ผลงานชุดนี้เกิดจากการที่ผมสูญเสียคุณยายไปอย่างกะทันหัน วันนั้นเป็นเพียงวันธรรมดา ไม่ทันเตรียมใจ ไม่ได้ตั้งตัว มีเพียงเสียงที่ยายล้มลงตรงหน้า นั่นคือภาพสุดท้ายก่อนยายจะจากไปอย่างไม่มีวันกลับ 

ผีเสื้อที่ผมเลี้ยงเปรียบเสมือนตัวแทนของสิ่งที่รัก คอยเฝ้าดู คอยดูแล เราที่เป็นคนเลี้ยงมือใหม่ วันนี้เรามีความสุขที่เห็นหนอนที่เลี้ยงเติบโต แม้ว่าวันต่อมาพวกมันจะโดนมดกินตายทั้งหมดเหลือแต่ซาก 

ผมต้องมาเห็นสิ่งที่รักตายต่อหน้าอีกแล้ว ต้องเริ่มเลี้ยงใหม่อีกครั้ง โดยระวังให้มากขึ้น ศึกษาเข้าใจให้มากขึ้น จนในที่สุดหนอนพวกนั้นก็พร้อมกางปีกเป็นผีเสื้อ

และผมก็ได้เรียนรู้ว่าช่วงชีวิตมันช่างสั้นเกินกว่าที่เราจะรับรู้ถึงสิ่งนั้นได้

คุณยายในภาพคือคุณยายข้างบ้านที่เข้ามามีบทบาทในชีวิตผมหลังจากที่ยายเสีย เขาเป็นเพื่อนสนิทของยาย เขาเข้ามาดูแลอาหารการกินและเรื่องต่าง ๆ ในบ้าน 

สำหรับผม เขาไม่ใช่คนอื่นไกล เขาเปรียบเหมือนยายแท้ ๆ และเป็นคนในครอบครัวอีกคน ทั้งคุณยายข้างบ้านและผีเสื้อ จึงรวมกันเป็นภาพชุดนี้