‘Poco House’ คือที่พัก Airbnb เปิดใหม่ ตั้งอยู่บนชั้น 4 ของ Piccolo Vicolo Cafe สาขา 2 ย่านวังบูรพา-สามยอด ที่นี่ชุบชีวิตศูนย์ซ่อมอะไหล่การเกษตรให้กลับมาโลดแล่นอีกครั้ง เป็นธุรกิจของครอบครัวโลจนาทร มี พ่อนพดล แม่ลัดดา พี่สาวปั้น และ น้องสาวปูน ซึ่งสมาชิกทุกคนในครอบครัวเรียนจบสายศิลปะ จึงมีฝีมือในการออกแบบที่มัดใจผู้มาเยือนจนอยู่หมัด ยืนยันได้จาก Piccolo Vicolo Cafe ร้านกาแฟเจ้าของเดียวกันที่ลูกค้าติดหนึบจนขยายไปหลายสาขา 

มองออกไปจาก Poco House จะเห็นเจดีย์วัดภูเขาทองอยู่ไกล ๆ ส่วนใกล้ ๆ มีวิวคลองโอ่งอ่างให้ดื่มด่ำพอชื่นใจ เดินไม่กี่ก้าวถึง MRT สถานีสามยอด นี่คือที่พักกลางย่านเมืองเก่าที่เราเห็นผ่านฟีดโซเชียลมีเดียแล้วหยุดดู และออกเดินทางมาสัมผัสด้วยตัวเอง ใช้เวลาเดินทางไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ถึงที่หมาย

เราชวน ปั้น-นารา โลจนาทร พี่สาวคนโตมาพูดคุยถึงการออกแบบห้องพักเล็ก ๆ แห่งนี้ร่วมกับสมาชิกในครอบครัว พวกเขาตั้งใจให้ Poco House เป็น ‘บ้าน’ สำหรับทุกคนที่แวะมาเยี่ยมเยือน

Restart 

เราเดินทางมาเยือน Poco House ในเวลาบ่ายโมงตรง รู้สึกฉงนกับความเงียบสงัด

ทางเข้าปิดทึบ มีเพียงชื่อ Poco House กำกับไว้เล็ก ๆ ตรงมุมประตู แต่เมื่อเดินอ้อมไปทางด้านหลังริมคลองโอ่งอ่าง มีผู้คนตบเท้าเข้าไปในอาคารที่ปกคลุมด้วยต้นไม้เขียวขจี ดูมีชีวิตชีวา ได้ความว่าเจ้าของร้านทุบกำแพงด้านหลังเปลี่ยนเป็นทางเข้า เพราะอยากมอบบรรยากาศริมคลองให้ลูกค้า

หากเล่าถึงห้องพัก Poco House โดยไม่เกริ่นถึง Piccolo Vicolo Cafe ก็คงจะเป็นเรื่องเล่าที่ไม่สมบูรณ์ เพราะ 2 สถานที่เกิดมาเพื่อส่งเสริมกันและกัน Piccolo Vicolo Cafe มี 3 สาขา ได้แก่ GalileOasis (ราชเทวี) ,วังบูรพา-สามยอด และลาซาล โดยแต่ละสาขาหน้าตาแตกต่างกันไปตามโครงสร้างเดิมของอาคาร

ปั้นมีความสนใจด้านอาหาร ถึงขั้นไปลงคอร์สสถาบันสอนทำอาหารชั้นนำอย่าง Le Cordon Bleu จึงไว้ใจเรื่องคุณภาพของเครื่องดื่มและขนมในร้านได้แน่นอน เครื่องดื่มที่เราประทับใจเป็นพิเศษคือ Cold Pressed น้ำแอปเปิล-กาแฟ ทานคู่กับบลูเบอร์รีชีสพาย และที่ร้านทำทุกเมนูเองทั้งหมด

หลังจาก Piccolo Vicolo Cafe สาขาแรกใน GalileOasis ประสบความสำเร็จ พวกเขาตัดสินใจเปิดสาขาที่ 2 เพราะเจอตึกเก่าริมคลองที่ทำให้ไอเดียพรั่งพรู จนคิดว่าต้องเปิดห้องพักสไตล์ Airbnb ที่นี่ ให้ลูกค้าอยู่สบายเหมือนบ้าน ตื่นเช้ามาแล้วเดินลงไปดื่มกาแฟที่คาเฟ่ได้อย่างเป็นกันเอง

