ทุกฤดูหนาว เราจะมองหาดอกหญ้าสีขาวโพลนปกคลุมทุ่งนา เหมือนได้พบเพื่อนจากแดนไกลที่แวะมาเยือนพร้อมลมหนาวในช่วงปลายปี
ทุกครั้งที่ไปโรงเรียน เราจะพบดอกตีนตุ๊กแกสีเหลืองสดใสอยู่ตามรายทาง รุ่นพี่วัยประถมคนหนึ่งสอนเราถักมันออกมาเป็นมงกุฎดอกไม้
ทั้งหมดนี้คือความทรงจำวัยเด็กที่เราแทบจะหลงลืมไปแล้ว นับตั้งแต่เดินทางเข้ามาใช้ชีวิตท่ามกลางตึกสูงในเมืองใหญ่อันมีพื้นที่สีเขียวเพียงน้อยนิด
จนกระทั่งอัลกอริทึม TikTok ได้แนะนำคลิปหนึ่งขึ้นมา
“วันนี้เราจะพาไปดูดอกไม้ที่เป็นเหมือนไทม์แมชชีนของเรา” เสียงนุ่มใสบรรยายถึงชีวิตวัยเด็กที่เคยนั่งเล่นกับเพื่อน ๆ แล้วหยิบดอกตีนตุ๊กแกมาทำเป็นมงกุฎเช่นเดียวกับเรา ชวนให้นึกถึงภาพเก่า ๆ ในวัยประถมอีกครั้ง
เมื่อกดเข้าไปดูคลิปอื่น ๆ เหมือนเราได้เดินทางสู่อาณาจักรดอกไม้จิ๋วริมทุ่ง บางคลิปพาไปดูสีสันกลีบดอกในระยะใกล้ บ้างก็หยิบดอกไม้จิ๋วมาจัดช่อใส่แจกันให้เราดู
คลิปที่เราพูดถึงมาจากช่อง ‘tinyflowers4159’ หรือ ‘Tiny มีดอกไม้มาฝาก ดอกจิ๋วด้วย’ ที่ออกสำรวจพื้นที่ใกล้บ้านในจังหวัดบุรีรัมย์ เพื่อตามหาดอกไม้ที่ไม่มีขายตามร้าน เห็นได้ไม่ชัดจากที่ไกล ๆ แต่ต้องเข้าไปนั่งสังเกตตามพุ่มไม้ใบหญ้า แล้วค่อย ๆ พินิจพิจารณาด้วยสายตา (และเลนส์กล้อง)
นอกจากจะกดติดตามอย่างไม่ลังเลแล้ว เรายังติดต่อ ต่าย-สุจิตรา จำปาหอม เจ้าของช่อง เพื่อมานั่งคุยถึงเบื้องหลังและชีวิตจริงของหญิงสาวผู้ฮีลใจผู้คนผ่านเรื่องราวของธรรมชาติใกล้บ้าน
การกลับมาของดอกไม้ในวัยเด็ก
“เราสนใจดอกไม้มาตั้งแต่ตอนเด็ก ๆ สมัยประถมเราชอบไปวิ่งเล่นแถวทุ่งนา ไปนั่งดูดอกไม้ เด็ดดอกไม้กับพี่ ๆ ในหมู่บ้าน”
ต่ายเล่าย้อนถึงวัยเด็กที่โซเชียลมีเดียยังไม่กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของผู้คน กิจกรรมสุดโปรดของเธอจึงเป็นการออกจากบ้านไปเดินเล่น วิ่งไล่จับ ปีนต้นไม้กับเพื่อน ๆ หรือเดินตามเหล่าป้า ๆ เข้าป่าไปเก็บเห็ด
บางวันหากได้ไปเยือนบ้านใครแล้วมีเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ เธอจะขอเก็บติดไม้ติดมือกลับมารดน้ำพรวนดินต่อที่บ้าน ทั้งดาวเรือง ดาวกระจาย และบานไม่รู้โรย
