หากเปิดรูปผู้ชายคนนี้ให้คน 10 คนดูแล้วถามว่ารู้จักเขาไหม เชื่อเหลือเกินว่าคำตอบที่ได้คงไม่ซ้ำกัน
วัฒน์-วัฒนชัย ตรีเดชา เป็นภาพจำของหนังโฆษณาสุดไวรัล เป็นผู้เล่นเกมในช่องยูทูบที่เปิดดูตอนกินข้าว เป็นพระเอกหนังธีสิสของเพื่อน เป็นนักแสดงที่เพิ่งเห็นหน้าในหนังเรื่อง อนงค์ เป็นครีเอทีฟ เป็นผู้กำกับ เป็นนักแสดงละครเวที เป็นอดีตยูทูบเบอร์ป่วนเมืองยุคแรกที่ยามต้องติดป้ายห้ามเข้า ฯลฯ
ล่าสุด วัฒน์ในวัย 45 เป็นนายกสมาคมบอร์ดเกมประเทศไทย เรามาหาเขาถึงออฟฟิศเพราะเหตุนี้
นอกเหนือจากการเป็นนักแสดงมากบทบาท เขาคร่ำหวอดในวงการบอร์ดเกมมานานกว่า 10 ปี เริ่มทำรายการ บอร์ดเกมไนท์ ตั้งแต่วันที่คนไทยเล่นเป็นแค่เกมเศรษฐีกับอูโน่
แม้ไม่มีคนดู คำปฏิญาณที่เขาให้ไว้กับตัวเองคือจะผลักดันบอร์ดเกมให้เป็นที่รู้จัก
การปรากฏตัวในเกือบทุกรายการบอร์ดเกมบนยูทูบอาจช่วยได้ไม่มากหรอก แต่หน้าของเขาก็ทำให้โพสต์รับตำแหน่งนายกฯ มีคนแห่แหนมาแสดงความยินดีนับหมื่น
หลังใช้สายตาสำรวจพื้นที่รอท่านนายกฯ ปฏิบัติภารกิจ เราเชื่อว่านี่คงเป็นอีกหนึ่งออฟฟิศในฝันของใครหลายคน เพราะที่นี่อัดแน่นไปด้วยบอร์ดเกมหลายร้อยกล่อง มีอุปกรณ์ทำงานเป็นลูกเต๋ากับกระดาษ แถมมีสตูดิโอไว้ให้เล่นเกม น่าคิดว่าทิศทางของสมาคมบอร์ดเกมประเทศไทยอีก 3 ปีต่อจากนี้จะเป็นอย่างไรในมือของชายที่เพิ่งโผล่มาทักทายด้วยเครื่องแต่งกายจัดเต็มจากงานก่อนหน้า
“ให้พี่เปลี่ยนชุดไหม” วัฒน์ถาม ส่วนเราตอบว่าไม่ เพราะมันเหมาะเจาะเหลือเกินกับบทบาทท่านนายกฯ ในวันนี้
หากทุกคนพร้อมแล้ว นี่คือแถลงการณ์ฉบับแรกของเขา

การเป็นนายกสมาคมบอร์ดเกมประเทศไทยต้องนั่งโต๊ะเซ็นจดหมายเหมือนนายกฯ คนอื่นรึเปล่า
ใช่ครับ (หัวเราะ) ทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในนามสมาคมก็ต้องเซ็น น่าจะเป็นเรื่องน่าเบื่อหลาย ๆ เรื่องในชีวิตที่ไม่คิดว่าจะเจอ
คุณอยู่ในวงการบอร์ดเกมมานานกว่า 10 ปี อะไรทำให้ตัดสินใจลงสมัครเป็นนายกฯ
เราเริ่มโตขึ้นแล้ว เริ่มรู้สึกเหนื่อยกับการเล่นบอร์ดเกมพอสมควร (หัวเราะ) แต่หน้าเรา ตัวเรายังมีประโยชน์กับการช่วยเหลือวงการนี้ได้อยู่
