เรานัดกับ ไดอาน่า-อริส สารีวงษ์ ที่ศูนย์พระเครื่อง ห้างพันธุ์ทิพย์พลาซ่า สถานที่ที่เปรียบเหมือนบ้านอีกหลังของเธอ หลังรับชม The Stone พระแท้ คนเก๊ แล้วประทับใจมาก
สิ่งหนึ่งที่ทำให้คนไร้เดียงสาอย่างเราเพลิดเพลินคือการที่ภาพยนตร์พาเราไปรู้จักวงการพระเครื่องผ่านการนำเสนอข้อมูลที่ต้องรู้ โดยมีนักแสดงนำอย่าง เจ้านาย-จินเจษฎ์ วรรธนะสิน ในบท เอก และ อ๊ะอาย-กรณิศ เล้าสุบินประเสริฐ ในบท เซียนหมวย คอยดำเนินเรื่องได้อย่างดุเด็ดเผ็ดมัน
เจ้าของ TikTok ช่อง diana.arisss ที่มีผู้ติดตามกว่า 6 แสนคนนี้คือที่ปรึกษาบทบาท ‘เซียนหมวย’
เธอถ่ายทอดทั้งประสบการณ์ ทักษะฝีมือ ไปจนถึงความใฝ่ฝันให้จนหมด นอกจากอายุไล่เลี่ยกันแล้ว แค่เห็นเสื้อสายเดี่ยว ทรงผม การไลฟ์สดปล่อยพระบนหน้าจอ ก็คงทำให้หลายคนมีภาพทับซ้อนได้ไม่ยาก
ท่ามกลางตู้พระเครื่องเรียงราย บรรดาชายหนุ่มส่งเสียงคุยกันแจ ไม่ว่าไดอาน่าจะเดินไปทางไหน ราวกับโปรยปรายความสดใสทิ้งไว้จนทั่ว แต่ภายใต้รอยยิ้มหวาน เธอเองก็เป็นเซียนหญิงที่เด็ดขาดไม่แพ้ใคร เพราะบัณฑิตรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มั่นใจว่าเธอดูคนแท้เก่งพอ ๆ กับดูพระแท้
วันนี้เรายืนยันได้ว่าไดอาน่าไม่ได้ทำคอนเทนต์เพียงฉาบฉวย เธอเล่าเรื่องพระเครื่องด้วยถ้อยคำฉะฉาน ความศรัทธาซึมลึกเข้าไปในหัวใจ หลบหนีไปร้องไห้เมื่อไม่เป็นที่ยอมรับ จนกลายเป็นเซียนหญิงคนแรกในสายหลวงพ่อเกษมได้สำเร็จ
ตอนอายุ 25 บางคนยังไม่รู้ว่าฝันอยากเป็นอะไร
ไดอาน่ารู้แล้วว่าเธออยากเป็นนายกสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย
ปัจจุบันเดินออกไปไหนมาไหน คนทั่วไปรู้ไหมว่าคุณเป็นเซียนพระ
รู้ค่ะ คนส่วนใหญ่รู้จักเราจาก TikTok ในฐานะเซียนพระ แล้วก็ชอบเอาพระมาปล่อย ที่เห็นในคลิปมาจากเรื่องจริงหมดเลย บางทีสั่งข้าวมาส่งที่บ้าน เขาก็ควักพระเครื่องออกมาให้ดู บางวันไปฟิตเนส ไปนั่งกินส้มตํา คนข้าง ๆ รู้จักก็เอาพระมาให้ดูค่ะ
คุณเริ่มชอบพระเครื่องตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอนเด็กไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับพระเครื่องเลยค่ะ แต่ที่บ้านมีหีบพระหีบใหญ่ ตอนพ่อกับแม่เลิกกันเขาแย่งหีบนี้กันมาเป็นสิบปี หนูเลยคิดว่าข้างในต้องเป็นของมีค่าแน่นอน ทำให้ลึก ๆ รับรู้ว่าพระเป็นของมีค่า เปิดหีบมาจะมีแฟ้มเป็นคอลเลกชันเต็มไปหมด เรื่องตลกร้ายคือหลังจากศึกษาพระมา 2 – 3 ปีก็กลับไปดูพระที่บ้าน ปรากฏว่าเก๊หมด! จากที่คิดว่าต้องมีค่าแน่เลย สรุปหีบนั้นมีองค์แท้อยู่องค์เดียว มูลค่า 700 บาท (หัวเราะ)
