ตอนอายุ 22 เราเคยหลงคิดว่าชีวิตเล็ก ๆ ของเราคงเปลี่ยนแปลงประเทศนี้ได้

เคยหลงคิดว่าการป่าวประท้วงให้ดังสุดแรงเกิด เผชิญหน้าเพืื่อจากลา และสะบั้นความสัมพันธ์ลงง่าย ๆ จะทำให้เราเติบโตได้โดยไม่ต้องพึ่งพาความอบอุ่นของใคร

การคุยกับ GALCHANIE หรือ แป้ง-ธนัญญา อินวงษ์ ทำให้เราคิดถึงตัวเองตอนนั้น

แป้งเติบโตมาในชุมชนแออัดย่านเอกมัย อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อให้เด็กคนหนึ่งโตมาอย่างมีคุณภาพแม้แต่น้อย แต่เธอก็ยังเป็นเด็กสาวที่ชอบร้องเพลงในห้องน้ำและฝันอยากยืนบนเวทีสักวัน

แป้งตัดสินใจออกจากบ้านตอนอายุ 18 – ที่เธอคิดเอาเองว่าเป็นช่วงวัยบรรลุนิติภาวะ เดิมพันความฝันกับการเป็นศิลปินค่าย YUPP! แลกกับความสัมพันธ์ของครอบครัวที่ต้องจบลง

เธอพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อพาตัวเองไปอยู่แถวหน้าของวงการ จากเด็กที่อ่านโน้ตเพลงไม่ออกก็เริ่มค้นพบความสามารถที่ซุกซ่อนอยู่ โดยหยิบแนวดนตรี R&B ผสม Amapiano และ Afrobeat สร้างสิ่งใหม่ให้นักฟังเพลงไทยจนมีเพลงฮิตไปทั่วโลกอย่าง Baby Tee, SUCCUBUS หรือ SORRY ที่ทำร่วมกับ DREAMGALS

ไม่เพียงแค่นั้น เธอยังก้าวมาเป็นโปรดิวเซอร์มือทองผู้อยู่เบื้องหลังเพลงดังของศิลปิน T-POP มากฝีมือ ทั้ง hot2hot โดย 4EVE, heartstopper โดย MABELZ PiXXiE, โอน้อยออก โดย Wizzle รวมถึง แอ่นระแนง (ARCH) โดย Alie Blackcobra

คำว่า ‘พิสูจน์ตัวเอง’ คงใช้กับคนวัยนี้ได้ดีที่สุด วัยที่ยอมเสียสละทุกสิ่งอย่าง มีแรงล้มลุกคลุกคลานไม่รู้ต่อกี่ครั้ง มันบีบบังคับให้เธอกลายเป็นหญิงสาวที่ทั้งเข้มแข็งและโดดเดี่ยวกว่าใครไปพร้อมกัน

เพราะท้ายที่สุด แป้งยังเป็นเด็กอายุ 22 ที่เจ็บปวดกับเรื่องเก่า ๆ มีแผลเป็นในอดีตที่จะไม่มีวันหาย ยังอยากโด่งดังกว่านี้ และเป็นที่รักกว่านี้อยู่ทุกวัน

ต่อให้เราอยากกลับไปกอดปลอบตัวเองในวัยนั้นมากแค่ไหน แป้งทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่ทำได้มีเพียงเดินต่อไปข้างหน้าเท่านั้น