เราเข้ามาวงการนี้เพราะอยากสนับสนุน การเป็นนายกฯ ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงตัวเราเลย แค่มีภาระมากขึ้น ซึ่งกูไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้ (หัวเราะ) แล้วปีนี้ก็ตั้งเป้าของตัวเองไว้ด้วยว่าจะพยายามช่วยเหลือหลาย ๆ คนในทุก ๆ เรื่องเท่าที่จะทำได้ ไม่รู้ไปเอาไอเดียมาจากไหน ไม่ได้คิดว่าตัวเองจะได้ด้วยซ้ำ เพราะการจะได้มาซึ่งนายกสมาคม สมาชิกต้องโหวต เราไม่แน่ใจเลยว่าเขาจะเลือกเราไหม
ผู้สมัครวัฒน์หาเสียงว่าอะไร
เราไม่มีโอกาสได้แถลงนโยบาย แต่มีผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งโทรมาให้เล่านโยบายให้ฟัง เราก็โอเคครับพี่ ผมเตรียมไว้แล้วครับ คิดว่าได้ 1 เสียงแน่ ๆ ถ้าเขาได้ฟังเราพูด
นโยบายในวาระ 3 ปีนี้ของเราคือ
หนึ่ง สื่อสารกับภาครัฐว่าบอร์ดเกมเป็นกิจกรรมที่น่าสนใจไม่แพ้กีฬาอีสปอร์ต มีช่องว่างอีกเยอะมากที่รัฐเข้ามาสนับสนุนได้
สอง สนับสนุนดีไซเนอร์ไทยให้ได้แสดงผลงานในต่างประเทศ
สาม คุยกับสถานศึกษาให้เลิกมองบอร์ดเกมเป็นอบายมุข

ก่อนจะเห็นคุณไวรัลมากจากข่าวการเป็นนายกสมาคมบอร์ดเกม ที่ผ่านมาคุณก็ไวรัลมากจากโฆษณาดังหลายตัว
ความจริงเราไม่ใช่สายบันเทิงเลย เราเรียนฟิสิกส์ เพื่อน ๆ เป็นวิศวกรโรงงาน ขายอุปกรณ์การแพทย์ อย่างรวย แต่เราเริ่มรู้ตัวเองตอนปี 2 ว่าไม่ได้คิดเรื่องรวยจน ไม่ได้อยากทำงานในโรงงาน เราสนใจเรื่องนิยาย งานเขียน วรรณกรรม ช่วงเรียนก็แต่งเรื่องสั้นให้เพื่อนลองอ่าน จบมาก็ใช้เวลาอีกเกือบ 2 ปีศึกษาเรื่องที่สนใจเองเพิ่มเติม ที่บ้านก็สงสัยว่าทำไมหยุดอยู่บ้านเฉย ๆ (หัวเราะ) เราบอกเขาว่าใจเย็น ๆ ผมกำลังใช้ชีวิตอยู่
ใช้นานเหมือนกันนะ
ใช่ จนเพื่อนชวนไปดูละครเวทีกลุ่มหน้ากากเปลือย เปิดโลกมาก เป็นละครเวทีในห้องเล็ก ๆ มีคนเล่นตรงนี้ มีคนดูใกล้ ๆ เราดูแล้ว โห มีการแสดงแบบนี้ด้วยเหรอวะ เราเห็นแต่โฆษณากับหนังมาตลอด หลังละครจบเราเลยเดินไปหาเขาว่าพี่มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ เป็นครั้งแรกที่เริ่มเข้ามาสู่การเป็นนักแสดง เรียนการแสดง และทำงานเบื้องหลังตั้งแต่ตอนนั้น ถือว่าเริ่มต้นช้ามากในวงการนี้
สนุกกว่าการเรียนฟิสิกส์ไหม
สนุกกว่ามาก! ช่วงกลางวันก็หาเงินด้วยการทำงานอีเวนต์ ตอนเย็นคนอื่นไปกินเหล้า เราไปเรียนการแสดง บางคืนนอนค้างป้ายรถเมล์ กว่าจะซ้อมเสร็จตี 1 – 2 เราใช้ชีวิตแบบนั้น กลางวันทำงาน กลางคืนเวิร์กช็อป แต่ยังไม่รู้เลยว่าอนาคตจะเอาไปใช้ทำอะไร ไม่เห็นภาพด้วยซ้ำว่าจะเป็นนักแสดงได้ หน้าตาก็ไม่หล่อ แต่รู้สึกว่านี่แหละคือสิ่งที่เรามองหา จนเลิกทำงานกลางวันไปเลย (หัวเราะ)