หนูเป็นคนหัวธุรกิจ เพราะครอบครัวทำอาชีพค้าขาย ตอนเด็กเห็นพ่อขายหมูปิ้ง ขายต้นไม้ ไดเองก็เคยทําขนมทํากับข้าวไปขายที่โรงเรียน ทุกวันนี้แม่เปิดร้านผ้าไทยอยู่ที่อุดรธานี พอเรียนจบก็พยายามหาช่องทางการลงทุนอื่น ๆ คิดว่าสมัยนี้เป็นยุคของสายมูฯ เลยเริ่มซื้อเหรียญโชคดีของ หลวงพ่อเกษม มาเก็บเป็นสิบองค์ เป็นเหรียญกลม ๆ ไม่ได้เป็นรูปองค์พระ น่ารักด้วย ได้บุญด้วย ตกเหรียญละ 5,000 – 6,000 บาท ตั้งใจเอามาปล่อยขาดทุน เท่าไหร่ก็ได้ แต่ดันปล่อยได้เหรียญละ 8,500 ที่ร้าน เฮียแจ๊ค ศรีรองเมือง แล้วเขาก็ชวนหนูไปทำงาน คําชวนของเฮียในวันนั้นทําให้ฉุกคิดเลยว่า เราขายพระได้ และศึกษามากขึ้นเรื่อย ๆ
การเรียนรัฐศาสตร์มีส่วนช่วยในการเป็นเซียนพระของคุณไหม
มหาศาล (ตอบทันที) จริง ๆ แล้วไดสอบติดเศรษฐศาสตร์ที่ธรรมศาสตร์ค่ะ แต่อยากเป็นสาวจุฬาฯ มากกว่า เลยมานั่งดูว่าในจุฬาฯ มีโอกาสสอบติดคณะไหนบ้าง ซึ่งโอกาสติดคณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาฯ ค่อนข้างน้อย เมื่อเทียบกับคณะรัฐศาสตร์ เลยเลือกเรียนรัฐศาสตร์ค่ะ
ไดเลือกเรียนสาขาสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ซึ่งพอเรียนเกี่ยวกับมนุษย์เยอะ ทําให้มองคนออก อย่างน้อยก็มาดีมาร้าย
ไดรู้ว่าการดูคนสําคัญมาก ก่อนไดจะดูพระเป็นด้วยซ้ำ
ในหนัง The Stone พระแท้ คนเก๊ มีประโยคหนึ่งของเซียนหมวยพูดว่า “ต่อให้เราดูพระไม่เป็น แต่เราดูคนเป็น” วิธีการดูคนของไดอาน่าคืออะไร
ขอยกตัวอย่าง ไดเปิดไลน์ออฟฟิเชียลให้คนส่งพระมาปล่อย บางคนถ่ายพระที่บ้านส่งมา บางคนไปเอาพระจากไลฟ์สดคนอื่นมา แต่เขาตั้งใจจะไปซื้อนะ เขาแค่อยากมาถามว่าองค์นี้แท้ไหม หรือเอาพระมาให้เราดู แล้วพอเราถามว่าเท่าไหร่ แปลว่าเขาได้คําตอบว่ามันแท้ งั้นยังไม่ขายดีกว่า เพราะฉะนั้น เราต้องพิจารณาเป็นรายบุคคลว่ามาแนวไหน พระเขาจริงไหม ขโมยไหม ต้องการอะไร
การดูคนเป็นไม่ใช่ว่าดูพระแล้วตอบแท้ไม่แท้ เอาไม่เอา ไม่ได้นะ ต้องพิจารณาด้วยว่าเป็นคนแท้รึเปล่า
คุณรับมือกับคนไม่แท้ยังไง
ไดค่อนข้างตรงไปตรงมา คนที่ส่งพระคนอื่นมาปล่อยไดก็ไม่ตอบหรอก หรือบางทีก็ตอบว่ามารยาทในวงการนะคะ ไม่รับดู
