ตั้งแต่เด็ก ผมเติบโตมากับเรื่องเล่าถึงความเป็นอดีตไต๋เรืออันรุ่งโรจน์ของคุณตา เขาคือ ไต๋ติ๋ม ไต๋เรือที่มีชื่อเสียงและจับปลาได้มากที่สุดในจังหวัดปัตตานีเมื่อ 40 ปีก่อน

ตลอดเวลา 10 ปีที่คุณตาเสียชีวิตไป เมื่อนึกถึงเรื่องราวเหล่านั้น มันทำให้ผมนึกถึงวรรณกรรม The Old Man and the Sea ความยิ่งใหญ่และเรื่องราวที่ถูกขับขานผ่านเรื่องเล่า สร้างศรัทธาให้ผมอย่างเต็มล้น

เรื่องเล่าเหล่านั้นหล่อหลอมให้ผมหลงใหลในเรื่องราวบนสายน้ำ จนตัดสินใจกลับไปหาต้นตอของมัน และทำให้ผมได้กลับไปเจอคุณตาอีกครั้ง ณ สถานที่ที่เป็นตัวแทนเรื่องเล่าของเขา แล้วถ่ายทอดออกมาเป็นภาพถ่ายสารคดี และที่สุดแล้วมันก็เพื่อรับใช้ความคิดถึงที่มีต่อคุณตาของผมเอง

สารคดีชุดนี้เกิดจากการที่ผมได้ไปสัมผัสและใช้ชีวิตอย่างคนเรือโป๊ะ ณ ภาคกลางของประเทศไทย บนเรือขนทราย ซึ่งเปรียบเสมือนผู้เฒ่ายักษ์แห่งแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นทั้งผู้แบกหาม ผู้อดทน ผู้ชรา และเป็น ‘พี่ใหญ่แห่งสายน้ำ’

เพื่อเล่าเรื่องราวและถ่ายทอดวิถีชีวิตของคนเรือที่กำลังจะเลือนหายไปเพราะไร้คนสืบทอด พวกเขาจึงใช้เรี่ยวแรงที่เหลือเพื่อให้ตนเองคงอยู่ต่อไป 

ผู้เฒ่าเหล่านี้เรียกแทนตัวเองว่า ‘ชาวเรือ’ ไม่ใช่ด้วยอาชีพ แต่ด้วยชีวิตที่ผูกพันกับสายน้ำ เกิดอย่างชาวเรือและตายอย่างชาวเรือ เพราะสำหรับพวกเขา ผืนน้ำนั้นสำคัญเสมือนแผ่นดินเกิด