ตอนเล่นละครโรงเล็ก คุณมักได้บทบาทอะไร
เป็นตัวโจ๊กหน่อย ๆ เรารู้ตัวว่าเป็นคนประมาณนี้ตั้งแต่เด็ก ชอบเล่นกับเพื่อน ชอบแซวครู ตอนที่เล่นละครเราเพิ่มความเป็นธรรมชาติของคนปกติได้ พอมันสดก็เล่นไปได้เรื่อย ๆ ไม่ซ้ำ ฝึกให้เรามีความครีเอทีฟ

คิดอยากเป็นพระเอกบ้างไหม
ไม่เคยคิดเลย อาจเพราะทัศนคติของเราตอนเล่นละครเวทีคือไม่มีคำว่าพระเอกนางเอก ไม่ว่าจะบทบาทไหน ทุกคนมีชีวิตของตัวเอง ทำให้เราไม่ได้รู้สึกโหยหาการเป็นนักแสดงนำ แม้บทจะแค่เนี้ย เราก็ตั้งใจเล่นเต็มที่
ช่วงนั้นได้รับงานแสดงอื่น ๆ บ้างรึยัง
ยังนะ กว่าจะได้รับก็เล่นละครโรงเล็กที่ได้ค่าตอบแทนเป็นข้าวกล่อง คนดูมากสุด 50 คน งานแสดงชิ้นแรกที่ได้เงินเลยคือโฆษณาของ พี่ต่อ ธนญชัย แต่เราไม่ได้เก่ง (เน้นเสียง) เราได้เพราะตัวละครตัวนี้ต้องโกนหัว โกนคิ้ว โกนหนวด แล้วคนอื่น ๆ เขาอาจจะไม่สะดวก (หัวเราะ) ได้เงินตั้ง 30,000 เดี๋ยวหนวดเดี๋ยวคิ้วก็ขึ้น
หลังจากนั้นก็ไปเป็นตัวประกอบหนัง เล่นละครทีวี เล่นมิวสิกวิดีโอ แต่รู้สึกว่าโฆษณาเหมาะกับเราว่ะ เพราะไม่ค่อยมีวรรณะในกองถ่าย แม้เราจะเป็นตัวหลักก็ไม่ได้ทรีตตัวเองเป็น ณเดชน์ เราก็คือคนไปทำงานกองเหมือนทุกคน เพราะตอนที่เราไปเป็นนักแสดงตัวเล็กในละครทีวีที่มีดาราใหญ่ ๆ คนกองถ่ายไม่ได้มองเราแบบนั้น เหมือนที่เคยมีดราม่าตัวประกอบก็กินแค่นี้แหละ เข้าใจเลย ผ่านมาหมดแล้ว แต่โฆษณาไม่ค่อยมีแบบนั้น
แล้วคุณเข้าสู่วงการบอร์ดเกมได้ยังไง
ช่วงนั้นยูทูบเริ่มเข้ามาครับ เราเห็นแล้วว่าละครเวทีจำกัดคนดู แม้จะมีเป้าหมายอยากผลักดันวงการนี้ให้ได้รับการยอมรับ แต่คนดู 1 รอบมากกว่านี้คงไม่ได้ เราไม่ใช่นักแสดงดัง งั้นทำยูทูบเลย ทำเหมือนเดิมแหละ แต่คนดูอาจจะเกินพันก็ได้ เราเลยปลีกตัวจากละครเวทีมาทำช่องยูทูบชื่อ TVmunk (ปัจจุบันคือ bgn squad) เป็นยุคเดียวกันกับ iHereTV, ปอนด์ ใจดีทีวี
ตอนแรกทำเป็นคลิปตลกเจ็บตัว ลองเอาระเบิดปลอมไปห้างเพื่อทดสอบระบบรักษาความปลอดภัย คนดู 20,000 วิว เยอะมาก จนยามที่ห้างไม่ให้เข้า เขียนป้ายประกาศว่าถ้าเจอไอ้หน้าหนวดนี่จัดการเลยนะเพราะไปล้อเล่นกับระบบ ไปเดิน McDonald’s แล้วมีคนเข้ามาทัก กูเล่นละครเวทีมาตั้งนานไม่ดัง ทำคลิปไม่กี่วันมีคนทักแล้ว
