ตาคลีเป็นอำเภอของจังหวัดนครสวรรค์ที่มีคนอยู่มากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด ถึงไม่ใช่เมืองเล็กแต่ก็อยู่ห่างจากถนนสายเอเชียประมาณ 15 กิโลเมตร ถนนสายหลักที่คนส่วนใหญ่จะขับเลยเพื่อขึ้นไปเชียงใหม่ 

ใครจะมาตาคลี ถ้าไม่หลงทางหรือใช้ผ่านไปจังหวัดอื่น ๆ ก็ต้องตั้งใจมากที่จะเลี้ยวเข้ามาเมืองนี้

เมืองเล็กแสนสงบและแสนเงียบในปัจจุบัน แต่ในยุคเฟื่องฟู ตาคลีเคยเป็นฐานทัพอเมริกันตั้งแต่ยุคสงครามโลก ตาคลีกลายเป็นเมืองที่คึกคัก มีแหล่งบันเทิงยามราตรี ธุรกิจร้านอาหาร กิจการผับ-บาร์เปิดขึ้นมากมายเพื่อรองรับทหารจีไอ แถมยังมีโรงภาพยนตร์อีกหลายโรง ได้ยินมาว่าในยุคนั้นบางร้านถึงกับมีการใช้จ่ายกันเป็นเงินดอลลาร์สหรัฐฯ

แต่พอสหรัฐอเมริกาพ่ายแพ้ในสงครามเวียดนาม เลยถอนกำลังออกไปจากตาคลี นั่นทำให้เมืองนี้เงียบเหงาลงอย่างรวดเร็ว 

Grayoon House

Grayoon House (เกยูรเฮ้าส์) เป็นชื่อของคาเฟ่ โรงแรม และร้านอาหารที่ต้องจองไปก่อนล่วงหน้า และบ้านที่ตาคลีของ เชฟปาร์ค-ภัทรวิทย์ จันทร์ไทย เชฟฝีมือดีที่เคยทำร้านอาหารของตัวเองในกรุงเทพฯ หลายร้าน เช่น Chim Ramen ที่สุขุมวิท ร้าน Pak ปาก ร้าน Local Tapas ที่ทองหล่อ และเป็นหนึ่งในนักแสดงเรื่อง Hunger คนหิว เกมกระหาย ใน Netflix 

“ที่ตั้งใจกลับมาอยู่บ้านที่ตาคลี เพราะไม่ได้มีสิ่งที่ที่อยากทำในกรุงเทพฯ อีกต่อไปแล้ว” เชฟปาร์คเล่าสาเหตุที่ทำให้ตัดสินใจกลับบ้าน 

“เราไม่รู้จะต้องทำอะไรที่นั่น ชีวิตมีแค่บ้านกับไปทำงาน ห้างก็ไม่เดิน เที่ยวก็ไม่เที่ยว เลยคิดว่าแบบนี้ตัวเองอยู่ที่ไหนก็ได้นี่ บวกกับอยากมีลูกและอยากเลี้ยงหมาด้วย ที่กรุงเทพฯ ผมอยู่แต่คอนโด เลยคิดว่างั้นกลับมาอยู่ที่ตาคลีแล้วกัน 

“ก่อนจะกลับมาบ้าน เราไม่ได้มีเป้าหมายแบบเชฟคนอื่นที่ต้องทำร้านให้ได้รางวัลต่าง ๆ เราคิดแค่จะเลี้ยงดูพ่อแม่ให้ได้ก็พอ

“เมื่อก่อนเวลากลับมาเยี่ยมบ้านแล้วรู้สึกว่าที่ตาคลีไม่มีอะไรให้ทำเลย เลยคิดว่าไหน ๆ ก็ตัดสินใจกลับมาอยู่บ้านแล้ว งั้นทำให้ตาคลีมีอะไรขึ้นมาดีกว่า แบบที่เรายังได้ทำงานที่รักอยู่ด้วย” 

ตาคลีในวัยเด็กของเชฟปาร์คคือเมืองที่ยังพอมีร่องรอยของยุครุ่งเรืองให้เห็นอยู่บ้าง แต่ก็เห็นความซบเซาของเมืองในเวลาต่อมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน 

