ยากมากถ้าจะขอสัมภาษณ์บรรดานักกีฬาในช่วงโค้งสุดท้ายของโอลิมปิก 

ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ถ้าจะขอเข้าพบ ธนา ไชยประสิทธิ์ หัวหน้านักกีฬาผู้กุมบังเหียนนักกีฬากว่า 51 ชีวิต 

The Cloud ได้โอกาสสุดท้ายก่อนที่เขาจะเดินทางไปประเทศฝรั่งเศส ท่ามกลางองค์ประชุมที่กำลังต่อสายตรงเรื่องโควตานักกีฬาไทยกับทีมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลจากกรุงปารีส

โอลิมปิกขึ้นชื่อว่าเป็นกีฬาแห่งมวลมนุษยชาติ หากนับด้วยตา การประชุมครั้งนี้้มีผู้เกี่ยวข้องไม่ถึง 10 คน มีธนาและ รศ.ดร.สุพิตร สมาหิโต รองประธานกรรมการฯ นั่งอยู่หัวโต๊ะ

ในแวดวงนักธุรกิจ เขาเป็นรองประธานคณะกรรมการบริหาร บริษัท โอสถสภา จำกัด (มหาชน) 

ในสนามแข่งขันกีฬา เขาเปรียบตัวเองเหมือนแม่บ้านของทัพนักกีฬาทีมชาติไทย

หลายคนปรามาสว่านักธุรกิจบริษัทยักษ์ใหญ่หันมาทำกีฬาเป็นงานอดิเรก นับตั้งแต่โอลิมปิก 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ธนาคือผู้พานักกีฬาไทยไปพิชิต 8 เหรียญทองบนเวทีโลก 

วันนี้กระแสตีกลับเรื่องเครื่องแบบนักกีฬายังคงคุกกรุ่น จะเบาลงบ้างก็ตรงที่ธนาออกมาตอบคำถามสื่อว่าอาจเลือกใช้ยูนิฟอร์มลวดลายมรดกโลกบ้านเชียงที่แกรนด์สปอร์ตเป็นผู้ออกแบบในพิธีเปิด เพื่อความสะดวกสบายสูงสุดของนักกีฬาที่ต้องขึ้นเรือในสภาพอากาศร้อน 

เขารู้ดีกว่าใคร เพราะทีมหัวหน้านักกีฬาเป็นทีมเดียวที่เดินทางไปจัดการความเรียบร้อยก่อน 1 อาทิตย์ที่กรุงปารีส

และปัญหานี้อาจเล็กลงไปถนัดตาเมื่อทราบว่าธนาในวัย 68 ปีเผชิญมาแล้วสารพันอย่าง 

เบื้องหลังของชัยชนะถูกเตรียมพร้อมด้วยมือของชายผู้นี้

ปกตินักกีฬาเรียกคุณว่าอะไร

(หัวเราะ) คุณธนาก็มี บิ๊กต้อม ก็มี ถ้าเจ้าหน้าที่ก็เรียกหัวหน้า แต่จะเรียกอะไรก็ได้ทั้งนั้นครับ

คุณเป็นผู้บริหารโอสถสภามาก่อน เริ่มต้นทำงานที่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยได้ยังไง

ก่อนหน้านี้ผมทำงานในสมาคมกีฬาต่าง ๆ อยู่ระยะหนึ่งแล้ว โอสถสภาป็นบริษัทที่สนับสนุนวงการกีฬามาอย่างต่อเนื่อง เวลาจัดกิจกรรมแข่งขันกีฬา เช่น ซีเกมส์ เจอกับคณะกรรมการโอลิมปิกบ่อย ก็ได้รับการทาบทามจากสมาคมกีฬาต่าง ๆ ให้มาเป็นกรรมการสมาคม เริ่มจากสมาคมจักรยาน สมาคมฟุตบอล สมาคมเทเบิลเทนนิสที่เป็นนายกฯ มา 6 – 7 สมัย เกือบ 20 ปี