ชีวิตของเด็กหญิงแป้งที่เติบโตมาในซอยเอกมัย 30 เป็นยังไงบ้าง

หนูเรียนโรงเรียนวัดภาษี ตอนเด็ก ๆ ก็มีชีวิตเรียบง่าย เดินไปโรงเรียนตอน 7 โมงเช้า แต่หนูไม่ค่อยมีเพื่อน มีแค่เพื่อนข้างบ้านที่ชวนกันโดดยาง เล่นหมากเก็บ ที่บ้านไม่มีทีวี วันเสาร์-อาทิตย์เลยไปดูทีวีบ้านเพื่อน เขาเปิดรายการ Kamikaze Club เปิดช่องสบายดีทีวี หนูชอบ พี่หวาย (ปัญญริสา เธียรประสิทธิ์) กับ พี่ธามไท (ธามไท แพลงศิลป์) สุด ๆๆ เป็นไอดอลตั้งแต่เด็ก หนูไปเพื่อฟังเพลงพี่หวายให้จบ แล้วนั่งจำเนื้อเพลงในหัว ฟังจนร้องได้ (หัวเราะ)

เราชอบฟังเพลงมาก แต่ร้านอินเทอร์เน็ตห้ามใส่ชุดนักเรียนเข้า พอเลิกเรียนปุ๊บจะขอเงินแม่ 20 บาทไปจ่ายค่าอินเทอร์เน็ต 1 ชั่วโมง แล้วเข้าไปเสิร์ชเนื้อเพลง 

พี่เชื่อไหมว่าเพลงแรกที่หนูหัดร้องคือเพลง สี่กษัตริย์เดินดง จะกล่าวถึงองค์สี่ กษัตริย์ตรา ออกจากพารา เข้าเดินดง (ร้องเพลงให้ฟัง) หนูได้ยินเพราะโรงเรียนอยู่ติดกับวัดแล้ววัดเปิดเพลงนี้ เมโลดี้โหดมาก หนูอยากร้องให้ได้ เลยจดเนื้อเพลงกลับมาฝึกร้องที่บ้าน 

ครอบครัวรู้ไหมว่าคุณชอบร้องเพลง อยากเป็นนักร้อง

เขารู้ว่าชอบร้องเพลงค่ะ แต่ไม่รู้ว่าอยากเป็นศิลปิน ไม่เคยถามว่าโตขึ้นอยากเป็นนักร้องไหม เขาไม่ได้สนใจว่าเราจะทำอาชีพอะไร เราเองก็ไม่อยากให้เขารู้ด้วย 

บวกกับเราเป็นเด็กหน้าห้อง ตั้งใจเรียนมาก ครอบครัวเลยคิดว่าเราคงไม่เอาดีด้านเต้นกินรำกินเดี๋ยวก็คงหาอะไรทำได้เอง

เขาไม่ถามคุณก็จริง แต่ได้บอกเขาไหมว่าอยากเป็นนักร้อง

หนูไม่คิดว่าตัวเองเป็นนักร้องได้ด้วยซ้ำ ไม่กล้าคิดว่าจะเป็นจริงได้ยังไง แต่แอบคิดว่าคงเจ๋งมากเลยถ้าได้ไปยืนอยู่ตรงนั้น เพราะไม่มั่นใจในรูปร่างหน้าตาของตัวเองขนาดนั้น 

ตอนเด็กเราโดนตัดสินด้วยสายตาผู้ใหญ่ ด้วยคำพูดต่าง ๆ จนรู้สึกไม่ดีพอ ยิ่งถ้าคนพูดเป็นคนใกล้ตัวอย่างพ่อแม่ก็ยิ่งมีอิทธิพลมาก คิดว่าต้องเป็นคนสวยเท่านั้นถึงจะเป็นศิลปินได้ พอโตมาถึงรู้ว่าไม่ใช่

แป้งเป็นคนดื้อไหม

ดื้อค่ะ ดื้อเงียบ ชอบแอบพิสูจน์ว่าเราทำได้ (ยิ้ม)

หนูตั้งปณิธานมาตั้งแต่อายุ 14 ว่า ถ้าอายุ 18 ถือว่าไม่มีพันธะอะไรกับใคร เรียนจนจบ ม.6 แล้ว 