แม้เคยทำคาเฟ่ที่ GalileOasis มาแล้ว แต่การเปิดคาเฟ่สาขา 2 พร้อมห้องพักในอาคารซึ่งเคยเป็นศูนย์ซ่อมอะไหล่การเกษตรไม่ใช่เรื่องง่าย พวกเขามีโจทย์ว่า จะทำอย่างไรให้คงเสน่ห์ดั้งเดิมของอาคารไว้ ขณะเดียวกันก็ต้องสะอาด มีบรรยากาศที่อบอุ่น และมีเอกลักษณ์ต่างไปจากสาขาแรก แต่ยังดูกลมกลืนเป็นกลุ่มก้อนเดียวกัน ครอบครัวโลจนาทรจึงเริ่มต้นสุมหัวระดมไอเดียกันใหม่อีกครั้ง

“ห้องพักนี้ออกแบบยากที่สุด เราอยากให้ลูกค้าเห็นวิวเมือง วัด และคลอง จึงสร้าง Glass House ขึ้นมากลางห้อง เพื่อเปิดรับแสง มีต้นไม้และอ่างอาบน้ำเพิ่มความสนุก จนกลายเป็นภาพจำของที่นี่” ปั้นเล่าจบพร้อมเลื่อนบานกระจกพาเราออกไปรับลม

สวนกระจกกลางห้องเปิดรับแสงจนไม่ต้องเปิดไฟในเวลากลางวัน กั้นตรงกลางระหว่างเตียงนอนกับครัว เราคิดว่าผนัง เฟอร์นิเจอร์ไม้ และบานกระจกกับต้นไม้สีเขียวเข้ากันได้ดี สร้างบรรยากาศเป็นกันเองและใกล้ชิดธรรมชาติ มีเตียงคิงไซซ์ขนาดใหญ่ 2 หลัง มีเครื่องครัวครบครัน อาจเป็นเพราะห้องพักแห่งนี้เริ่มสร้างมาจากคำว่า ‘ครอบครัว’ พื้นที่ส่วนกลางจึงออกแบบให้ผู้คนมาดื่มด่ำและใช้เวลาร่วมกัน 

อ้อ ที่นี่เข้าพักได้ 4 คนนะ เท่าจำนวนสมาชิกของครอบครัวโลจนาทร

Replace

ห้องพักมีพื้นที่กว้างขวาง มีโซนพักผ่อนหลายจุด ทุกจุดมีต้นไม้วางเคียงข้างเพิ่มความสดชื่น นั่งเล่น-นอนเล่นได้ทั้งวัน เราชอบที่เฟอร์นิเจอร์ในห้องมีความเฉพาะตัว ไม่ว่าจะโต๊ะหินอ่อนกับเก้าอี้อาข่าที่เข้ากันอย่างดี ปลายเตียงมีโซฟาเบาะลายตารางเพิ่มสีสัน ผนังข้าง ๆ มีโปสเตอร์ภาพนามธรรมของ โจเซฟ อัลเบอร์ส เสริมให้ห้องมีความวาไรตี้มากขึ้น แสงจากโคมไฟสีส้มนวลสร้างบรรยากาศอบอุ่น

ทั้งหมดที่กล่าวมาเป็นข้าวของที่เจ้าบ้านมีอยู่แล้ว และเป็นรสนิยมของครอบครัวโลจนาทรที่หลงใหลในซอกซอยเล็ก ๆ ชื่นชอบการสะสมของเก่า รักต้นไม้ และเน้นการพักผ่อนที่ขลุกอยู่ในห้องได้ทั้งวัน 

“ห้องพักเกิดจากแพสชันของครอบครัว พวกเราชอบเที่ยว เพราะได้ใช้เวลาร่วมกันจริง ๆ อยู่กรุงเทพฯ อาจไม่ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าเท่าไหร่นัก พอไปเที่ยวเลยเลือกจองห้องพักที่อบอุ่นเหมือนบ้าน”

ครอบครัวของปั้นใช้เวลาร่วมกันเยอะ จึงมีรสนิยมที่คล้ายคลึงและเข้าใจกัน แต่การทำงานร่วมกับคนในครอบครัวไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องอาศัยความประนีประนอมและจุดยืนที่แข็งแรงเมื่อต้องตัดสินใจ

“เราทำงานด้วยกันแต่ไม่ทะเลาะกัน ทุกคนมีหน้าที่ชัดเจน คุณพ่อดูงานก่อสร้าง น้องสาวดูแบรนดิ้ง ปั้นกับแม่ดูการออกแบบและภาพรวม สิ่งสำคัญคือต้องเคารพการตัดสินใจของกันและกัน”

ย่านวังบูรพา-สามยอด เป็นย่านที่ครอบครัวปั้นคุ้นเคย และคิดว่าเหมาะสำหรับเปิดที่พัก 

