“ทำไมแม่เมืองอุบลฯ ต้องดั้นด้นไปถึงยะลา”
เพราะจังหวัดใต้สุดนี้มีภาพจำว่า ‘ไกล’ ‘อันตราย’ หรือ ‘ต้องมาทำอะไรที่นี่’
โปรดเก็บคำถามเหล่านี้ไว้ในใจ เพราะเราจะเฉลยให้หลังจากคุณตามมาทัวร์ด้วยกัน กับเหล่าเชฟเมืองอุบลราชธานีจากร้าน Zao ที่ขึ้นชื่อเรื่องความจี๊ดจ๊าดในรสชาติและคอนเซปต์จัดอย่างที่สุด
ครั้งนี้ อีฟ-ณัฐธิดา พละศักดิ์ แม่เมืองอุบลราชธานีมาแปลก เธอไม่ได้หยิบวัตถุดิบและเรื่องราวจากภาคอีสานมาเล่าเป็นพระเอก เพราะตั้งใจพาเราไปพบเพื่อนใหม่ ณ ใต้สุดแดนสยาม ผ่านแคมเปญ ‘Zao พาไป Found South’ ที่ออกแบบเส้นทางร่วมกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.)
เราจะพาคุณไปกินของอร่อยร้อยปี เดินหลงในป่า และสำรวจวิถีชีวิตผู้คน ไปจนถึงทำกิจกรรมสนุก ๆ ที่มีแค่ที่นี่ที่เดียว รับรองว่าคุณจะอยู่เบตงได้แบบยาว ๆ ไม่รู้เบื่อ ถ้าพร้อมแล้วก็ตามมาเลย!
#01
ลองสูดเส้นเบตงของแท้ที่ ร้านหมี่หน่ำ
ริมถนนสุขยางค์ มีร้านก๋วยเตี๋ยวเก่าแก่เล็ก ๆ ที่ผู้คนมาต่อคิวกินตั้งแต่เช้ายันบ่าย
ที่นี่คือ ‘หมี่หน่ำ’ ร้านก๋วยเตี๋ยวแคะและก๋วยเตี๋ยวเนื้อในตำนานของเบตง เปิดมาแล้ว 3 รุ่น ความเด็ดดวงอยู่ที่เส้นบะหมี่เหลืองเบตง เส้นกลมเหนียวนุ่ม ลูกชิ้นปลา และเต้าหู้ยัดไส้ปลา ซึ่งเป็นสูตรที่ร้านทำเอง ถ้าใครเป็นสายเนื้อ เราแนะนำให้สั่งเกาเหลาเนื้อเปื่อยสักชาม รับรองอร่อยเด็ด
แนะนำว่าควรรีบไปตั้งแต่เช้า เพราะช่วงสาย ๆ บะหมี่และลูกชิ้นร้านหมี่หน่ำอาจหมดก่อน
#02
ลองชิม ‘ปูโล๊ะลือแม’ ข้าวหลามจากเมืองไม้ไผ่
คำว่าเบตง ในภาษามลายู แปลว่า ‘ไม้ไผ่’ เราจึงไม่แปลกใจว่าทำไมไม้ไผ่ที่นี่จึงไม่เหมือนที่อื่น
ไผ่เบตงมีลำปล้องยาวเหมือนบาซูก้า ยาวถึง 70 – 80 เซนติเมตร
อีฟพาเรามาเจอ โกเอกซ์-เอกสิทธิ์ ธารีลาภรักษา พ่อเมืองเบตง พร้อมพาไปเยี่ยมชมชุมชนที่ตำบลยะรม ซึ่งปกติไม่เปิดสาธิตการทำข้าวหลามให้คนทั่วไปดู พวกเรามาขออนุญาตพี่ ๆ เป็นกรณีพิเศษ เพราะพวกเขาทำขายส่งกันทุกเช้าอยู่แล้ว ชาวมุสลิมมักเรียกข้าวหลามในไผ่เบตงว่า ‘ปูโล๊ะลือแม’
นิยมกินกันมากช่วงเทศกาลวันฮารีรายอ ข้าวหลามชนิดนี้ไม่ได้กินเป็นของหวาน แต่กินกับกาแฟดำเข้มข้นหรือจิ้มกินกับแกงมลายู วิธีทำคือตัดไม้ไผ่มาสัก 6 – 7 เซนติเมตร รองด้วยใบตอง กรอกข้าวเหนียวเขี้ยวงู แล้วเทกะทิที่ปรุงรสตามชอบตามลงไป จากนั้นนำไปเผาไฟร้อน ๆ เท่านี้ก็กินได้