“เมืองกลายเป็นเมืองของผู้สูงอายุ คนรุ่นใหม่ก็ไม่ได้อยากสืบทอดกิจการต่อจากรุ่นพ่อแม่ เรียนและทำงานในเมือง เมืองเลยเงียบเหงาลง เด็กรุ่นใหม่คิดว่า ถ้ากลับมาบ้านก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไร มันจะวนอยู่แบบนี้ไม่มีคำตอบให้พวกเขา และไม่มีคนเริ่มทำอะไรให้เห็น ผมเลยเริ่ม” 

เกยูร คือชื่อคุณย่าของผมเอง แปลว่า กำไล ผมเห็นมันออกเสียงคล้ายกับคำว่า กำไร คิดว่าความหมายดีถ้าจะทำกิจการค้าขาย เลยเอาชื่อคุณย่ามาตั้งเป็นชื่อของบ้าน 

ที่นี่มี 3 กิจการอยู่ในรั้วเดียวกัน มีที่พัก คาเฟ่ และร้านอาหาร รวมเรียกว่า Grayoon House หรือบ้านของคุณเกยูร

Boutique Hotel
ทำห้องพักที่ตั้งใจให้เพื่อนมานอน

“แรกสุดผมตั้งใจจะกลับบ้านมาสร้างบ้านอยู่เอง แล้วชั้นล่างทำแค่คาเฟ่กับร้านอาหาร ส่วนโรงแรมนี่จับพลัดจับผลูขึ้นมา ตอนที่เราจะทำบ้าน เราคิดแค่จะทำห้องเผื่อเอาไว้ให้เพื่อนมานอนเวลามาหาเรา 

“แต่ทำไปทำมาเราคิดว่าตอนที่ไม่มีเพื่อนมาเยี่ยม ห้องเหล่านี้น่าจะทำรายได้ได้ด้วย เลยตั้งใจทำให้มันเป็นที่พักไปเสียเลย 

“เราไม่เคยคิดว่าจะทำที่พักที่ตาคลีมาก่อน เพราะไม่คิดว่าจะมีใครมาพัก แต่ช่วงระหว่างที่กลับมาดูการก่อสร้างบ้าน ผมก็ต้องหาโรงแรมนอน แล้วโรงแรมที่นี่ก็ไม่ถูกใจเราอีก เลยคิดว่า งั้นจะทำเป็นบูทีก โฮเต็ล 3 ห้องแบบสไตล์ที่ชอบเอง ตอนนั้นคิดว่าสุดท้ายถ้าไม่มีใครมาพักก็ถือว่าเป็นห้องที่ทำให้เพื่อนมาพักเหมือนความตั้งใจแรกแล้วกัน”

Grayoon House เป็นบ้านปูนเปลือย ตั้งอยู่ในซอยเล็กที่ไม่ไกลจากสถานีรถไฟบ้านตาคลีมากนัก บ้าน 2 ชั้นด้านหน้ามีชั้นล่างเป็นคาเฟ่ ส่วนด้านบนเป็นห้องพักส่วนตัวของเชฟ ด้านหลังเป็นตึก 3 ชั้น เป็นห้องพัก 3 ห้องที่ตกแต่งแบบเรียบง่าย แต่ก็มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบ 

ชั้น 2 มี 2 ห้องนอนเล็ก ส่วนชั้นบนสุดเป็นห้องที่มีขนาดใหญ่ที่สุดใน มีอ่างอาบน้ำที่มองเห็นวิวพระอาทิตย์ตกจากภูเขาตาคลีได้ 

เชฟปาร์คออกแบบการตกแต่งภายในและสวนเองทั้งหมด เขาแยกที่พักส่วนตัวกับห้องพักของแขกออกจากกัน ออกแบบให้ห้องพักของโรงแรมเดินขึ้นทางบันไดทางสวนด้านหลังบ้าน