หนูจะออกจากบ้าน จะไม่ทนกับสภาพแวดล้อมแบบนี้อีกต่อไป 

วันนั้นหนูโดนญาติตบหน้า แล้วแม่ก็พูดว่า ถ้าไปไม่รอดมันก็คงกลับมาเองแหละ ตอนนั้นไม่มีใครเชื่ออยู่แล้ว แต่หนูรู้ตัวดีว่ากำลังทำอะไรอยู่ มีคนมาบอกว่าหน้าอย่างหนูอยู่ YUPP! ก็ไม่มีวันดังหรอก โกรธมากค่ะ อยากพิมพ์ตอบกลับไปมาก แต่ก็เลือกบล็อกเขาไป จนวันนี้พิสูจน์แล้วว่าหนูทำทุกอย่างไปเพื่ออะไร 

ถึงจะอยากเป็นผู้หญิงที่ต่อสู้ด้วยตัวเอง แต่การมีคนอื่นสนับสนุนก็สำคัญใช่ไหม 

ที่สุดเลยค่ะ (ตอบทันที) ทุกคนคิดว่าหนูเป็น Independent Woman ทำอะไรเองได้หมด ไม่ต้องห่วง ไว้ใจได้ เลยไปสนใจอย่างอื่นแล้วทิ้งเราไว้ ซึ่งความรู้สึกนี้อยู่กับหนูมาตั้งแต่เด็ก

พ่อแม่คิดว่าหนูเก่งอยู่แล้วเลยไม่ค่อยมาดูแล แต่จริง ๆ แล้วเราต้องการการดูแลมาโดยตลอด ถ้าไม่มีเบาะอยู่ข้างหลังแล้วล้มลงก็คงจะอยู่ไม่ได้ เราเลยต้องแข็งแกร่งด้วยตัวเอง แต่ก็เชื่อใจคนอื่นยากขึ้น ไม่ค่อยวางใจให้ใครทำอะไรแทน และเลือกที่จะมีเพื่อนน้อยเพราะไม่ชอบคนไม่จริงใจ 

หนูไม่ชอบแก้ไขอะไรในตัวคนอื่น เหมือนที่ออกจากบ้านมาเพราะไม่อยากแก้ไขพ่อแม่ แก้ที่ตัวหนูง่ายกว่า 

ทำไมถึงตัดสินใจไม่เรียนต่อมหาวิทยาลัย

เหตุผลหลัก ๆ คือไม่รู้จะเรียนอะไร (หัวเราะ) ถ้าบอกว่าเรียนมหาวิทยาลัยเพื่อจะได้มีงานทำในอนาคต แต่หนูอยากเป็นศิลปิน ซึ่งตอนนั้นยังไม่มีเอกไอดอลเลย อีกเหตุผลคือหนูไม่อยากเป็นหนี้ หนูยังไม่มีรายได้ และทำหลายอย่างพร้อมกันไม่เก่ง เลยตัดสินใจว่าในเมื่อสุดท้ายอยากเป็นศิลปิน โอกาสก็อยู่ตรงนี้แล้ว

ชีวิตนอกห้องเรียนสอนอะไรคุณบ้าง

มันคือโลกความเป็นจริง 

ช่วงที่กลับไปเจอเพื่อนเก่า ไม่รู้เลยว่าเขาคุยเรื่องอะไรกัน หลังมอมีอะไร อาจารย์คนนี้เป็นยังไง ชีวิตเรามีแค่ต้องหาเงินอีกกี่บาทถึงจะจ่ายค่าห้องได้ พรุ่งนี้ต้องเตรียมตัวยังไง เรากับเพื่อนคุยกันคนละภาษาไปแล้ว 

หนูทำไม่ได้ที่ต้องมากังวลว่าจะสอบวิชานี้ผ่านไหม จะเรียนจบไหม ในขณะเดียวกันก็ต้องลุ้นว่าเพลงจะดังไหม ถ้าตอนนั้นเลือกทำทั้ง 2 อย่าง เราคงเป็นประสาทตาย เลยเลือกใช้เวลาไปกับการศึกษาดนตรี ทำเพลง แต่งเพลง