ส่วนอร่อยที่สุดคือด้านบนสุด เพราะเค็มมันกะทิที่สุด
#03
ลองกินหมูย่างในเตา 100 ปีที่ โรงหมูต้าเหยิน
อาหารทุกจานมีเรื่องเล่า เรื่องเล่าทุกเรื่องเริ่มต้นจากพื้นที่และผู้คน โรงย่างหมูแห่งนี้ก็เช่นกัน
โรงหมูต้าเหยินเป็นกิจการเก่าแก่อายุร้อยปีที่ทำมากว่า 4 รุ่น รุ่นแรก ๆ ใช้เตาฟืน ขุดหลุมแล้วเอาหมูทั้งตัวลงไปย่าง แต่พอมารุ่น โกเล็ก-กิตติ ยงวิริยกุล ทายาทรุ่นสาม ก็เปลี่ยนมาใช้เตาอบเพื่อร่นระยะเวลา และทำจำนวนได้มากขึ้น ซึ่งพวกเขาจะหมักหมูทิ้งไว้ เริ่มเข้าเตาตอนตี 2 เพื่อให้ทันขายตอนเช้า เรียกว่าต้องใช้เวลาทั้งคืนกว่าจะได้กิน
ความพิเศษของหมูย่างที่นี่อยู่ที่เนื้อนุ่มหวานฉ่ำ หนังกรอบ มีมันแทรกระหว่างชั้น อร่อยกำลังดี ไม่เลี่ยน ใครอยากซื้อกลับบ้านต้องตามไปที่ตลาดตั้งแต่ตี 5 ส่วนคนที่อยากกินทันทีต้องตามไปที่ร้านอาหารของครอบครัวต้าเหยิน ซึ่งเป็นอีกหนึ่งกิจการของโกเล็ก
#04
ลองกินอาหารจีนในภัตตาคารเก่าแก่ที่ ร้านต้าเหยิน
‘ต้าเหยิน’ ร้านอาหารคู่เมืองเบตง ถ้าไม่มาเยือนก็เหมือนมาไม่ถึงอำเภอใต้สุดของไทย ตอนนี้อยู่ในช่วงที่ทายาทรุ่นสองของโกเล็กอย่าง เซา-ธัญวัลย์ และ เหล็ง-มนัสนันท์ ยงวิริยกุล ร่วมกันบริหาร
ร้านอาหารแห่งนี้รวมสารพัดอาหารจีน ทั้งจีนกวางไสเบตง จีนฮกเกี้ยน จีนกวางตุ้ง จีนแต้จิ๋ว และจีนแคะ
ความสนุกเริ่มตั้งแต่ชื่อร้าน ต้าเหยิน แปลว่า ผู้ยิ่งใหญ่ โกเล็กพูดติดตลกว่า ตอนแรกจะตั้งว่า เมียผู้ยิ่งใหญ่
เมนูเด็ดยกให้ปลานิลสายน้ำไหล ผัดถั่วเจี๋ยน หรือถั่วฝักยาว (บางครั้งใช้ถั่วงู) หมูย่างหมั่นโถว ลูกชิ้นแคะ กบภูเขาทอดกระเทียม เคาหยก และผัดผักน้ำทรงเครื่อง ถ้ายังไม่จุใจ ยังมีเมนูอร่อยให้เลือกอีกเพียบ
#05
ลองล่องแพหลงป่าที่ ป่าฮาลา-บาลา
หลายคนบอกว่านี่คือผืนป่าต้องห้าม บางคนเคยดูหนังหรือฟังตำนานของ ‘ป่าฮาลา-บาลา’ แล้วกลัว แต่จริง ๆ แล้วที่นี่คือเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของไทย กินพื้นที่ถึง 2 จังหวัดคือยะลาและนราธิวาส แถมยังเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่าหายาก มีนกเงือกมากกว่า 10 สายพันธุ์ รวมถึงมีปลากอเลาะ สายพันธุ์ที่พบได้ในแหล่งน้ำของป่าแห่งนี้เท่านั้นด้วย