การเข้ามาเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกต้องเป็นสมาชิกในสมาคมกีฬาที่อยู่ภายใต้คณะกรรมการ ส่วนการเข้ามาเป็นประธานคือสมาคมกีฬาต้องส่งมาเลือกตั้ง ผมได้รับเลือกตั้งมาเป็นเหรัญญิกคณะกรรมการโอลิมปิก ปัจจุบันเป็นรองประธานควบด้วย จบโอลิมปิกจะมีการเลือกตั้ง 1 ครั้ง เท่ากับเราเปลี่ยนคณะกรรมการใหม่ทุก 4 ปี

พื้นฐานคุณเป็นคนชอบกีฬาไหม

ผมสนใจ ชอบดู เล่นบ้างแต่ไม่ได้เยอะมาก เช่น ฟุตบอล แบดมินตัน 

ชอบกีฬาที่ใช้สมองหรือพละกำลังมากกว่ากัน

ผสมกัน เพราะกีฬาต้องใช้สมองด้วย ใช้แรงเยอะผมสู้ไม่ไหว (หัวเราะ)

ในฐานะผู้บริหารบริษัทชั้นนำของไทย คุณมีเป้าหมายหรือวิสัยทัศน์ใดในการนำทัพโอลิมปิกไทยสู่ความสำเร็จ

การเป็นนักธุรกิจที่สนับสนุนกีฬาทำให้ผมมองเห็นการบริหารงานในหลายสมาคม พอได้เข้ามาในวงการนี้บ้างก็เลยแนะนำเรื่องธุรกิจให้พวกเขา 

หน้าที่ของคณะกรรมการสมัยก่อนคือหาเงิน คำนวณว่าปีหนึ่งใช้เงินกี่ล้าน ต้องทำกิจกรรมอะไรบ้างเพื่อเอาเงินมาหล่อเลี้ยงสมาคม มาใช้จ่ายในการจัดการแข่งขัน ส่งนักกีฬาไปแข่งต่างประเทศ ผมก็เข้ามาจัดการแข่งขันกีฬาการกุศล เช่น กอล์ฟ โบว์ลิง มวย เพื่อหารายได้ แล้วก็พยายามให้สมาคมฯ มีการประชาสัมพันธ์มากขึ้นเพื่อหาผู้สนับสนุน แต่สมัยนี้ดีขึ้นเพราะเรามีเงินจากกองทุน 

บริหารธุรกิจกับดูแลนักกีฬาต่างกันอย่างไร

แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเลย เพราะการบริหารกีฬาไม่มีเงิน เราบริหารด้วยใจ 

การจะไปดึงนักกีฬา ส่งเสริมนักกีฬา ต้องใช้โครงการระยะยาว เป็นไปไม่ได้ที่เราจะหยิบคนนี้มาแข่งขันเลย ต้องผ่านการปลูกฝังและวางรากฐานตั้งแต่เด็ก คุยกับผู้ปกครองว่าจะยินยอมให้เด็กเสียการเรียนไหม เพราะกีฬาบางชนิดต้องดร็อปเรียน บางคนเป็นห่วงอนาคตของลูกมาก ถ้าเลิกเล่นไปแล้วไม่มีปริญญาจะทำยังไง ทำให้ต้องใช้จิตวิทยาพูดคุยให้พ่อแม่เข้าใจ

การจัดการในสมัยก่อนไม่มีระบบนี้ ต่างคนต่างทำ แล้วการบริหารกีฬาจะไม่มีเจ้าหน้าที่ประจำเยอะ ส่วนใหญ่จะเป็นหน้าที่เลขา นายกฯ คนอื่นก็แค่มาประชุมอย่างเดียว ผมต้องวางรากฐานและพูดคุยกับหลายฝ่ายให้แต่ละสมาคมมีระบบการจัดการที่ดี ค่อย ๆ พัฒนากันไป

ตามหน้าสื่อมักให้ฉายาคุณว่า ‘ผู้ประสานสิบทิศ’ หน้าที่ของหัวหน้านักกีฬาไทยจริง ๆ ทำอะไรบ้าง

เวลาไปแข่งขันต่างประเทศ ทุกคนจะคิดว่าสบาย ทั้งซีเกมส์ เอเชียนเกมส์ โอลิมปิกเกมส์ คนที่ผู้จัดการแข่งขันจะคุยด้วยคือหัวหน้านักกีฬาคนเดียว 