เคยมีคนปิดพระจากเพจมิจฉาชีพที่เอาหน้าเซียนพระไปเปิดประมูล แล้วก็เดินมาที่ร้าน บอกว่าจ่ายเงินไปแล้ว 30,000 หนูก็บอกว่า อ๋อ เราแจ้งหน้าเพจตลอดว่าไม่เคยเปิดประมูล เขาก็อารมณ์เสียใส่ หนูเลยถามว่า ปิดอะไรไป ปิดไปเท่าไหร่คะ เขาบอกว่าเต่าหลวงปู่หลิวเนื้อทองคํา งั้นรู้ไหมคะว่าเต่าองค์นี้ขายได้หลักล้าน คุณปิดไป 30,000 คิดว่าเป็นไปได้ไหม เขาเงียบแล้วบอกว่า เป็นไปไม่ได้ค่ะ แสดงว่าคุณโลภไงคะ คุณรู้ว่ามันหลักล้าน ทําไมคุณถึงยังกล้าปิดราคานี้ ไปแจ้งความเลยค่ะ นี่ไม่เกี่ยวกับร้านเรา
คนชอบคิดว่าไดเป็นคนเรียบร้อย แต่ไดเด็ดขาดมากนะ โดยเฉพาะการอยู่ในวงการชายแท้ เรายิ่งต้องมีความเด็ดขาด ชัดเจน
คิดว่าคนพวกนั้นเข้าหาคุณเพราะคุณเป็นเซียนพระหญิงรึเปล่า
ใช่ มีเรื่องแบบนี้เยอะมากค่ะ ยิ่งช่วงเข้ามาวงการพระใหม่ ๆ หลายคนคิดว่าเราน่าจะไม่เก่ง ไม่ทันคน หนูโดนลองของเยอะมาก ไปงานต่างจังหวัดก็โดนยื่นพระสายหลวงพ่อเกษมมาให้ดู ถามว่างานเก๊รึเปล่า งานทำผิวรึเปล่า โดนตลอดเลยค่ะ เขาคงเห็นว่าเราเป็นผู้หญิงที่เพิ่งมาเล่นพระ คงคิดว่าเอาพระเก๊มายัดเราได้
ไดมองว่ากาลเวลาพิสูจน์คน ไม่ค่อยมานั่งอธิบายตัวเองให้ใครฟัง ไม่จําเป็น เพราะ Haters gonna Hate แค่ทํางานเราให้ดี รักษาคําพูด มีมารยาท เคารพพี่น้องในวงการทุกคนก็พอ
เล่าให้ฟังหน่อยว่าการเป็นเซียนพระหญิงมีความยาก-ง่ายยังไง
หนูเคยมีประสบการณ์ตอนเล่นพระได้ประมาณ 2 – 3 ปี เฮียแจ๊คพาไปเป็นกรรมการรับพระและตัดสินงานประกวดพระที่จังหวัดเชียงใหม่ มีผู้ใหญ่ในสายมองว่าเรายังไม่เหมาะสม เขาพูดว่า สายเราไม่เคยมีผู้หญิงมาก่อน แล้วเขาก็เชิญเราออกจากการเป็นกรรมการ
วันนั้นเราอยู่ช่วยต่อจนจบงาน พรรคพวกกลับหมด ไม่เหลือใคร เราก็มานั่งแอบร้องไห้ในห้องน้ำ เพราะน้อยใจ เราไม่เคยมองตัวเองว่าเป็นผู้หญิงหรือเป็นอะไรเลย เราตั้งใจในวงการนี้มาก เก๊ก็โดน เราก็เก็บไว้ เข้าใจว่าสิ่งที่เขาพูดมันไม่ผิดหรอก เรามีประสบการณ์น้อย เรายังเด็ก แต่เราแค่อยากให้เขาเคารพเราในฐานะเซียนคนหนึ่ง
จากเคยเชิญเราออกจากงาน เมื่อ 2 – 3 วันที่ผ่านมาผู้ใหญ่ที่เป็นประธานจังหวัดก็มาชวนเราไปเป็นกรรมการด้วยตัวเองแล้วค่ะ
ส่วนความง่ายคือผู้ชายส่วนใหญ่ให้เกียรติ โดยเฉพาะสายหลวงพ่อเกษม เป็นสุภาพบุรุษ ไม่มีใครมาแซว ล้อเลียน หรือดูถูก รู้สึกโชคดีมาก