น่าเสียดายในวันที่เราเดินทางมานั้นฝนตก จึงอดเห็นบรรดาเหล่าสัตว์น้อยใหญ่ แต่ยังโชคดีเพราะได้อิ่มอร่อยกับอาหารมลายูอยู่บนแพ ซึ่งปกตินักท่องเที่ยวจะมาเช่าเหมาแพล่องแม่น้ำและค้างคืนชมวิวทิวทัศน์อันสวยงามยามทั้งเช้าและค่ำ
#06
ลองชิมโกโก้รสชาติเข้มข้นที่ CHO farm cafe
ที่นี่คือ ‘CHO farm cafe in Betong’ ฟาร์มและคาเฟ่โกโก้ที่แรกในอำเภอเบตง รวมถึงเปิดเป็นศูนย์การเรียนรู้ให้ชาวบ้านมาเรียนรู้วิธีปลูกและกระบวนการแปรรูปเพื่อเพิ่มมูลค่าผลผลิตอีกด้วย
ใครชอบโกโก้เข้มข้นหลากหลายรสชาติ ต้องมาเยือนที่นี่ให้ได้สักครั้ง เพราะการันตีด้วยรางวัลมากมาย ทั้งการประกวด International Chocolate Awards World 2024 Bronze หรืออันดับ 3 ของโลก ได้รับเลือกให้ทำช็อกโกแลตเป็นของที่ระลึกครบรอบ 90 ปีให้สายการบิน Air France รวมถึงได้รับรางวัลประกวดช็อกโกแลต ที่เอาชนะด้วย Thai Malayu Massaman Curry Chocolate หรือช็อกโกแลตรสมัสมั่น
#07
ลองเพนต์ผ้าบาติกแบบโบราณที่ ศรียะลา บาติก
งานฝีมือแดนด้ามขวานต้องผ้าบาติก ชวนไปเวิร์กช็อปกับ SriYala Batik ศรียะลา บาติก แบรนด์ของ ปิยะ สุวรรณพฤกษ์ ผู้รื้อฟื้นผ้าปะลางิงหรือเทคนิคเย็บย้อม ทอ และฉลุลายด้วยการพิมพ์บล็อกไม้แบบโบราณในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนใต้ที่หายสาบสูญไปกว่า 80 ปี พร้อมสร้างงานสร้างอาชีพให้แก่คนในชุมชน แถมเปิดเป็นศูนย์การเรียนรู้ให้คนทั่วไปเข้ามาศึกษาและลงมือทำจริง
ส่วนเวิร์กช็อปบาติก เราจะเริ่มจากการพิมพ์ลายด้วยบล็อกไม้ กั้นสีด้วยเทียนเพื่อสร้างลวดลาย ก่อนจะลงมือเพนต์ รับรองว่านอกจากจะได้ผ้าสวย ๆ ผืนเดียวในโลก และได้ความรู้ติดมือกลับบ้านไปด้วย
#08
ลองกินโรตีจิ้มสารพัดแกงที่ The Chapati
‘The Chapati’ คือร้านโรตีจิ้มแกงแบบมลายูที่มีเอกลักษณ์อยู่ที่แป้งโรตี มีให้เลือก 3 ชนิด แป้งจาปาตีแบบบาง แป้งโดอบแบบพิซซ่า และแป้งนานย่างจนเหนียวนุ่ม ส่วนแกงมีให้เลือก 6 อย่าง ได้แก่ แกงเนื้อสับ แกงสมองวัว แกงสตูลิ้นวัว แกงถั่วลูกไก่ แกงถั่วดาน (ถั่วเหลือง) แกงมัสมั่นเนื้อ และแกงเป็ด
แนะนำว่าไปถึงแล้วให้สั่งชาปากีรสเข้มข้นมาดื่มปิดท้าย แถมเจ้าชาปากีนี่แหละเป็นที่มาของชื่อร้าน The Chapati เพราะมาจากการผสมคำระหว่าง ‘ชาปากี’ และ ‘แป้งจาปาตี’ เข้าด้วยกัน
#09
ลองกินโรตีบาแกตต์ที่ กะยะห์ โรตีบากา บาโงยซิแน