มีอะไรก็จะส่งข้อมูลถึงเรา มีอะไรหัวหน้าก็ต้องเป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมด ถ้านักกีฬามีปัญหาในการแข่งขัน เช่น โดนจับโดป ก็จะมาที่หัวหน้าก่อน ผมต้องคุยกับนักกีฬา ผู้จัดการทีม โค้ช สมาคมฯ นอกจากผมไม่อยู่ก็จะมอบหมายให้ใครสักคนมาเป็นผู้ช่วย ผ่านบัตรประจำตัวของผมที่ยืนยันว่าอนุมัติให้เขาเป็นตัวแทน 

อย่างโอลิมปิก ก่อนการแข่งขันผมจะเป็นคนกลางคุยกับสมาคมกีฬาและเจ้าภาพว่าจะมีนักกีฬาเข้าแข่งขันกี่คน คาดว่าจะได้เหรียญทองเท่าไร ใช้งบเท่าไร กำหนดการเป็นยังไง ขนส่งอุปกรณ์ยังไง หรือถ้ามีโควตาให้เดินพาเหรดได้ 20 คน แต่เรามี 50 ก็ต้องเจรจาให้เหตุผล 

ผมต้องเดินทางไปก่อนจัดการแข่งขัน 3 – 7 วันเพื่อลงทะเบียนกับเจ้าภาพว่าประเทศไทยมีนักกีฬากี่คน โปรแกรมฝึกซ้อมเป็นยังไง ที่พักในหมู่บ้านอยู่ตึกไหน 

ทุกเช้าก่อนทำอย่างอื่นจะมีการประชุมหัวหน้านักกีฬาทุกชาติ คุยกันว่าประเทศคุณมีปัญหาอะไร เช่น ทีมเราบอกว่าที่พักห้องนี้มีปัญหา อาหารไม่ดี หรือไปแข่งแล้วรถไม่ไปรับ การตัดสินไม่ยุติธรรม 

พอนักกีฬากลับ ผมก็ต้องเคลียร์ว่ามีใครลืมของไว้ไหม ทำอะไรเสียหายบ้าง ถ้าเสียหายก็ต้องจ่ายเงินให้เจ้าภาพ ทำทุกอย่างเหมือนแม่บ้าน ไปก่อนกลับทีหลัง (หัวเราะ)

เหมือนต้องติดต่อและประสานงานกับคนมากกว่าตอนเป็นผู้บริหารเสียอีก 

(หัวเราะ) ใช่เลย แต่ผมไม่ได้ทำคนเดียว ในแต่ละเกมมีโควตาผู้ช่วย 2 – 3 คน เช่น โอลิมปิก กำหนดว่าถ้ายอดนักกีฬาทีมชาติมีไม่ถึง 50 คน จะไม่มีรองหัวหน้านักกีฬา มีแต่เจ้าหน้าที่ ซึ่งเจ้าหน้าที่ก็จะอยู่กับเราได้แค่ 1 หรือ 2 คนในหมู่บ้านนักกีฬา นอกนั้นต้องพักข้างนอก ทำให้มีผู้ช่วยน้อยมาก

ตอนเป็นผู้บริหารระดับสูงไม่จำเป็นต้องลงมาคลุกคลีกับนักกีฬาอย่างใกล้ชิดก็ได้ เรามีผู้ช่วย วางงานเป็นระบบ เช็กทางอีเมลได้ แต่การกีฬาเราต้องทำด้วยตัวเองเป็นหลัก

ทำไมถึงทำงานที่ไม่มีเงินตอบแทนได้ยาวนานขนาดนี้

คงเป็นเพราะความสนุก ความผูกพัน ทำกีฬาไม่ได้ตังค์จริง ๆ มีแต่จ่ายออกอย่างเดียว (หัวเราะ)

เราได้รับมอบหมายตั้งแต่ พลตรีจารึก อารีราชการัณย์ (ประธานกิตติมศักดิ์คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยฯ และอดีตนายกสมาคมกีฬาตะกร้อแห่งประเทศไทย) ท่านบอกว่าไม่ไว้ใจให้ใครเป็นหัวหน้า ต้องเป็นผมคนเดียว ความจริงผมพยายามเกษียณตัวเองตั้งแต่อายุ 60 ปี