แต่ยิ่งโตขึ้นเท่าไร กลับกลายเป็นว่าวิถีชีวิตเหล่านี้ค่อย ๆ เลือนหายไป
“ช่วงวัยรุ่น ความสนใจพวกนี้หายไปเลย เราไม่ค่อยได้ไปบ้านเพื่อนเพื่อเอาเมล็ดมาปลูก อาจเพราะตอนนั้นเราโฟกัสเรื่องเรียนมาก ๆ เลยไม่ค่อยได้ออกไปเล่นแล้ว เราเพิ่งกลับมาสนใจดอกไม้อีกครั้งช่วงใกล้วัยทำงาน
“จำได้ว่าคลิปแรกที่ถ่ายคือช่วงหน้าฝน มีหญ้าขึ้นมาเต็มไปหมด เราเห็นว่าไม่ได้มีแค่หญ้าใบยาว ๆ แต่มีใบแผ่ออกไปบ้าง พุ่มเล็ก ๆ บ้าง เห็นผีเสื้อบินอยู่รอบ ๆ พอลองไปนั่งสังเกตดูรายละเอียดเล็ก ๆ แล้วเห็นว่ามีดอกแบบนี้ด้วยนะ เล็กกว่านิ้วก้อยอีก เราตื่นเต้นกับอะไรแบบนี้มาก หลังจากนั้นเลยเริ่มกลับมาสนใจอีกครั้ง”
แต่ความสนใจที่ว่ายังไม่ใช่จุดเริ่มต้นของช่อง TikTok เสียทีเดียว เพราะเธอได้แต่ถ่ายเก็บไว้ แล้วตัดต่อ พากย์เสียง เพื่อโพสต์ลงในอินสตาแกรมส่วนตัวเพียงเท่านั้น
“บางคนอาจจะบอกว่า ไม่ชอบฟังเสียงตัวเอง รู้สึกว่าเขิน แต่เราชอบฟังเสียงตัวเองจังเลย (หัวเราะ) เราเลยพากย์เสียงแล้วอัปโหลดคลิปเกี่ยวกับดอกไม้ลงในอินสตาแกรมไป 2 – 3 ครั้ง โดยไม่ได้คาดหวังอะไร มียอดคนดูแค่ 100 กว่า มีเพื่อน ๆ มาคอมเมนต์ แค่นั้นก็ดีใจแล้ว
“แต่จุดเปลี่ยนที่ได้เข้ามาใน TikTok คือเพื่อนคนหนึ่งบอกว่า ลงในนี้น่าจะแคบไป เพราะเป็นแอคเคานต์ส่วนตัว คอนเทนต์ประมาณนี้น่าจะเอาไปลง TikTok ได้นะ ต่ายน่าจะได้เจอคนที่มีความสนใจคล้าย ๆ กันด้วย หลังจากนั้นเราเลยลองสมัครแล้วเอาคลิปเก่าไปลงเรื่อย ๆ จนมีคนดูมากขึ้นแบบที่เราเองก็ตกใจ”
เสน่ห์ของดอกไม้จิ๋ว
ต่ายเป็นคนชอบต้นไม้ใบหญ้าเป็นทุนเดิม แต่เหตุผลที่เธอทำคลิปเกี่ยวกับดอกไม้จิ๋ว เพราะแทบไม่มีคนเข้าไปสังเกตมันมาก่อน โดยเฉพาะคอนเทนต์ในโลกออนไลน์
“เรามองว่าดอกไม้จิ๋วพวกนี้เป็นดอกไม้ที่แทบไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน หรืออาจจะเคยเห็น แต่ไม่รู้จัก เพราะมันเล็กมากจนเราต้องจดจ่อกับมันจริง ๆ ถึงจะมองเห็น”
แม้ไม่ถนัดด้านพฤกษศาสตร์ ไม่ได้เล่าเรื่องชีววิทยา แต่หากพูดถึงการเดินสำรวจดอกไม้จิ๋ว เราเชื่อว่าเธอช่ำชองกว่าคนทั่วไป “เราไม่ได้อยากเล่าเรื่องที่เป็นสาระความรู้มาก เราอยากนำเสนอความน่ารักของเขา บางคนอยู่ในเมือง ใช้ชีวิตกับพื้นที่ที่ไม่ค่อยมีดอกไม้และต้นไม้แบบนี้ เผื่อเขาได้เห็นแล้วจะรู้สึกตื่นเต้นเหมือนกับเรา ความตั้งใจมีแค่นั้นเลย”