ไดอาน่าเรียนรู้อะไรจากบรรดาพระเก๊
จะเล่าให้ฟังตอนโดนเก๊ที่เจ็บที่สุด คือตอนไดเริ่มเล่นพระด้วยเงินตัวเองประมาณ 7,000 บาท เดินสนามสายใต้ไปเจอเหรียญโภคทรัพย์ อยู่ในซองพลาสติก ดูดีมากเลย เราเลยซื้อมาในราคา 5,000 บาท สรุปไม่แท้! พอเป็นเงินเรามันให้ประสบการณ์ฝังลึกลงไปในหัวใจ เจ็บมาก ทุกวันนี้ยังจำได้อยู่เลยว่าทำไมถึงเก๊ ตรงขอบตัดมีเส้นหยักเส้นหนึ่งที่ไม่ได้ดู เป็นค่าความรู้ที่ลืมได้ยากจริง ๆ
แต่ไดถือว่าตัวเองผิดพลาดน้อย เป็นคนขี้ระแวงและละเอียดมาก เพราะเราเงินไม่เยอะ ถ้าผิดพลาดครั้งหนึ่งเงินเราก็หาย และอาศัยการครูพักลักจำจากพี่ ๆ ด้วยความที่เราเป็นน้องเล็กของสายนี้ เราถามได้เลยว่า “พี่เคยโดนเก๊อะไรที่รู้สึกว่าเจ็บที่สุด หนูขอเอามาศึกษาได้ไหม”
ในมุมมองของคุณ คนแบบไหนถึงจะเรียกว่าเซียนพระได้
ต้องเป็นผู้ชำนาญการจริง ๆ ต้องมีความรู้ มีความสามารถ มีประสบการณ์ ถึงจะนิยามว่าเป็นเซียนพระได้ เช่น เฮียแจ๊ค ศรีรองเมือง, พี่บอย ท่าพระจันทร์ ส่วนตัวไดยังห่างไกลจากคำว่าเซียนอีกเยอะ ต้องขอเวลาอีกหลายปี
คุณต้องดูจบได้ด้วยตาตัวเอง รับผิดชอบตัวเองได้ และที่สำคัญ รับผิดชอบลูกค้าของคุณได้ในวันที่ลูกค้าซื้อไปออกบัตรแล้วไม่ผ่าน คุณถึงจะเป็นเซียนที่แท้จริง
วงการพระเครื่องในหนังเรื่อง The Stone พระแท้ คนเก๊ ใกล้เคียงกับความเป็นจริงมากแค่ไหน
เล่ห์เหลี่ยมมีจริง แต่ไม่ถึงขั้นโป้งป้าง (หัวเราะ) หนูเคยคุยกับ พี่เป้ (อารักษ์ อมรศุภศิริ) นะว่า ทําไมหนังมันเดือดจังเลย พี่เป้บอกว่า ถ้าเรื่องนี้ไม่มีตัวละครวิคเตอร์ คงคุยกันจบด้วยเงินและข้อตกลง
ฉากที่เฮียเซ้งเสนอให้เอก 2 ล้าน ในวงการพระจริง ๆ คงขายไปแล้ว เพราะในวงการมีคำว่ามุมหรือแนวทางการขายอยู่ สมมติพี่ขายหลวงพ่อเกษม อาจจะขายได้ราคา 20,000 แต่ถ้าไดที่เป็นสายตรงขายอาจจะขายได้ 25,000 มุมเราไม่เหมือนกัน
ฉะนั้น ถ้าคิดว่าคุณจะขายพระสมเด็จฯ ได้ร้อยล้านแบบในหนังคงเป็นไปได้ยาก ถ้าคุณเป็นชาวบ้านคงขายได้เต็มที่แค่ 20 – 50 ล้าน
คุณมีส่วนช่วยพัฒนาบทบาท เซียนหมวย ตั้งแต่แรก เห็นความเปลี่ยนแปลงอะไรบ้าง
เวอร์ชันแรกรู้สึกเหมือนเห็นตัวเองเลย (หัวเราะ) พี่เป้ถามว่า ความฝันจริง ๆ ของไดในวงการนี้คืออะไร หนูไม่เคยบอกใครเลยว่าอยากเป็นนายกสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย เขาก็ตกใจว่านี่มันไอ้หมวย!