ถ้าถามว่าเมื่อไรจะเลิก ผมขอตอบเลยว่าจบโอลิมปิกที่ปารีสเนี่ยแหละ ผมอายุจะ 70 แล้ว การเดินทางไปปารีสต้องใช้เวลาร่วมเดือน ไปก่อนกลับทีหลัง ผมอยากพักผ่อน อยากหาคนรุ่นใหม่ ๆ เข้ามาทำ แล้วจะไปเป็นที่ปรึกษาให้ ไม่อยากทำไปจนไม่ไหวแล้วไม่มีคนแทน ผมอยากเห็นแบบนั้นมากกว่า

คุณมองหาตัวแทนแบบไหน

ตอนนี้พยายามฝึกอยู่ 2 – 3 ท่าน ด้วยระเบียบคือคนที่จะมาเป็นหัวหน้านักกีฬาได้ต้องเป็นคณะกรรมการโอลิมปิกด้วย จึงหาคนมาแทนค่อนข้างหายาก เพราะคนที่เข้ามาเป็นคณะกรรมการมักเป็นผู้สูงอายุ หรือถ้ามาจากบริษัทเอกชนก็เป็นที่ปรึกษา ประชุมอย่างเดียว คนที่ทำงานจริง ๆ จัง ๆ มีน้อยมาก

การคัดเลือกนักกีฬาไปโอลิมปิกมีทั้งคนผ่านและตกรอบ คุณดูแลจิตใจนักกีฬาที่ไม่ผ่านยังไง

นักกีฬามีสปิริตอยู่แล้ว หลายคนชินกับความพ่ายแพ้ ชินกับการเป็นผู้ชนะ เขารู้ตัวเองด้วยว่าเขาซ้อมมาดีไหม หรือวันนี้ไม่ใช่วันของเขา เพราะแต่ละเกมมีอุปสรรค ไม่ใช่คุณซ้อมมาเก่งอย่างเดียว ต้องดูคู่แข่งด้วย 

บางทีเรามองว่าคนนี้เต็งหนึ่ง แต่พอถึงเวลาจริง ๆ กลับไม่ใช่ นักกีฬาต้องมีโชคด้วย ถ้าโชคช่วยก็จับสลากแบ่งสายได้สายอ่อนหรือเจอคนสละสิทธิ์ อย่างกีฬายกน้ำหนัก ถ้าเราไม่เจอจีนเป็นคู่แข่งก็ถือว่าได้ชิงเลย (หัวเราะ) นักมวยเจ้าของเหรียญโอลิมปิกก็ไม่ใช่ม้ามืด ทุกคนเป็นตัวสำรอง หลายคนเป็นความหวังมาก แต่ไปถึงแล้วเจ็บ แข่งไม่ได้ ท้องเสียหรือป่วยก็มี ทุกอย่างเกิดขึ้นได้

พึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์มั้ย

ประจำครับ (หัวเราะ) เวลาไปแข่ง ผมจะถามก่อนเลยว่าที่นี่อะไรศักดิ์สิทธิ์ จะไปไหว้ ถ้าไปต่างประเทศก็ถามเจ้าหน้าที่สถานทูตก่อนเลยว่ามีวัดไทยไหม ไปกัมพูชาก็ไปไหว้สมเด็จพระสังฆราช 

ในโอลิมปิก 2024 ที่ปารีส ฝรั่งเศส คุณเตรียมตัวอย่างไร

ผมเตรียมตัวคล้ายกับทุกครั้งที่ผ่านมา แต่หลายปีหลังนี้เรามีกองทุนจากการกีฬาแห่งประเทศไทยมาช่วยเหลือ การส่งนักกีฬาไปคัดเลือกโอลิมปิกก็ได้รับการสนับสนุนจากกองทุน หน้าที่ของสมาคมกีฬาต่าง ๆ คือการวางแผนล่าตั๋ว ดูว่าจะมีการคัดเลือกกี่ครั้ง กี่ทวีป ศึกษาว่าโซนไหนคู่แข่งน้อยก็มุ่งไปเพื่อคัดตัวได้โควตา เพื่อให้นักกีฬามีโอกาสไปได้เยอะขึ้น