“พอเปิดโรงแรมจริง ๆ มีคนอยากมาพักเยอะกว่าที่คิดไว้มากแบบที่นึกไม่ถึงมาก่อนว่าจะมีคนต้องการที่พักแบบนี้ มีทั้งชาวต่างชาติอาชีพต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องบินของกองบิน 4 ตาคลี คนมางานแต่งเพื่อน งานบวชเพื่อน คนมาไหว้พระ ไหว้เกจิอาจารย์ที่มีอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงตาคลี ไปจนถึงคนที่มาดูดวงกับหมอดูชื่อดังแล้วคิวยาวจนต้องหาที่นอนพักเพื่อรอคิว หรือคนตาคลีเองกลับมาเยี่ยมบ้านแต่ไม่อยากนอนบ้านก็มี เพราะพ่อแม่ขี้เกียจเก็บบ้านให้ เลยไล่มาหาที่พักข้างนอกแทนก็มี Grayoon House จึงเต็มบ่อยมากครับ เพราะมีแค่ 3 ห้อง (หัวเราะ)”

Cafe
ทำคาเฟ่ที่ตาคลีไม่มี ขายกาแฟแบบที่ตัวเองชอบ

ชั้นล่างของบ้านเป็น Grayoon Cafe ขายเครื่องดื่มและขนม เปิดบริการให้กับคนทั่วไป รวมถึงเป็นพื้นที่ให้แขกที่มาพักได้กินกาแฟและขนมตอนเช้าด้วย 

“คาเฟ่เปิดเอาไว้ให้ตัวเองกับลูกค้าโรงแรม เพราะที่นี่ไม่มีอาหารเช้าบริการ เลยมีกาแฟกับขนมไว้ให้ลูกค้าโรงแรมได้ซื้อมากินเป็นของว่างตอนเช้า กาแฟเบลนด์ก็เป็นแบบที่เราชอบเอง ให้ที่กรุงเทพฯ คั่วและเบลนด์มาให้ จะได้ดื่มทุกวัน 

“ตาคลีเป็นเมืองที่มีร้านกาแฟมากกว่าที่คิด ส่วนใหญ่ก็รู้จักกันเป็นรุ่นพี่รุ่นน้องของเรา ส่วนใหญ่เป็นกาแฟราคา 60 – 70 บาท กินได้ทุกวัน เราเลยวางกลุ่มเป้าหมายให้ร้านเราต่างไปจากร้านอื่น ๆ เลยดีกว่า

“เราขายกาแฟที่ราคาสูงกว่าร้านอื่น แต่เลือกเมล็ดที่คิดว่าดีมาแล้ว ให้คนเอาคอมมานั่งทำงาน เสียบปลั๊กที่เรามีให้ทุกโต๊ะ มีห้องน้ำสะอาด เปิดแอร์ให้ทั้งวันไปเลย นั่งแช่ก็ไม่ว่า เราก็เจอว่าจริง ๆ แล้วในเมืองนี้ก็มีกลุ่มลูกค้าที่ต้องการอะไรแบบนี้อยู่เยอะด้วย”

เชฟปาร์คใช้ความรู้จากการทำบาร์มาคิดสูตรของเครื่องดื่มในร้านเองทั้งหมด มีกาแฟที่คิดสูตรผสมขึ้นมาเป็นพิเศษให้เลือกหลายเมนู รวมถึงขนมในคาเฟ่ที่เป็นฝีมือของเชฟด้วยเช่นกัน และแนะนำว่าอร่อยมากแบบไม่ควรพลาด

Restaurant
สำรับเย็นที่อยากทำ

เชฟปาร์คกลับมาอยู่บ้าน แต่ก็ยังเอาฝีมือการทำอาหารและความอยากทำอาหารกลับมาด้วย 

นอกจากที่พัก คาเฟ่ และร้านอาหารที่ทำสำรับมื้อเย็นที่ต้องสั่งจองล่วงหน้าโดยฝีมือของเชฟปาร์คน่าจะเป็นอีกจุดหมายที่ทำให้คนเดินทางมากินถึงตาคลีได้ไม่ยาก

“ผมทำเป็นแบบ Casual Dining ทำเป็นสำรับกินง่าย ๆ กับข้าวก็แล้วแต่เรา ทำเป็นอาหารไทย เหตุผลที่เลือกแบบนี้เพราะเข้าใจง่ายกับคนในพื้นที่ในช่วงแรก หลังจากนั้นค่อย ๆ ปรับไป 