คุณเล่นแผลง ๆ แบบนั้นตอนอายุเท่าไร
ก็เกือบ 30 แล้วนะ (หัวเราะ) แล้วผู้บริหารของ JSL Global Media เห็นว่าเราน่าจะทำอะไรเกี่ยวกับรายการทีวีได้เลยชวนไปเป็นครีเอทีฟรายการใหม่
ซึ่งช่วงรอถ่ายทำนานมาก แก๊งวัยรุ่นที่เราดูแลก็เริ่มเอาบอร์ดเกมมาเล่นในกองถ่าย สามก๊กมั่ง หมาป่ามั่ง เราไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย เล่นอะไรกันวะ ตอนนั้นโซเชียลมีเดียเริ่มเข้ามาแล้ว คนติดมือถือมาก แต่สิ่งนี้ทำให้คนลืมมือถือไปชั่วขณะหนึ่ง พอลองไปเล่นด้วยก็สนุกมาก จนอยากจะเผยแพร่ความสนุกของมัน

สมัยนั้นมีแค่สามก๊กกับแวร์วูล์ฟเองเหรอ
มีเกินกว่านั้น แต่คนแทบไม่รู้จัก เราเลยเอาช่องยูทูบที่มีอยู่มาทำรายการ BGN บอร์ดเกมไนท์ ไม่ต้องไปทดสอบสังคมอะไรแล้ว (หัวเราะ) คอนเซปต์รายการคือต้องเรียล ตั้งกล้องเฉย ๆ พอ คนเล่นรู้สึกยังไงก็แสดงออกแบบนั้น ไม่ต้องพยายาม
รวบรวมเพื่อน ๆ มาได้ยังไง
บางคนรู้จักตั้งแต่มัธยม บางคนรู้จักตอนมหาลัย เช่น ฮ่องเต้, อิสระ ฮาตะ พวกนี้ทำละครเวทีโรงเล็กมาด้วยกันหมดเลย
อย่าบอกนะว่าชวนว่า มาเล่นบอร์ดเกมกันเถอะ
ใช่ ถ่ายรายการเราไม่มีใครได้ตังค์หรอก (หัวเราะ)
กระแสตอบรับของคนดูเมื่อ 10 ปีที่แล้วเป็นยังไง
เรายังคิดไม่ออกเลยว่าใครจะมาดูรายการนี้วะ ทำไปงั้น ๆ ตัดก็ยาก ใช้เวลาถ่ายก็นาน สรุปมีคนดูเว้ย งั้น EP เดียวไม่พอนะ ถ้าเราเล่นเกมอื่น ๆ คนก็จะรู้จักมันเยอะขึ้น
คุณมีวิธีเลือกเกมยังไง
เข้าใจง่าย กติกาไม่ซับซ้อน คนเล่นต้องสนุก ซึ่งมีไม่กี่เกมหรอก
แต่จริง ๆ ถ้าไม่ถ่ายรายการ เราเป็นคนชอบเล่นเกมคิดเยอะ ๆ นะ แต่เล่นเกมยากแล้วคนไม่รู้จะดูอะไร

เหมือนตอนเราดูพวกคุณเล่นเกม Salem 1692 ตามล่าหาแม่มด ในช่องยกกำลัง ยังรู้สึกว่ายากจังเลย
เข้าใจ แล้วเราทำแบบนั้นมาก่อน 200 เกม เพิ่งรู้ว่ากลยุทธ์ผิดแล้ว เพราะคนเหนื่อยกับการเรียนรู้วิธีการเล่นใหม่ ๆ ทุกสัปดาห์ ใจเราอยากนำเสนอเกมใหม่เรื่อย ๆ ก็จริง คนทำก็เบื่อที่ต้องเล่นเกมเดิม ๆ แต่คนดูไม่ได้ดูบ่อย กว่าจะตัดเสร็จเขาก็ลืมหมดแล้ว
คุณชอบสวมบทเป็นคาแรกเตอร์ไหนเวลาเล่นบอร์ดเกม
เราชอบเล่นให้ดูเป็นพวกรองบ่อนแล้วสุดท้ายพลิกกลับมาชนะ ทำเหมือนว่ากูไม่ได้หรอก ไม่ชนะหรอก แต่ตะล่อมคนนั้นคนนี้แล้วแซงมาชนะตอนท้าย ชอบมาก!
