จุดเริ่มต้นของโปรเจกต์นี้เกิดจากที่ผมเกิดอุบัติเหตุทางมอเตอร์ไซค์สมัยเรียนอยู่มหาวิทยาลัยช่วงปี 3 ในตอนนั้นมีคนยืนดูเหตุการณ์หลายคนมาก ๆ แต่มีคนเข้ามาช่วยเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น ผมสงสัยว่าทำไมคนอื่นถึงไม่ช่วยเรา หลังเก็บความสงสัยนั้นมาตลอด จนกระทั่งเริ่มหาข้อมูลเพื่อทำงานชุดนี้ ผมถึงได้รู้เหตุผลว่าจริง ๆ แล้วที่คนพวกนั้นยืนมุงดู เป็นเพราะพวกเขาไม่มีความรู้ในการช่วยเหลือ จึงกลัวว่าเข้ามาช่วยแล้วจะแย่กว่าเดิม 

ผมจึงคิดต่อยอดไปว่า ถ้าทุกคนมีความรู้พื้นฐานในการปฐมพยาบาล มีความมั่นใจ คงจะเพิ่มปริมาณคนที่ช่วยหรืออาจเปลี่ยนภาพจำของ ‘ไทยมุง’ ที่เอาแต่มุงดูให้เป็นมุงช่วยเหลือได้หรือเปล่า
ส่วนวิธีการทำงานที่หลายคนสงสัยว่าผมรีทัชทุกอย่างหรือเปล่า ทำไมรถคว่ำถึงดูสมจริงมาก
จริง ๆ แล้วภาพที่รีทัชเยอะ ๆ เลยก็คือภาพไฟไหม้บ้าน เพราะยังเผาบ้านจริงไม่ได้ จึงต้องใช้การรีทัชเขามาช่วย ส่วนภาพอื่น ๆ เช่น รถคว่ำ คนอื่นอาจมาองว่ารีทัชยาก แต่สำหรับผม ใช่ครับ มันก็ยากเหมือนกัน ผมเลยเลือกที่จะไม่รีทัช แต่เอาเครนมาคว่ำจริง ๆ เซตจริงไปเลย จะได้ทำงานง่าย ๆ 

ส่วนคนในภาพนั้นก็คือญาติ ๆ ของผมเอง ผมใช้วิธีรวมคนแบบงานบุญตามต่างจังหวัด บอกพวกเขาว่าจัดงานเลี้ยงนะ ไม่ใช่งานบุญหรือพิธีอะไร แต่เป็นงานถ่ายภาพนี่แหละ จึงรวมคนได้จำนวนหนึ่ง ถ้าคนผ่านไปผ่านมา บรรยากาศในกองจะเหมือนงานเลี้ยงที่ทุกคนมารวมตัวกันเพื่อฉลองอะไรสักอย่าง แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่ครับ มาเป็นนักแสดงในงานของผมนี่แหละ ฮ่า ๆ