“อาหารสำรับละประมาณ 800 – 1,000 บาทในความรู้สึกของคนที่นี่คือแพงมาก ก๋วยเตี๋ยวที่กินกันทุกวันยัง 30 บาทอยู่เลย เราเลยทำง่าย ๆ ให้เขาเข้าใจก่อน อย่ายากมาก ผมทำอาหารคนเดียว ให้แฟนเสิร์ฟ จัดเป็นสำรับเลยง่ายดี มีกับข้าว ข้าวเติมได้ จัดการง่ายดีด้วย

“เหตุผลที่ต้องให้จองมาก่อนเพราะผมไม่ได้เปิดทุกวัน ถ้าวันไหนไม่มีใครจองก็ไม่ทำ บางวันไม่อยู่ก็ปิด (แต่คาเฟ่กับโรงแรมเปิด)”

“ตอนแรกเรารับลูกค้าขั้นต่ำ 4 คนต่อโต๊ะ เพราะอาหารไทย 6 จานมากิน 2 คนเขากินกันไม่หมดอยู่แล้ว แต่ตอนหลังลูกค้าบอกว่า 4 คนก็หาคนมาด้วยยากเหมือนกัน บางทีเขาอยากมากินกับแฟน 2 คน เราเลยต้องปรับให้มีแบบเพื่อให้คนจองมากิน 2 คนด้วย กับข้าวเลยต้องลดปริมาณลงมา แต่มีความหลากหลายเท่าเดิม”

เชฟปาร์คเล่าว่าคนส่วนใหญ่เป็นคนที่อยู่ในพื้นที่และพื้นที่ใกล้เคียง คนอุทัยธานี ชัยนาท นครสวรรค์ ส่วนใหญ่เป็นคนที่ไปกินข้าวนอกบ้าน หรือไม่ก็ขับรถไปกินข้าวที่กรุงเทพฯ​ อยู่บ้างแล้ว เขาก็ได้ลูกค้าเหล่านี้เป็นลูกค้าประจำ

“อาหารของเกยูรเป็นอาหารไทยที่ไม่ได้กำหนดว่าจะเป็นอาหารไทยแบบไหนเป็นพิเศษ

“สำรับปัจจุบันชื่อ คนคอน[หวัน] เป็นอาหารใต้ เกิดจากที่ผมอยากกินเอง เราจัดเป็นเมนูของแต่ละเดือนให้ ดูความหลากหลายของอาหารในสำรับให้ครบ แล้วให้ลูกค้าจองเข้ามา บางสำรับก็อาจจะมีเมนูที่สั่งเพิ่มเติมได้ 

“กลุ่มคนที่มากินจะเป็นลูกค้าประจำ เราเลยต้องเปลี่ยนเมนูใหม่บ่อยหน่อย แต่หลัก ๆ เราอยากกินอะไรเราก็ทำแบบนั้น”

อาหารไทยสำรับ คนคอน[หวัน] เป็นอาหารใต้ที่ใช้วัตถุดิบจากนครสวรรค์อย่างรากบัวจากบึงบอระเพ็ดที่จะมีความกรอบแน่นกว่ารากบัวจีน ใช้ในเมนูต้มกะทิ ดับความเผ็ดร้อนของอาหารใต้ อีกหนึ่งวัตถุดิบคือกระจับ พืชน้ำที่เจอได้ตามแหล่งน้ำในภาคกลาง เนื้อมันเหมือนถั่วและมันเทศ แต่เนื้อจะแน่นกรอบกว่า เชฟใช้กระจับในเมนูแกงส้มแบบใต้แทนมันขี้หนู นอกจากนั้นเป็นอาหารใต้รสเข้มข้น เชฟทำใหม่แบบได้กลิ่นเครื่องเทศหอมกรุ่นเตะจมูก เช่น คั่วกลิ่ง ผัดสะตอ อาจจะมีปลาแม่น้ำจากท้องถิ่นเป็นจานพิเศษให้บ้าง เพิ่มเติมจากเป็นสำรับให้กิน

ที่พลาดไม่ได้เลยคือขนมหวาน ขอย้ำอีกครั้งว่าเชฟปาร์คเป็นเชฟที่ทำขนมอร่อยมาก 

“ที่จริงผมทำอาหารฝรั่งมาตลอด แต่หลัง ๆ เราทำร้านอาหารไทย จนบางทีคนคิดว่าเราเป็นเชฟอาหารไทยเยอะมาก ซึ่งก็ไม่ได้ผิดอะไร เพราะเราชอบทำชอบกินอาหารไทย แล้วเราก็สนุกที่จะได้ทำ เราคิดว่าทำให้คนในพื้นที่เข้าใจได้ง่ายกว่าด้วย