ชนะบ่อยไหม
(หัวเราะ) เราเล่นเกมแพ้เยอะมาก แต่เป้าหมายในการเล่นไม่ต้องการเอาชนะ ไม่ได้พูดเอาหล่อ เราต้องการเสพบรรยากาศการเล่น เหมือนคนกินเหล้าแล้วไม่ต้องการเมา แต่นาน ๆ ชนะทีก็รู้สึกดีเหมือนกัน
วงเล่นบอร์ดเกมควรประกอบไปด้วยคนคาแรกเตอร์แบบไหนบ้างถึงจะสนุก
คนขี้โม้ คนจริงจัง คนคอยเสี้ยม คนตอแหล คนหัวช้าตามไม่ทัน
ประมาณนี้กำลังดี ถ้ามีคนต้องการชนะหลายคนจะไม่สนุกแล้ว

จากประสบการณ์การเล่นกับบรรดายูทูบเบอร์และคนดังมากมาย คนไหนเก่งและคนไหนอ่อน
โห (ลากเสียง)
พวกแก๊ง RUBSARB เก่ง หัวไว เล่นเกมเป็น
พี่เหว่ง อะห่วยแต่ปากดี (หัวเราะ) แต่เผื่อพี่เหว่งอ่านบทสัมภาษณ์ พี่เก่งกว่าผม ผมห่วยกว่าพี่ (หัวเราะ) แค่ปากพี่เหว่งดีกว่าผมนิดหน่อย ก็เขาเป็นยุค 90 มารู้จักตอนแก่ก็แบบนี้แหละพี่
BUFFET เก่ง พวกหัวไวเล่นเก่งหมด แต่ผมไม่ได้บอกพี่เหว่งหัวช้านะ (หัวเราะ)
การทำรายการกับยูทูบเบอร์เป็นผลดีต่อวงการบอร์ดเกมมากแค่ไหน
เป็นผลดีมากครับ (ตอบทันที)
ก่อนหน้านี้เราคุยกับแฟนและทีมงานว่า เราทำสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร มันไม่ได้เงินขนาดนั้น เราตอบตัวเองได้ว่าทำเพราะอยากให้คนรู้จักกิจกรรมดี ๆ แบบนี้ตั้งแต่แรก แล้วมีวิธีการไหนบ้างล่ะ
ที่ผ่านมามีคนในวงการทำรีวิวบอร์ดเกมอยู่แล้ว แต่เราต้องการให้ยูทูบเบอร์ดัง ๆ เอาบอร์ดเกมไปเล่นให้คนรู้จักเยอะขึ้น จนปีที่ผ่านมากลายเป็นกระแสเลย คนชอบบอร์ดเกมเยอะขึ้นมาก
ซึ่งพวกยูทูบเบอร์เอามาเล่นเองหรือคุณไปทาบทามเขา
อย่าง RUBSARB เริ่มจากเราชวนเขามาเล่นก่อน ให้เขาเห็นว่าบอร์ดเกมทำรายการที่สนุกได้ หลังจากนั้นเขาก็เอาบอร์ดเกมเราไปเล่นบ้าง ยืมไปถ่ายบ้าง ส่วนยกกำลังกับเทพลีลาเขาก็หารายการเหมือนกัน ช่วงแรก ๆ เราก็แนะนำในฐานะคนมีประสบการณ์ว่าเกมไหนดี เกมไหนยากไปก็จะถ่ายยาก
ถ้าบอกว่าการรีวิวบอร์ดเกมยังสื่อสารในวงกว้างได้ไม่มากพอ แล้วการจัดงาน Thailand Board Game Show ของคุณกับภรรยาส่งผลดีต่อวงการมากแค่ไหน
แฟนเราจัด Thailand Board Game Show ทุกปี เริ่มจัดครั้งแรกก่อนโควิดระบาด ได้ไอเดียจากตอนไปงานบอร์ดเกมที่ไต้หวัน งานเขาไม่ใหญ่ แต่รวบรวมคนทั้งประเทศมาโชว์ผลงาน ใครอยากเล่นเกมไหนก็มีคนสอน น่าเอามาทำในไทย เลยเป็นเหตุผลว่าทำไมเราต้องลงทุนกับการหาพื้นที่ในห้าง เพราะเราอยากให้คนทั่วไปเข้าถึงบอร์ดเกมได้ง่าย ๆ

แต่ก่อนที่จะจัดงานอะไรสักอย่างต้องมั่นใจก่อนว่าจะมีคนมา คอมมูนิตี้บอร์ดเกมตอนนั้นใหญ่มากพอแล้วเหรอ