มากินโรตีจิ้มแกงกันต่อที่ ‘โรตีบากากะยะห์’ ร้านนี้เขาทำแป้งเป็นรูปทรงบาแกตต์หรือขนมปังฝรั่งเศส แป้งจะนุ่มเพราะใส่นม เนย ไข่ และน้ำตาล เหมือนทำขนมปัง นำไปอบด้วยกาบมะพร้าวเผา ทำให้คุมไฟง่าย แถมแป้งก็มีกลิ่นควันหอม ๆ จิ้มกินกับแกงไก่รสหวานมันเข้ากันดี นิยมกินกันมากช่วงถือศีลอด
#10
ลองไปค้นหาที่มาของไก่เบตงที่ ฟาร์มไก่ธนวัฒน์
ถ้าใครมาเที่ยวบ้านบ่อน้ำร้อน ต้องมาเยี่ยมชม ‘ฟาร์มไก่ธนวัฒน์’ ของ ธนวัฒน์ รัศมีพิไล เขาคือเจ้าของฟาร์มเลี้ยงไก่เบตง เป็นไก่เนื้อพันธุ์พื้นเมือง ต้นกำเนิดมาจากสายพันธุ์ไก่เหลียงซาน ประเทศจีนแต่นำมาเลี้ยงที่เบตง ความพิเศษคือเนื้อนุ่ม แน่น หนังกรอบ มีรสหวานในตัว จึงเป็นที่นิยม
ถ้าอยากมาศึกษาว่าน้องไก่ Free-range ต้องฟัก เลี้ยง ดูแลอย่างไร ติดต่อธนวัฒน์ได้เลย
#11
ลองชมและชิมซีอิ๊วโฮมเมดที่ โรงงานซีอิ๊วตราเด็ก
นอกจากเหล็งจะเป็นทายาทรุ่นสองร้านต้าเหยินแล้ว ยังช่วยสานต่อกิจการ ‘โรงงานซีอิ๊วตราเด็ก’ ของเบตงอีกด้วย ที่นี่คือโรงงานซีอิ๊วโฮมเมดที่ว่ากันว่า เฮียซั้ง สามี ใช้เป็นหมัดเด็ดมัดใจลูกสาวโกเล็ก เพราะเจ้าของโรงงานซีอิ๊วไม่มีคนสืบทอด แต่ดันเป็นซีอิ๊วที่ร้านต้าเหยินใช้ประจำ และตอนนั้นโกเล็กอยากให้เหล็งกลับมาบ้านที่เบตง แต่ช่วงแรกไม่รู้ว่าจะกลับมาทำอะไรดี จึงมีอีกหนึ่งกิจการในครอบครอง
ซีอิ๊วตราเด็ก ผลิตโดย ก็อง เฮง ซอง ทำกันเองทุกขั้นตอน ตั้งแต่ขั้นตอนต้มถั่วเหลือง เพาะเชื้อก่อนนำไปหมักเกลือในโอ่ง จากนั้นต้มและบรรจุใส่ขวด มีทั้งซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ จิ๊กโฉ่ว และซอสไก่สับ
ใครอยากอุดหนุนแต่ไม่สะดวกเดินทาง สั่งซื้อออนไลน์จากทางไกลได้ที่นี่
#12
ลองกินติ่มซำฮาลาลที่ T&M Restaurant
ถ้าอยากลองชิมติ่มซำฮาลาลรสเลิศ เราขอแนะนำ ‘T&M Restaurant’ ในโรงแรม G-Hotel เป็นกิจการของเฮียซั้ง จุดเด่นอยู่ที่ติ่มซำโฮมเมด ใช้กุ้งเรือเล็กจากปัตตานีผสมเนื้อไก่ ทำให้ติ่มซำมีรสสัมผัสนุ่มเด้ง ผนวกกับอาหารสูตรหาดใหญ่ของเหล็ง และยังมีข้าวเหนียวไก่ไม่เหมือนที่ไหนในเบตง
อย่าลืมจิบคู่กับชาก๊กโป๋วด้วยจะชื่นใจที่สุด เพราะมีทั้งชะเอมเทศ เก๊กฮวย และชาจีน เหมาะแก่การเริ่มเช้าวันใหม่
#13
ลองไปสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ วัดคูหาภิมุข