เป็นความต้องการของนักกีฬาเองหรือสมาคมฯ มองเห็นศักยภาพ

ทั้ง 2 อย่าง แต่ส่วนใหญ่สมาคมฯ จะมองเห็นศักยภาพแล้วค่อยไปพูดคุยกับนักกีฬา สมัยนี้มีแข่งตั้งแต่รุ่นเยาวชน ไต่เต้าขึ้นมาตามอายุ ก่อนร่วมกันวางแผนว่าจะสร้างนักกีฬาถึงโอลิมปิกยังไง แต่ทุกกีฬามีอุปสรรค เช่น ตัวนักกีฬาเล่นแล้วก็เบื่อ ได้เหรียญแล้วไม่อยากแข่งอีก บางคนก็ไปเรียนต่อ หลากหลายมาก ถ้าเราคุยแล้วไม่กลับตัวกลับใจก็ต้องหาใหม่ แต่น้อยมากที่จะมีปัญหา เพราะนักกีฬาเป็นคนมีวินัย เขามีเป้าหมายสูงสุดว่าต้องการอะไรอยู่แล้ว

ในสายตาของหัวหน้าทัพนักกีฬาไทย คนไทยควรจับตามองกีฬาชนิดไหนที่สุดในโอลิมปิกครั้งนี้ 

กีฬาที่เคยได้เหรียญ เทควันโด มวย ยกน้ำหนัก เพราะกีฬาใหม่ ๆ หรือคนที่เพิ่งเคยติดโอกาสได้เหรียญอาจจะยาก แบดมินตันก็พยายามมาหลายสมัยแล้ว ต่อให้ได้ชิงแชมป์มาแล้วทั่วโลกก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในโอลิมปิก แต่ปีนี้เรายังคงมีความหวัง

ทุกครั้งหลังจบการแข่งขัน เราควรให้ความสำคัญกับคนที่ชนะหรือแพ้มากกว่ากัน

ที่ผ่านมาเราจะแสดงความยินดีกับคนชนะอย่างเดียว แต่อย่าทิ้งคนแพ้ ควรปลอบใจและมีอะไรตอบแทนเขาด้วย 

การแข่งขันโอลิมปิกทุกคนต้องการเหรียญ ต้องการชัยชนะ แล้วโอกาสชนะกับแพ้ก็ 50 : 50 อย่าง น้องเทนนิส-พาณิภัค วงศ์พัฒนกิจ ในโอลิมปิก 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดนนำตลอด แต่ยกสุดท้ายพลิกกลับมาชนะเหรียญทองเทควันโดได้ 

จากประสบการณ์การเป็นหัวหน้านักกีฬามา 20 ปี ผู้นำประเทศต่าง ๆ พูดถึงไทยว่ายังไง

เขาชื่นชมนะ เราเคยได้เหรียญเยอะ โดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพราะประเทศอื่นได้เหรียญน้อยมาก อย่างกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว เขาก็ถามว่าประเทศคุณไม่มีหิมะแล้วมาแข่งได้ยังไง (หัวเราะ) เราพัฒนาได้ดีมาก

คุณสร้างภาพลักษณ์ประเทศไทยยังไงในสายตาคนนอก

ก่อนไปเราจะอบรมนักกีฬาว่าเราเป็น Land of Smile เราแต่งตัวลายธงชาติไทย ต้องรักษาภาพลักษณ์ เพราะทุกคนเหมือนเป็นทูตของประเทศไทย 

สิ่งสำคัญคือเวลาไปไหนเราจะให้เขาไปด้วยกันเป็นทีม ไม่ให้แยก ถ้าเกิดอุบัติเหตุก็ง่ายต่อการรายงาน ยิ่งถ้ามีการสุ่มตรวจโดปที่ห้องแล้วไม่เจอ เขาจะถือว่าเราจงใจหนี 

ที่ผ่านมานักกีฬามักมีปัญหาเรื่องการตรวจโดป มันอยู่ที่ตัวเขาเอง จะกินยาหรือกินอาหารเสริมก็ต้องปรึกษาแพทย์ เพราะยาแต่ละชนิดไม่เหมือนกัน ต้องระมัดระวังและรายงานแพทย์ตลอด

ถามถึงข่าวการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ว่ามวยสากลสมัครเล่นกับยกน้ำหนัก จะถูกตัดออกจากการแข่งขันโอลิมปิก 2028 ส่งผลกระทบกับไทยแค่ไหน