คอนเทนต์ที่เธอบอกเล่าจึงมักเป็นการถ่ายคลิปแล้วบรรยายความน่ารักของดอกไม้ โดยเลือกจากดอกที่เธอสนใจเป็นพิเศษในช่วงเวลานั้น
“มีช่วงหนึ่งที่เราอินเรื่องดอกโคกกระออม บางทีก็เอามาทำเป็นช่อ บางทีก็ไปหาเมล็ดมาปลูก ยิ่งซูมไปเรื่อย ๆ ยิ่งไปเจอรูปร่างของดอกไม้ชนิดนี้ว่าคล้ายกับกล้วยไม้ มีเกสรสีเหลืองยื่นมาแล้วงอตรงกลางเหมือนหน้ายิ้ม แถมเมล็ดกลมสีดำ ถ้าพลิกอีกด้านจะกลายเป็นสีขาว แต่เป็นรูปหัวใจพอดีเป๊ะ
“เสน่ห์ของมันคือไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ไปตามธรรมชาติ เติบโต ออกดอก ดอกเหี่ยว ตาย เกิดมาใหม่ แต่แค่อยู่เฉย ๆ ก็ดึงดูดคนแบบเราให้เข้าไปสนใจได้แล้ว”
การเติบโตของ tinyflowers4159
เมื่อลงคอนเทนต์ใน TikTok ช่วง 1 – 2 เดือนแรกก็เริ่มมีคนเข้ามาคอมเมนต์ชื่นชมความน่ารักของดอกไม้เล็ก ๆ อย่างประปราย จนกระทั่งคลิป ‘ดอกพันงูเขียว’ ได้กลายเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญของต่าย ซึ่งเกิดจากความสงสัยว่าเหตุใดดอกไม้ชนิดนี้จึงร่วงโรยอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ
“เราสงสัยว่าทำไมมันร่วง แต่ดอกอื่นไม่ร่วงนะ เราตัดผิดหรือเปล่า หรือเราไม่รีบเอาลงน้ำ แต่พอตัดอีกก็ร่วงอีกอยู่ดี เลยเอากลับบ้านมาตั้งไว้ในห้องนอนโดยไม่คิดอะไร จนตื่นมาอีกวัน กลายเป็นว่ามีดอกใหม่งอกขึ้นมา เราเซอร์ไพรส์มากจนอยากให้คนดูได้รู้สึกแบบนี้บ้าง
“เราอยากเล่าเรื่องนี้ออกมาให้ดีที่สุด เลยเริ่มเขียนสคริปต์อย่างจริงจัง เพราะมันมีผลต่อความรู้สึกเรา และน่าจะมีผลต่อความรู้สึกของคนที่ได้เห็นคลิปนี้เช่นกัน”
และแล้วคลิปนี้ก็กลายเป็นไวรัลที่มียอดเข้าชมหลักล้าน และกลายเป็นหนึ่งในคลิปที่ทำให้ต่ายใจฟูที่สุดตั้งแต่ทำช่องมา
“เป็นครั้งแรกที่เราได้เห็นว่ามีคนมากมายชอบสิ่งเดียวกันกับเรา เพราะบางทีเราคิดว่าตัวเองแปลก ทำไมถึงจริงจังกับการออกไปข้างนอกเพื่อนั่งดูดอกไม้ขนาดนี้ เลยรู้สึกว่าดีจังเลยนะ เราไม่ได้สนใจสิ่งนี้อยู่คนเดียว”