ตั้งแต่มาเล่นพระ ไดอยากเป็นลูก ป๋ายัพ (พยัพ คำพันธุ์ นายกสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย) อยู่ทุกวัน (หัวเราะ) เขาเป็นอันดับ 1 ของวงการ ซึ่งบทหมวยนี้ไม่ได้มาจากเรานะ
มีคนบอกว่าทําไมไม่เอาไดไปเล่น ไดเหมาะสมกว่า แต่ไดเป็นเซียนพระ แสดงแบบอ๊ะอายไม่ได้แน่นอน อ๊ะอายตีความเซียนหมวยออกมาได้มีเสน่ห์ น่าดู ขี้เล่น แล้วก็ร้ายมาก เราดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาตัวละครนี้ขึ้นมา ช่วยสอนการจับพระและให้มุมมองการเป็นเซียนหญิง
พอได้เห็นบนจอเมื่อคืน หมวยทั้งเหมือนและไม่เหมือนเรา ไดเป็นเซียนพระในที่ที่มีแต่ผู้ชายก็จริง แต่เราไม่ได้แข็งกร้าว ไดมีความอ่อนน้อมถ่อมตน เจอผู้ใหญ่แล้วไหว้ พูดจามีหางเสียง แทบไม่พูดคําหยาบ
รอบสื่อเมื่อวานเราก็เอาของขวัญไปให้อ๊ะอาย เราบอกกับน้องว่า เอ็งเป็นเซียนหมวยในแบบที่ข้าก็เป็นไม่ได้นะเว้ย เอ็งภูมิใจในตัวเองให้เยอะ ๆ น้องร้องไห้เลยค่ะ (ยิ้ม)
ทำไมไดอาน่าถึงอยากเป็นลูกสาวนายกสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย
โอ้โห ไม่รู้พูดถึงป๋าได้ไหมนะ (หัวเราะ) เขามีพระเยอะไงคะ เขาคือเซียนตัวจริงในความคิดได คือนักเลงพระเครื่อง คือเซียนที่ผ่านกาลเวลามานาน เป็น 1 ใน 5 เสาหลักแห่งวงการพระเครื่อง ซึ่งป๋าเป็นคนวางรากฐานหลายอย่างให้วงการนี้มีมาตรฐานชัดเจน เวลามีปัญหาเขาก็เป็นคนไกล่เกลี่ยเสมอ
เราผ่านตาหลวงพ่อเกษมเยอะ ทําให้เราดูเป็น พอเราไปเจอพระเก๊ทำไมจะดูไม่ออก ถ้าได้เป็นลูกสาวป๋าคงได้นั่งดูแต่พระแท้ ดูเครื่องรางแท้ไปเรื่อย ๆ แล้วก็จะดูพระเป็นโดยธรรมชาติ
ตอนนี้คุณเพิ่งอายุ 25 ตั้งใจจะเอาดีด้านการเป็นเซียนพระอย่างจริงจังแล้วเหรอ
หนูมอบชีวิตนี้ให้กับวงการพระเครื่องไปแล้วค่ะ เป็นเพราะหลวงพ่อเกษมเลยนะ
ไดลําบากกว่าที่ทุกคนคิด ไม่เคยบอกใครเรื่องนี้เลย หนูเกิดมาในสลัมที่กรุงเทพฯ คุณพ่อคุณแม่เลิกกันแล้วแม่กลับมาอยู่อุดรฯ บ้านเราลําบากมาตลอด ซึ่งหนูเกลียดความจนมากที่สุด (น้ำตารื้น)
ไดเลิกขอเงินแม่ตั้งแต่มาเรียนมหาลัย เหมือนชีวิตดีได้เรียนจุฬาฯ แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าเราลําบาก เพราะไม่รู้จะบอกไปทําไม หนูทํางานหาเงินเป็นติวเตอร์บ้าง รับถ่ายงานบ้าง เรียนจบก็ทําขนมขาย แต่รายได้ไม่ตอบโจทย์เลย ทำให้ต้องกลับต่างจังหวัดเพราะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายไม่ไหว จนกระทั่งเรามาเล่นพระ ชีวิตก็เปลี่ยน จากช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ตอนนี้เราช่วยเหลือครอบครัวได้แล้ว เป็นเพราะบารมีหลวงพ่อเกษม
อีกเหตุผลที่อยากเป็นนายกสมาคมฯ คือหนูอยากยกระดับพระสายหลวงพ่อเกษมให้กลายเป็นพระหลักมากกว่านี้ ให้คนรู้จักทั้งทั่วไทยทั่วโลก และอยากให้คนมองว่าวงการพระขาวสะอาด น่าเข้ามาเล่น ไม่อยากให้มองเข้ามาแล้วเป็นสีเทาสีดํา