มันเป็นแค่ข่าวลือเพื่อให้สมาพันธ์นั้น ๆ มีการปรับปรุง เช่น โอลิมปิกปีนี้เปลี่ยนกติกาการตัดสินมวยสากลสมัครเล่น ห้ามจัดการตัดสินเอง จะมีกรรมการกลางของ IOC มาตัดสินให้ เพื่อความเที่ยงตรงและแม่นยำ ซึ่งกีฬาหลายชนิดก็ไม่ยอมหลุดจากโอลิมปิกหรอก เพราะมีกีฬาต่อคิวรอเข้าเยอะมาก

ล่าสุดคุณได้เป็นนายกสมาคมกีฬาตะกร้อแห่งประเทศไทย คุณจึงพยายามผลักดันให้กีฬาชนิดนี้บรรจุในโอลิมปิกให้ได้

ใช่ครับ เรามีโครงการมานานแล้วตั้งแต่พลตรีจารึก แต่การเข้าโอลิมปิกยากมาก ต้องดูทวีปที่เล่น จำนวนประเทศที่เล่น ตอนนี้ใช้มวยไทยนำร่องไปก่อน ได้รับอนุญาตให้จัดแข่งเป็นกีฬาสาธิตที่ปารีส ถ้ามวยไทยได้เข้าโอลิมปิกจริง ๆ ตะกร้อก็จะตามไป เพียงแต่รอระยะเวลาว่า IOC จะหยิบอะไรเข้าไปเป็นอย่างแรก

แต่ก่อนจะไปถึงจุดนั้นก็ต้องพัฒนากีฬาในประเทศไปพร้อมกัน เพราะการแข่งกีฬาต้องใช้เงินเยอะมาก ทั้งโภชนาการ การเดินทาง การแข่งขัน รัฐและเอกชนต้องช่วยกันสนับสนุน 

ผู้คนต่างยกย่องตัวแทนทีมชาติไทยว่าเป็นการต่อสู้เพื่อชาติ คุณคิดว่าเหรียญทองมีความหมายต่อคนไทยยังไง

มีความหมายมากโดยเฉพาะกับนักกีฬา การได้เหรียญทองกลับมาถือเป็นขวัญและกำลังใจตลอดการฝึกฝนหลายปี เหรียญทองนี้เป็นเหรียญแห่งความสามารถ เป็นเหรียญแห่งความทรงจำ ถ้าได้เหรียญมาแล้วที่ซีเกมส์ เอเชียนเกมส์ ความฝันที่เป็นจุดสุงสุดของนักกีฬาทุกคนคือการได้เหรียญในโอลิมปิก

เหรียญทองครั้งไหนที่ส่งผลกับชีวิตคุณมากที่สุด

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตอนที่ผมเป็นหัวหน้านักกีฬาครั้งแรกที่โอลิมปิก 2004 ณ กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ครั้งนั้นประเทศไทยได้เหรียญทอง 3 เหรียญ จากยกน้ำหนัก 2 เหรียญ มวยสากลสมัครเล่น 1 เหรียญ และตั้งแต่นั้นเราก็ไม่ได้ 3 เหรียญทองอีกเลย เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ยังไม่มีใครล้มสถิติได้ ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่สุดในชีวิตของผม ต้องขอบคุณความสามารถของนักกีฬาและทีมงานในปีนั้น

คำแนะนำอะไรที่คุณอยากส่งต่อให้เยาวชน

Sport is a Great Teacher การแข่งขันกีฬามีทั้งแพ้ ชนะ แต่ทุกคนให้อภัยซึ่งกันและกัน ไม่ต่างกับชีวิตจริงที่ต้องมีการกระทบกระทั่ง ต้องต่อสู้ฟันฝ่า แม้จะพ่ายแพ้ก็ถือเป็นบทเรียนเพื่อจะพัฒนาชีวิตให้แข็งแกร่งต่อไป 

ธนา ไชยประสิทธิ์ อยากถูกจดจำในฐานะผู้บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่หรือหัวหน้านักกีฬาไทยมากกว่ากัน

ผมเป็นผู้บริหารที่แทบเกษียณแล้ว อยากถูกจดจำในฐานะหัวหน้านักกีฬาไทยที่ดีมากกว่าครับ