“เรารู้สึกดีทุกครั้งที่มีคนมาคอมเมนต์ในช่อง แล้วเขามาคุย ตอบโต้กันเอง เพราะทำให้พื้นที่ตรงนี้มีบทสนทนาเกี่ยวกับเรื่องดอกไม้มากขึ้น”
ดอกพันงูเขียว
ต่ายเล่าว่าเธอไม่ได้วางแผนล่วงหน้าว่าจะเล่าเรื่องราวแบบไหน แต่ให้อิสระตัวเองได้ทำตามความรู้สึกในวันนั้น ซึ่งข้อดีคือทำให้มีคอนเทนต์ที่หลากหลาย ตั้งแต่การเล่าเรื่องดอกไม้ไปจนถึงการอบแห้ง จัดช่อใส่แจกัน และตกแต่งเรือนกระจกจิ๋ว
“บางวันเราตั้งเป้าหมายว่าอยากจะจัดดอกไม้สักช่อ มีภาพในหัวว่าอยากได้โทนสีประมาณไหน แล้วลองออกไปหาดูว่ามีแบบที่คิดไว้ไหม หรือบางทีไม่ได้คิดเลยก็มี เราแค่เดินออกไปดูซิว่าวันนี้จะเจออะไรใหม่ ๆ
“ความโชคดีคือเราชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้ว แม้ช่วงที่เรียนจะไม่ได้จัดดอกไม้เลย แต่เราชอบเลื่อนดูใน Pinterest ถ้าเข้าอินสตาแกรมเราแล้วกดตรงแว่นขยาย จะเจอดอกไม้ไปแล้ว 90% พอเห็นความสวยงามและสไตล์การจัดของหลายชนชาติ นานวันเข้าก็กลายเป็นแรงบันดาลใจของเรา โดยไม่ต้องกลับไปดูอีก แต่นึกภาพได้”
แม้ว่าทุกสัปดาห์เธอจะคิดคอนเทนต์ตามหัวใจ แต่ขั้นตอนการสื่อสาร เรียบเรียงเนื้อหา และการตัดต่อแต่ละครั้ง ล้วนผ่านการวางแผนเพื่อร้อยเรียงให้เรื่องราวสนุกและสอดคล้องกับภาพให้มากที่สุด
“การทำช่องนี้ไม่ใช่แค่ถ่ายแล้วลงให้คนดูไปเรื่อย ๆ แต่เรามีบางอย่างที่ต้องการสื่อสาร และพยายามฝึกสื่อสารออกไป ซึ่งส่งผลดีกับอาชีพครูที่เราทำด้วย
“บางคลิปเราวางแผนไว้แล้วไม่ประสบความสำเร็จก็มีนะ แต่เราไม่เครียดกับมัน เพราะยังไม่อยากจริงจังเกินไปจนทำให้ขาดความสุขจากการทำสิ่งนี้ อาจเพราะเรายังไม่ได้มีงานจ้างแบบอินฟลูเอนเซอร์สายอื่น ซึ่งเราเข้าใจว่าเขาต้องจริงจัง เพื่อสร้างผลงานบางอย่างเป็นอาชีพ ส่วนเรายังไม่อยากให้มันเป็นอาชีพ แต่ถ้ามีคนจ้างก็ไม่ติดค่ะ (หัวเราะ)”
ดอกไม้จิ๋วที่ฮีลใจ
หากถอยออกมามองนอกจอ บทบาทหลักของต่าย คือข้าราชการครูบรรจุใหม่ในโรงเรียนขยายโอกาส เธอสอนเด็ก ๆ ตั้งแต่ชั้น ป.4 จนถึง ม.3