คนไทยเป็นพุทธศาสนิกชน อยากให้อย่างน้อยคนห้อยพระก็ยังดี หรือแค่มีคําว่าพระอยู่ในหัว ชั่วดีอยู่ในกะโหลก คนเราจะได้ใจดีกับคนอื่นมากขึ้น มีธรรมะในหัวใจมากขึ้น นี่คือความฝันของได
คุณศรัทธาอะไรในหลวงพ่อเกษม
ตั้งแต่ห้อยพระหลวงพ่อมา ไม่เคยมีประสบการณ์เฉียดตายอะไรเลย รู้สึกปลอดภัยตลอด ไปไหนก็มีแต่คนรัก สุดท้ายไม่ว่าจะห้อยพระสายเหนียวหรือสายอะไร เรากลับมาตกหลุมรักพระสายเมตตา
สำหรับหนู หลวงพ่อเปรียบเสมือนสะพานที่ทำให้เราหันมาสู่ธรรมะ นั่งสมาธิ ปฏิบัติธรรม ทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้ว ความสุข ความสงบ ไม่ได้อยู่ที่วัตถุหรือสิ่งใดเลย โลกใบนี้คือใจ เรากลับมาอยู่กับตัวเองมากขึ้น ใกล้ชิดธรรมชาติมากขึ้น และรู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นในหลาย ๆ ด้าน
มีพระในหัวใจ มีพระอยู่บนคอ เวลาจะทำอะไรไม่ดี มันก็ฉุกคิด จะโกงคน จะทำร้ายใคร ก็ยั้งใจไว้ก่อน
รู้สึกยังไงกับคนที่มองว่าวงการพระเครื่องเป็นสีเทา
หนูเข้าใจเขา หนูไม่เคยว่าใครที่มองว่าไม่ดี เป็นเพราะเขาไม่รู้ ไม่เข้าใจ แต่ถ้าเปิดใจแล้วเข้ามาอยู่จริง ๆ จะรู้ว่าคนไม่ดีหรือคนดีมีทุกวงการ ปะปนกันไป
ในอดีตเขาบอกว่าการขายพระกินเป็นเรื่องแย่มาก หนูไม่รู้จะเปลี่ยนความคิดของคนอื่นยังไง แต่สังคมปัจจุบันเปลี่ยนความคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปเยอะแล้ว มีการตีความใหม่ให้กับวงการพระมากมาย ทั้งเป็นของสะสมและเป็นการลงทุน
แล้วไดอาน่ามองพระเครื่องเป็นอะไร
มองว่าพระเครื่องเป็นของที่จัดสร้างด้วยเจตนารมณ์ดี และมีความต้องการ
เหมือนกับรุ่นหนึ่งของหลวงพ่อเกษม กองพันลําปางนี่สร้างแจกเป็นขวัญกำลังใจให้ทหารนะคะ หลวงพ่อบอกว่าทหารกับตํารวจเป็นอาชีพที่เสี่ยงตาย ท่านตั้งใจเสกมาก หรือรุ่น 6 รอบของหลวงพ่อเกษม ก็นำเงินมาสร้างโรงพยาบาลสงฆ์ ไม่ว่าคุณจะมองเป็นสินค้าหรือไม่ เงินที่คุณจ่ายถูกเอาไปทําบุญ เอาไปสร้างประโยชน์ต่อส่วนรวม พระเครื่องเป็นของที่ดีนะคะ
หนูบอกเลยว่าวันแผ่นดินไหวหนูหยิบพระมาห้อยเป็นอย่างแรก เพราะคนเราต้องการที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ พอมีก็รู้สึกแล้วว่าเราปลอดภัยแน่เลย พอคิดได้ก็มีสตินําพามาสู่การปฏิบัติว่าต้องเอาตัวรอดในสถานการณ์นี้ยังไง
ถ้าได้เป็นนายกสมาคมผู้นิยมพระเครื่องพระบูชาไทย นโยบายแรกที่คุณจะทำคือ…
ปรับวิธีการสื่อสารของคนในวงการ เพราะเขาไม่ชอบอธิบายตัวเองให้ใครฟัง ซึ่งเซียนพระเป็นส่วนสําคัญมาก ๆ ในการทํานุบํารุงศาสนาพุทธ เราจะเห็นเขาบริจาคสร้างอะไร ๆ ที่มีประโยชน์เยอะมาก
ในฐานะคนรุ่นใหม่ เราอยากบอกว่าเรื่องการสื่อสารสำคัญมากนะ ไม่ใช่แค่ดูพระแล้วตัดจบ ไม่เอาครับ ถ้าเป็นไดจะหยิบพระรุ่นเดียวกันมาให้ดูเลยว่าเหมือนกันไหม ค่อย ๆ อธิบายว่ารุ่นนี้มีการเลียนแบบตั้งแต่อดีต พลิกให้ดูขอบตัดไม่เหมือนกัน หน้าหลวงพ่อก็เพี้ยน คุณอาจจะเหนื่อยอธิบายหน่อย แต่มันจะทําให้คนทั่วไปมองเราดีขึ้นแน่นอนค่ะ (ยิ้ม)