เราไม่ได้มั่นใจขนาดนั้นหรอก ดูเราทำแต่ละอย่างสิ (หัวเราะ)
เราไม่เคยมั่นใจกับมันเลยว่าจะสำเร็จ แค่จังหวะนั้น ถ้าไม่ทำก็อาจจะไม่ได้ทำอีกแล้ว เราเป็นคนแบบนั้น ชอบกระโจนเลย เดี๋ยวค่อยไปแก้ เดี๋ยวค่อยไปจัดการทีหลัง เราชอบบรรยากาศของการเกิดใหม่ มันมีชีวิตชีวา แล้วงานนี้ก็มีคนมาจริง ๆ
พูดถึงผู้เล่นไปเยอะแล้ว นักออกแบบบอร์ดเกมเพิ่มขึ้นแค่ไหนใน 10 ปีนี้
เพิ่มขึ้นเยอะมาก (เน้นเสียง) เพราะมีสนามให้เขาได้สร้างงานเยอะขึ้น
ช่วงแรก ๆ ไม่ค่อยมีสนามให้นักออกแบบ ไม่มี Thailand Board Game Show ให้เอาเกมมาโชว์ แต่ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าจะมีงานนี้ทุกปลายปี แล้วก็มีงานอีเวนต์บอร์ดเกมอีกเยอะมาก ทำให้ 2 ปีที่ผ่านมาจำนวนดีไซเนอร์ไทยก้าวกระโดดที่สุด
แล้ว 3 ปีแรกของสมาคมบอร์ดเกมประเทศไทยเป็นช่วงเวลาของการบอกว่ามีสมาคมนี้นะ ยังไม่ได้ชัดเจนว่าทิศทางเป็นยังไง แต่สมาคมในวาระของเรากำลังมุ่งหน้าสู่การเอาดีไซเนอร์ไทยไปสู่สากล
เราเข้าวงการนี้มา 10 ปีมีแต่บอร์ดเกมจากเมืองนอก ซื้อลิขสิทธิ์เข้ามาแปลเป็นภาษาไทย แต่ไม่มีเกมคนไทยส่งไปขายต่างประเทศ เราตั้งเป้าไว้แล้วว่าวาระนี้ต้องทำให้ได้
ในมุมมองของคุณที่เป็นทั้งคนเล่นและคนทำ ความยากของการเป็นนักออกแบบบอร์ดเกมคืออะไร
(คิดนาน) เปรียบเทียบอย่างนี้แล้วกัน
ก่อนหน้านี้คนทำบอร์ดเกมมีเยอะ แต่ทำแบบเหนียมอายหน่อย ๆ คือทำแต่ไม่กล้าโชว์ว่าฉันทำ
เวลามีกิจกรรมให้คนมาโชว์บอร์ดเกมจะมีแต่คนเอาโปรโตไทป์มา แต่เขาไม่ไปทำต่อ เพราะเขาไม่รู้ว่าตลาดจะตอบรับเกมยังไง


แล้วมีผู้ผลิตในไทยไหม
มี แต่แพง บางโรงงานทำการ์ดเกมได้อย่างเดียว กล่องต้องอีกที่ ตัวเดินหมากต้องอีกที่ จั่วปังหนา ๆ เจาะรูต้องอีกที่ ต้นทุนเยอะมาก คนทำไม่กล้าทำเยอะ แต่พอผู้บริโภคเริ่มเล่นเกมไทย เริ่มรู้ว่าคุณภาพไม่ได้แพ้ต่างชาติ คนก็กล้าผลิตมากขึ้น วงการก็เริ่มเติบโตขึ้นแล้ว
เป็นปัญหาที่หลายคนอยากเล่นบอร์ดเกมแต่เข้าไม่ถึงเพราะราคาแพง
ถูก! ถ้าเทียบกับค่าครองชีพต่างประเทศ บอร์ดเกมราคาเท่าข้าว 1 มื้อ แต่ของเราเริ่มต้น 600 – 700 บาท ข้าวกี่มื้อไม่รู้ มันเลยเป็นสินค้าฟุ่มเฟือยสำหรับเรา แม้มันจะมีประโยชน์และใช้ซ้ำได้เรื่อย ๆ
เราจะวัดคุณภาพของบอร์ดเกมที่อะไร
ตั้งแต่วิธีการเล่น อุปกรณ์ กระดาษ งานอาร์ต ทุกอย่างเป็นส่วนสำคัญหมด