“หน้าที่การงานทำให้ต้องเจอคนตลอด เราอยู่กับเด็ก ๆ ทุกวัน วันละหลายชั่วโมง จนบางทีไม่ค่อยได้อยู่เงียบ ๆ กับตัวเองเท่าไร แต่พอทำช่องนี้ในวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ช่วยให้เราได้อยู่กับตัวเอง รู้สึกสงบมากขึ้น เหมือนได้ใช้สัปดาห์นั้นอย่างมีเป้าหมาย เลยไม่ค่อยรู้สึกเบื่อหรือหมดไฟ
“ช่องนี้ทำให้เราได้โฟกัสบางอย่าง หลังจากที่เทคโนโลยีเข้ามาแล้วเราแทบไม่ได้อยู่กับตัวเองเลย ซึ่งการอยู่กับตัวเองสำหรับต่ายไม่ใช่แค่การอยู่คนเดียว เพราะบางทีเราอยู่คนเดียวแต่นอนไถฟีด สติไม่ได้อยู่กับตัว แต่อยู่กับคอนเทนต์เบื้องหน้าที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าได้เรื่องดีหรือร้ายไปกี่เรื่อง แต่การอยู่กับตัวเองคือได้เห็นว่าเรากำลังรู้สึกอะไร กำลังจดจ่อกับเรื่องอะไรอยู่ ถ้ากลับมาเรื่องดอกไม้ คือเราเจอดอกนี้แล้วรู้สึกอะไร ชอบมันตรงไหน เหมือนเราได้พิจารณามันไปด้วย”
ช่อง TikTok จึงกลายเป็นพื้นที่พักใจในวันหยุดสำหรับเธอ และยังทำให้เธอได้เติบโตขึ้นจากการนั่งสังเกตดอกไม้จิ๋ว
“ก่อนหน้านี้เราเป็นคนจริงจังและเครียดมาก ๆ เราต้องการทำให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน เห็นในคลิปดูเป็นคนที่มีพลังงานดี ๆ แต่เรามีพลังงานที่ไม่ดีบ้างอยู่แล้ว เลยเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและเข้าใจธรรมชาติมากขึ้น เพราะไม่ใช่ทุกดอกที่เราอยากเห็นจะมีอยู่ในเวลาที่เราอยากดูเสมอไป บางดอกที่เราเก็บมา เขาอยู่กับเราแค่ 10 นาที หรือเราตั้งใจมาก ๆ ที่จะออกไปถ่ายคลิปวันนี้ เวลานี้นะ แต่สุดท้ายฝนตก ฟ้ามืดครึ้ม ซึ่งทำให้เราได้เรียนรู้และยอมรับธรรมชาติที่ควบคุมไม่ได้ เหมือนคำพูดที่ว่า Go with the Flow สุดท้ายแล้วเราต้องไปตามความลื่นไหลของสิ่งรอบตัวเราบ้าง”
ทุก ๆ สัปดาห์ ต่ายยังคงเดินทางออกไปผจญภัยใกล้บ้าน เพื่อใช้เวลาอยู่ตรงนั้นนานเท่ากับช่วงเวลาฉายภาพยนตร์จบ 1 เรื่อง
แม้ระยะหลังเธอจะจริงจังกับการเล่าเรื่องมากขึ้น แต่ก็ไม่คร่ำเคร่งจนลืมความตั้งใจแรกที่อยากให้ช่องนี้เป็นพื้นที่สร้างความสุขเล็ก ๆ กับให้ตัวเอง และอาจเพราะความสุขนั้นออกมาจากใจอย่างแท้จริง จึงแผ่ขยายออกไปให้คนอื่น ๆ สัมผัสได้ ไม่ว่าจะเป็นคนรักดอกไม้จิ๋ว คนที่คิดถึงวัยเด็ก และผู้คนอีกมากมายที่อัลกอริทึมพัดพาไปถึง