วัดหน้าถ้ำ หรือ วัดคูหาภิมุข คือวัดโบราณที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 ความสำคัญของที่นี่นอกจากมีพระพุทธไสยาสน์ประดิษฐานอยู่ในถ้ำด้านบนแล้ว ยังได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานโดยกรมศิลปากร เนื่องจากค้นพบการใช้พื้นที่ของมนุษย์สมัยก่อนประวัติศาสตร์ สถูปสำริดที่สันนิษฐานว่ามาจากอินเดียตั้งแต่ครึ่งแรกของพุทธศตวรรษที่ 14 – 15 กำแพงเมือง พระพิมพ์ดินดิบแบบทวารวดีศรีวิชัย ภาพเขียนสีพระพุทธรูปฉาย จนถึงภาพเขียนสีราชรถมีสัตว์เทียม ซึ่งมีประวัติศาสตร์บันทึกเป็นความรู้อยู่ในอุโบสถหลังเก่าหรือหอวัฒนธรรมศรีวิชัย ให้บุคคลทั่วไปเข้าไปศึกษาได้
#14
ลองไปกินอาหารเช้าท้องถิ่นที่ ฟู้ดคอร์ตตลาดเช้า
อีกหนึ่งหมุดหมายสำหรับนักกินที่พลาดไม่ได้ คือตลาดเช้าใกล้กับตลาดสดเบตง แม้แต่ชาวมาเลเซียยังต้องขับรถมากินก่อนขับไปทำงาน ที่นี่รวบรวมสารพัดของกินยามเช้าเอาไว้มากมายทีเด็ดที่มาถึงแล้วต้องสั่งคือโจ๊กกบ ปาท่องโก๋ตัวยักษ์ ขนมเผือก หมี่หุ้น และก๋วยเตี๋ยวหลอดไส้มันแกว
วันที่เราไปมีคุณป้าขายผลไม้รูปร่างหน้าตาไม่คุ้นอยู่ฝั่งตรงข้าม ลองอุดหนุนได้เพราะเราเองก็ซื้อติดมือกลับมากันคนละลูกสองลูก ถ้าคุณเห็นลูกหนาม ๆ สีเขียวคล้ายทุเรียน นั่นคือทุเรียนน้ำ พอได้ลองชิมบางคนก็ว่าสับปะรดผสมน้อยหน่า บางคนก็ว่าเนื้อคล้ายมังคุด รสหวานอมเปรี้ยวอร่อย แต่ได้เห็นลูกกลม ๆ ผลเขียวอมเหลือง นั่นคือเอบิว ผลไม้ที่มีถิ่นกำเนิดจากอเมริกาใต้ เนื้อสัมผัสหวานหอมคล้ายเยลลี่
#15
ลองจิบกาแฟสเปเชียลตี้ในโรงคั่วที่ Roller Roaster
พักเบรกจิบกาแฟกันที่ ‘Roller Roaster’ ร้านกาแฟสเปเชียลตี้และโรงคั่ว บอกเลยว่าเจ้าของอย่าง ศิราวรรณ อุ่นทะยา เป็นนักล่ารางวัล เธอได้มาทั้งรางวัลชนะเลิศแข่งขันดริปกาแฟในงาน The Coffee Story จนถึงเป็นกรรมการการแข่งขัน Thailand Es Yen Championship 2024 ระดับภาคใต้
เมล็ดกาแฟมีให้เลือกทั้งเมล็ดไทย-เมล็ดนอกหลากหลายโปรเซส และ Roller Roaster ยังอยู่เบื้องหลังเมล็ดกาแฟของหลายร้าน เมล็ดซิกเนเจอร์ของที่นี่คือ Huai Chomphu, Doi Chang x Brazil และ Brazil Corrado ถ้าใครอยากดื่มเมนูเข้าใจง่าย ก็มีอเมริกาโน่ส้ม อเมริกาโน่น้ำช่อดอกมะพร้าว กาแฟนม จนถึงมัทฉะ
Roller Roaster เพิ่งย้ายร้านมาอยู่ที่ปากซอยถนอมจิตต์ ตำบลสะเตงนอก ใกล้ ๆ กับร้านไอติมลุงดม