ต้องบอกว่าวงการบอร์ดเกมไทยมาช้ามาก (ลากเสียง) ยกตัวอย่างง่าย ๆ ต่างประเทศมีเกมเศรษฐีเป็น 100 ปีแล้ว บ้านเรายังเล่นเกมเศรษฐีแบบผิดกติกากันอยู่เลย เขาผ่านการผิดการถูกมาก่อนหน้าเราหลาย 10 ปี ไม่แปลกถ้าเราจะตามหลังเขา แต่ด้วยความที่โลกหมุนเร็วขึ้นก็มีโอกาสพัฒนาอย่างก้าวกระโดดเหมือนกัน
ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติปีนี้มีบูธบอร์ดเกมเยอะมาก คิดว่าเป็นเพราะอะไร
เป็นเพราะขายได้ครับ มีคนพยายามเอาบอร์ดเกมเข้าไปในงานหนังสือหลายปีแล้ว เอาเข้าไปก็ขายดี เขาเลยจัดเวิ้งให้ต่างจากงานหนังสือปกติ บรรยากาศคึกคัก คนได้ลองเล่น ตัดสินใจซื้อง่ายขึ้น แล้วเราว่าคอหนังสือกับคอบอร์ดเกมมีหลายอย่างคล้ายกัน ได้หยิบจับ ได้อ่าน ได้ศึกษาคน


คนเล่นจำเป็นต้องมีความรู้ไหม
ไม่จำเป็น แต่ยิ่งรู้ยิ่งสนุก เพราะหลาย ๆ เกมมาจากเรื่องจริง ผ่านการรีเสิร์ชมา เช่น เกมเกี่ยวกับมหาวิหารนอร์ทเทอร์-ดาม เกม Stone Age ที่ต้องเล่นเป็นคนยุคหินแล้วค่อย ๆ สร้างอาณานิคม เห็นเลยว่ากว่าคนในหมู่บ้านจะเยอะขึ้นเราต้องทำอะไรบ้าง การเล่นเกมไม่ง่ายนะ
ในมุมมองของคุณ ระหว่างสื่อบันเทิงกับสื่อการเรียนรู้ บอร์ดเกมอยู่ตรงไหน
ตอนแรกเราไม่ชอบที่บอร์ดเกมเป็นสื่อการเรียนรู้ พูดตรง ๆ ถ้าจะแมส ต้องบันเทิง แต่เวลาผ่านไปเรารู้สึกว่ามันแพง พอแพงก็แมสยาก
ถ้าบอร์ดเกมไปผูกกับการเรียนการสอน คนซื้อก็ไม่ใช่เด็ก พอคนซื้อไม่ใช่เด็ก เด็กก็เข้าถึงได้ มันเลยกลายเป็นสื่อการเรียนการสอนที่ดี เลยคิดว่าไปทางนี้ก็มีประโยชน์เหมือนกัน ทำให้เราขายผู้ปกครองหรือคุณครูได้ง่ายกว่ามาก
1 ในนโยบายของคุณคือการสื่อสารกับภาครัฐ คุณจะขายบอร์ดเกมยังไงให้เขาซื้อ
(ทำเสียงนอบน้อม) พี่รู้ไหมครับ วงการบอร์ดเกมมีมูลค่าตลาด 3 แสนล้านบาทต่อปีนะ เช่น งานที่ประเทศเยอรมนี มี 3 วัน คนเข้าประเทศวันละ 4 แสนคน รายได้ตรงนั้นเท่าไร ถ้ามีแบบนี้ในประเทศเราบ้างมันจะดีนะครับ

คิดว่าเป็นเพราะภาครัฐมองมันเป็นแค่กระดาษไหม
ใช่ส่วนหนึ่ง กับเป็นเพราะเขาไม่เข้าใจเลย ทุกวันนี้ยังต้องอธิบายกับพี่ ๆ ที่อนุมัติเงินให้อยู่เลยว่าบอร์ดเกมไม่ใช่แค่เกมเศรษฐีแล้วพี่ มันไปไกลกว่าอูโน่แล้วครับ
แต่ก่อนที่เราจะรู้จักมัน เรายังอะไรวะ ไม่แปลกที่เขาจะอะไรวะเหมือนกัน ข้อดีคือตอนนี้เรามีคลิปวิดีโอแล้ว ทำให้เขาเห็นภาพความสนุกได้ง่ายขึ้น
ปัญหาคือคำว่าบอร์ดเกมไม่ได้อยู่ในวาระของ พ.ร.บ.ซอฟต์พาวเวอร์ ร่างกฎหมายพูดถึงแค่กีฬาอีสปอร์ต แปลว่างบจะไม่มีทางมาถึงวงการบอร์ดเกม เราเลยต้องพยายามให้คำว่าบอร์ดเกมไปอยู่ในร่างกฎหมายด้วย