เพราะร้านอาหารเก่าแก่ที่ปั้นชอบกินตอนเด็กก็ยังเปิดอยู่ ในขณะที่ร้านใหม่ ๆ ก็เปิดเพิ่มขึ้น มีบาร์ดี ๆ หลายแห่ง อยู่ใกล้เยาวราชและเกาะรัตนโกสินทร์ ย่านนี้มีความหลากหลายและใช้ชีวิตได้สนุกมาก 

Rebirth

เราตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าโลโก้ของร้านอยู่ในทุกพื้นที่ ตั้งแต่ถุงใส่ปลั๊กไฟ ขวดน้ำ ร่ม และของกระจุกกระจิกต่าง ๆ ล้วนมีโลโก้ประดับอยู่ทั้งหมด รวมถึงผนังอาคารที่ทุบเปิด 2 ช่องทุกชั้น หากมองจากด้านนอก จะเห็นอาคารทั้งหลังกลายเป็นโลโก้ขนาดใหญ่ เป็นกิมมิกที่รู้สึกได้ว่าคนทำใส่ใจในรายละเอียด

ปั้นและครอบครัวรีโนเวตอาคารนี้ขึ้นมาเพราะประทับใจในโครงสร้างเดิม จึงพยายามรักษาเสน่ห์ของอาคารเก่าเอาไว้ให้เก๋ามากที่สุด ทั้งทำความสะอาดและเคลือบคราบผนังที่สวยเก็บเอาไว้ เปลี่ยนทางเข้าคาเฟ่ไปอยู่ทางฝั่งคลอง และสงวนด้านหลังร้านไว้ให้แขกที่เข้าพักใช้เพื่อความเป็นส่วนตัว 

เราประทับใจร่องรอยที่เหลือจากการทุบผนังเป็นพิเศษ – เปลือยความดิบ แต่ดูแลสะอาดสะอ้าน

แต้มต่อของที่นี่คือเจ้าของทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง จึงมีวัสดุเหลือใช้จากโรงงานมาเล่นสนุกกับการรีโนเวตและทำเฟอร์นิเจอร์อย่างถึงเครื่อง โต๊ะส่วนใหญ่ทำจากไม้เก่าเก็บ ผสมผสานสร้างรูปแบบใหม่ ๆ และย้อมสีเป็นแบบที่ชอบ ยังมีของสะสมวินเทจ เช่น ตู้แขวนเสื้อผ้าหายากและกระจกจากคลังเก่าเก็บ 

“ครอบครัวเรามีของที่ซื้อมาเก็บไว้เยอะมาก ๆ (หัวเราะ) และไม่รู้จะเอาไปใช้กับอะไร จนทำห้องนี้ถึงมีพื้นที่ปล่อยของ เรียกได้ว่านำของที่มีอยู่มาผสมกันจนเกิดเป็นสไตล์เฉพาะตัว”

ปั้นนิยามที่นี่ว่าเป็นการชุบชีวิตสิ่งเก่าให้กลับมาโลดแล่นอีกครั้งผ่านการตีความใหม่ 

จากศูนย์อะไหล่การเกษตร กลายเป็นพื้นที่สาธารณะ เป็นบ้าน เป็นสถานพักพิงใจ 

นี่คือหัวใจสำคัญของการทำ Poco House ห้องพักเล็ก ๆ ที่มีชีวิตชีวา

Remind

เราพบว่าตัวเองหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปห้องที่นี่เก็บไว้เป็นจำนวนมาก หลังจากชื่นมื่นกับมุมโน้น มุมนี้ เรามีแรงฮึบอยากกลับไปแต่งห้องของตัวเองบ้าง ความดีงามของ Poco House คือบรรยากาศสบาย ๆ เหมือนบ้าน อยู่แล้วผ่อนคลายจนมีแรงบันดาลใจอยากกลับไปใส่ใจพื้นที่เล็ก ๆ ของตัวเอง

ก่อนออกจากห้อง เราเดินไปปิดสวิตช์ไฟที่มีสติกเกอร์จิ๋วบอกโซนต่าง ๆ ทั้งหมดนี้ปั้นออกแบบเอง เพิ่งสังเกตว่ามีอยู่ทุกจุดเลย เราเดินไปหยิบคูปองบนโต๊ะ เพื่อแลก Welcome Drink ก่อนกลับ

เรายกกาแฟน้ำมะพร้าวขึ้นดื่ม ชื่นใจจริง ๆ พอเราหันหลังกลับไปมองไกล ๆ เห็นอาคาร 4 ชั้น ค่อย ๆ จิ๋วลงเรื่อย ๆ พลางนึกขึ้นได้ว่า ห้องพักเขียวขจีหลังนั้นเติมความสบายใจให้จนเราอยากกลับไปซ้ำ ๆ