หมายเหตุ : Roller Roaster ย้ายร้านชั่วคราวไปอยู่ภายใต้ PP and Co. เนื่องจากสถานการณ์น้ำท่วมสูง หากสถานการณ์เป็นปกติจะไปประจำการที่โรงคั่วถาวร ส่วนสาขา 2 โปรดรอติดตามเร็ว ๆ นี้
#16
ลองกินอาหารเช้ามลายูที่ ต่วนโภชนา
‘ต่วนโภชนา’ เปิดมาแล้วกว่า 30 ปี คนมักมาตามหา เจ๊ะ หรือ แม่ เจ้าของร้านกันทุกเช้า เพราะที่นี่มี ‘นาซิดาแฆ’ อาหารมลายูพื้นถิ่นแสนอร่อย ถ้าเทียบเคียงตามความเข้าใจ เราจะได้กินข้าวแกงอีกรูปแบบหนึ่ง เป็นแกงและกับข้าวเฉพาะของสามจังหวัดชายแดนใต้ มีทั้งลิ้นวัวแดง แกงเห็ดใส่หน่อไม้ เนื้อผัดเครื่อง แกงเหลืองปลาช่อนนา ตับกอและ ไปจนถึงปลาหมึกยัดไส้ ทุกจานเจ๊ะเป็นคนตำเครื่องแกงและทำเอง
ถ้ามาช่วงเดือนบวชหรือช่วงฮารีรายอ ต่วนโภชนาจะมีกับข้าวให้เลือกมากถึง 40 อย่างเลยทีเดียว
กินอาหารคาวเสร็จอย่าลืมสั่งข้าวเหนียวมะม่วง กะทิมัน ๆ กินกับมะม่วงรสเปรี้ยวหวานกำลังดี ช่วยให้จบมื้อแบบอิ่มหนำ แนะนำให้รีบไปแต่เช้า เพราะกับข้าวหมดเร็วสุด ๆ
#17
ลองเดินกินลมชมวิวนั่งเล่นที่ สวนขวัญเมือง
คนยะลาให้ความสำคัญกับพื้นที่ เราขอปิดท้ายทริปนี้กันที่ ‘สวนขวัญเมือง’ หรือ พรุบาโกย อยู่ไม่ไกลจากศาลหลักเมืองยะลา สถานที่แห่งนี้ปรับปรุงจากพื้นที่ลุ่มน้ำขังมาเป็นสวนกีฬาและสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ มีสระน้ำขนาดใหญ่ถึง 69 ไร่ให้ผู้คนมาสัมผัสทะเลจำลอง เนื่องจากยะลาเป็นจังหวัดไม่ติดทะเล ที่นี่ยังเป็นสถานที่จัดกิจกรรมการแข่งขันนกเขาชวาเสียงและศูนย์รวมของนักปั่นจักรยานอีกด้วย
วันที่เรามาเยือน ทีมงานจากร้าน Zao ชวนเชฟท้องถิ่นมาทำ Afternoon Tea ฉบับยะลาให้ลิ้มลอง เช่น สะเต๊ะกับข้าวอัด (นำข้าวมาอัดเป็นก้อนสี่เหลี่ยมพอดีคำ) จานที่เราชอบมากที่สุดคือตูปะซูตงหรือหมึกต้มหวานยัดไส้ข้าวเหนียว แทบไม่เชื่อว่าปลาหมึกจะเป็นของหวานได้ แถมกินเพลินเสียด้วย
ยะลาเป็นเมืองที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม รุ่มรวยด้วยวัตถุดิบและเสน่ห์น่าค้นหา เราจึงไม่แปลกใจว่าทำไมอีฟ สาวอุบลฯ ตัวแม่แห่งร้าน Zao จึงชวนพวกเราเดินทางมาสัมผัส เพราะหลังจากทริปนี้มีแต่ความอิ่มหมีพีมัน และพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ของกินยะลาอร่อยทุกอย่างจริง ๆ