“ถ้าเราทำอาหารฝรั่งเราก็ต้องให้คนทำความเข้าใจกับมันใหม่ ที่สำคัญ ถ้าทำอาหารฝรั่ง การเอาวัตถุดิบจากแถวตาคลีมาใช้จะยากขึ้นด้วย การเก็บของก็ยากขึ้น ต้องซื้อชีส ซื้อครีม ซื้อเนยมาจากที่อื่น เพราะแถวนี้ไม่มีอะไรแบบนั้นขาย

“เราคิดว่า ถ้าเรากลับมาบ้าน เราก็อยากกลับมาใช้วัตถุดิบที่นครสวรรค์มีมาทำอาหาร แล้วก็ได้เจอเพื่อนที่สนใจเรื่องวัตถุดิบเหมือนกัน เป็นเกษตรกรที่เราไม่อยากเรียกว่าขายของแพง แต่เขาขายของตามต้นทุน วิธีการปลูกแบบปลอดภัยต้องใช้ทุนสูงกว่าก็ต้องขายแพงกว่าเป็นเรื่องปกติ 

“แต่ปัญหาของคนต่างจังหวัดคือไม่กล้าขายของแพง พอขายของไม่แพงแล้วกำไรไม่เหมาะสมกับการดำรงชีวิตเขาก็เริ่มท้อ พอท้อเขาก็อยากเลิกทำ หน้าที่ของเราเลยคอยให้คำปรึกษากัน ช่วยดูตลาดกันใหม่ หาลูกค้าที่สนใจ เราเหมือนเป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ในตาคลีที่อยากจะพัฒนาวัตถุดิบดี ๆ ไปด้วยกัน

“พอเรามีร้าน เราทำให้เห็นภาพลูกค้าในพื้นที่ได้ชัดเจนขึ้น ร้านผมก็ไม่ได้ขายของถูก แต่ขายของตามต้นทุน แล้วเราก็เจอกลุ่มลูกค้าที่พร้อมซื้อและเข้าใจวัตถุดิบที่ดี คิดว่าต่อไปวันหนึ่งที่นี่อาจจะเป็นที่ขายผลผลิตของชุมชนก็ได้”

อยากทำให้ตาคลีมีอะไร

“ลูกค้าชอบถามว่า ถ้ามาตาคลีมีอะไรให้ทำบ้าง ผมมักแนะนำว่าถ้าจะมาเที่ยวอาจจะไม่มีอะไรให้เที่ยวมากนัก แต่ถ้าชอบการพักผ่อน มานั่ง ๆ นอน ๆ เดินเล่นในเมืองก็แนะนำให้มา” เชฟปาร์คเล่า

เราคิดว่าความตั้งใจทำเกยูรของเชฟปาร์คก็เพื่ออยากสร้างความคึกคักให้กับเมือง ให้เมืองกลับมามีอะไรที่เป็นจุดหมายให้คนมาเที่ยว ส่วนผลพลอยได้คือการได้กลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดของเขา

แต่กลับกัน เชฟปาร์คพูดขึ้นมาว่า “ผมทำเพื่อให้ตัวเองได้ประโยชน์มากกว่า ขายกาแฟที่ผมอยากกิน ทำอาหารที่ผมอยากทำ มีที่พักที่เหมือนทำห้องเตรียมไว้ให้เพื่อนมานอนบ้าน ที่จริงแล้วคนที่รับผลพลอยได้ไปด้วยน่าจะเป็นคนตาคลีและเมืองตาคลีมากกว่า (หัวเราะ)

“การจะดูว่าคนอื่นต้องการอะไรมันเหนื่อย แต่ถ้าเริ่มจากที่เราต้องการอะไร แล้วคนอื่นได้ผลประโยชน์ไปด้วยน่าจะง่ายกว่าเยอะครับ นี่น่าจะเป็นชีวิตที่มีคุณภาพสำหรับผมนะ” เขาจบประโยคด้วยหน้ายิ้มแบบสบายใจ