ถ้าสมมติมีอีเวนต์ต่างประเทศไหนที่เอาบอร์ดเกมไปพร้อมกับอีสปอร์ตได้ เราก็จะผลักดันให้ไป เพราะในต่างประเทศบอร์ดเกมบางเกมถูกทำเป็นเกมคอม บางเกมเป็นบอร์ดเกมก่อนแล้วค่อยทำอีสปอร์ตก็มี
ความฝันของนายกสมาคมบอร์ดเกมประเทศไทยคืออะไร
ปลายปีนี้จะต้องได้ออกงานที่เยอรมนี โดยดีไซเนอร์ไทยจะเอางานไปโชว์สู่สากล
เราคาดหวังว่าเกมไทยจะต้องเป็นแบบเกมญี่ปุ่นที่เห็นแล้วรู้เลยว่าเป็นเกมสัญชาติไหน ด้วยความมินิมอล ด้วยอาร์ตเวิร์ก ด้วยวิธีการคิดของเขา
ตอนนี้เรายังหาไม่เจอว่าอะไรคือบอร์ดเกมแบบไทย ๆ บางคนไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าไทยหรือไม่ มันไม่ใช่แค่ลายกนก ไม่ใช่แค่ซอฟต์พาวเวอร์แบบที่เรารู้จัก เราหวังว่าภายในช่วงเวลา 3 ปีที่ดำรงตำแหน่งนายกฯ เราจะเจอว่า นี่แหละคือบอร์ดเกมของคนไทย ฉันเห็นแล้วฉันจะหยิบไปซื้อ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนบนโลกนี้
แล้วถ้าความฝันนั้นเป็นจริงขึ้นมา คุณจะตามหาอะไรต่อ
เราไม่มีแพลนหรอก เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าเราวางแผนชีวิตไว้มันจะเป็นไปตามแผนจริง ๆ เหรอวะ เพราะก่อนจะมาทำบอร์ดเกมก็ไม่ได้คิดว่าจะมาถึงตรงนี้เลย คนชอบกระโจนก็เป็นแบบนี้แหละ (ยิ้ม)

ช่วงท่านนายกฯ พบปะประชาชน
บอร์ดเกมที่วัฒน์ชอบเล่นที่สุด
ยังชอบ Stone Age อารยธรรมยุคหิน ที่สุด เป็นเกมบริหารทรัพยากรที่ต้องสร้างอาณานิคมให้ใหญ่ขึ้น มีทั้งดวง มีทั้งการจัดการ สำคัญคือเล่นกับคนใหม่ ๆ ได้

บอร์ดเกมที่เล่นยากแต่อยากให้แมส
Architects of the West Kingdom เป็นเกมที่จำลองเรื่องจริงในยุคกลางที่คนมักสร้างบารมีด้วยการสร้างโบสถ์ สร้างวัด เราชนะเกมนี้ด้วยการเป็นคนดีหรือไม่ดีก็ได้ ถ้าคนข้ามผ่านความยากไปแล้วจะสนุกมาก

ดีไซเนอร์ไทยที่วัฒน์อยากแนะนำ
จิรกิตติ์ สุนทรลาภยศ ออกแบบเกมปาร์ตี้สไตล์บลัฟชื่อ Dinner Time แบ่งเป็น 2 ทีมคือหนูกับแมลงสาบ ต้องแข่งกันคุ้ยหาอาหารจากกองขยะเพื่อทำคะแนน
เขาเป็นทั้งดีไซเนอร์และนักวาดภาพประกอบ เป็นนักออกแบบที่มาพร้อมอาร์ตเวิร์ก จบครบในคนเดียว
บอร์ดเกมที่เล่นแล้วหัวร้อนสุด
ผมเคยทะเลาะกับแฟนและน้องสาวด้วยการเล่น CATAN บอร์ดเกมแข่งกันสร้างเมืองง่าย ๆ เน้นการเจรจา การวางแผนเนี่ยแหละ
มันไม่ฟังเหตุผลอะ ทำไมถึงเลือกชอยส์นี้วะทั้งที่กูเสนอชอยส์ที่ดีที่สุดกับทุกคนแล้วนะเว้ย
บอร์ดเกมแม่งทำให้เรารู้สึกแบบนี้เลย เกมมีผลต่อชีวิต ถ้าหลุดก็คือหลุด แล้วเขา 2 คนตลกที่เห็นเราโมโหหน้าดำคร่ำเคร่งเพราะเกม แม่งไม่น่าดูสักนิด (หัวเราะ)