ความยากในการแต่งเพลงภาษาไทยสไตล์ GALCHANIE คืออะไร

ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์ หนูคิดว่าคนจะเข้าใจเนื้อหาเพลง Baby Tee ไหม ค่ายก็ไม่แน่ใจว่าควรลงทุนในระดับไหนเพราะมันใหม่มาก แต่หนูเชื่อว่าเพลงนี้จะแมส มันเป็นพลังงานที่ทำให้คนรอบตัวเชื่อและกล้าลงทุนในตัวหนู 

เราต้องลองทำอะไรใหม่ ๆ ถ้ายังทำอะไรเหมือนเดิมก็จะไม่มีอะไรพัฒนา เดี๋ยวคนก็จะชินหูไปเอง หนูเลยกล้าทำ

คุณทำเพลงฮิตร่วมกับ Mayojames มาตลอด การมีโปรดิวเซอร์ดีมีส่วนช่วยศิลปินมากแค่ไหน

ช่วยมากค่ะ พี่ Mayojames เป็นคนปูทางให้เราตั้งแต่แรก 

เมื่อก่อนหนูเป็นเด็กที่บอยสุด ๆ เกลียดความเป็นผู้หญิง ไม่ชอบแต่งหน้า หนูจะหล่อเท่ แต่จริง ๆ แล้วหนูเปล่งประกายถ้าได้ใช้ Feminine Energy ที่ผ่านมาหนูอยู่ในพลังงาน Masculine มาตลอด ซึ่งพี่ Mayo James ดึงหนูออกมาจากตรงนั้นได้ผ่านเพลง 

เขาอยากให้หนูลองทำเพลงหวาน ๆ อย่างเพลง SUCCUBUS หนูก็ปฏิเสธเลยว่าหวานไป หนูจะทำเพลงนี้เป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด จะได้โชว์สกิล แต่พอทำมาแล้วค่ายไม่เอาเลยต้องโละค่ะ (หัวเราะ) พอไปแต่งภาษาไทยก็พยายามคิดอะไรง่ายที่สุดในชีวิต เลยออกมาเป็นเพลงนี้ ซึ่งผลตอบรับก็ดีมาก ๆ

การทำเพลงให้ดังในยุคนี้ต้องมีองค์ประกอบอะไรบ้าง

อย่างแรกเลยคือเลิกทำตามคนอื่น เลิกทำตามเพลงที่ดังไปแล้ว มันเกิดขึ้นอีกไม่ได้ 

อย่างที่ 2 คือเป็นตัวของตัวเอง หาเสน่ห์ของตัวเองให้เจอ เอาคนอื่นเป็นแรงบันดาลใจได้ แต่ทุกคนไม่มีทางเหมือนกัน ไม่งั้นคุณจะเป็นได้แค่เบอร์ 2 พลังงานสำคัญมาก ๆ เลยว่าเราให้อะไรกับคนฟัง ถ้าเขาเชื่อเรา ทำอะไรออกมาคนก็เชื่อ แต่ถ้าเขาไม่เชื่อก็จบเลย

กังวลไหมว่าเพลงที่ปล่อยออกมาจะเป็นแค่กระแสพักหนึ่งแล้วคนก็ลืม

ไม่สนใจเลยค่ะ เราทำทุกอย่างดีที่สุดแล้ว ตอนแก่เราก็คงทำแบบนั้นไม่ได้ สนใจแค่เพลงต่อไปจะทำอะไรดี ถ้าเขาจำได้ก็จำ ถ้าเขาลืมก็ลืม ไม่เป็นไร เดี๋ยวจะปล่อยมาเรื่อย ๆ จนพี่หนีหนูไม่ได้ พี่ต้องเห็นหนูหลอกหลอนไปตลอดชีวิต

เมื่อก่อนอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องยาก แต่ยังไงก็ต้องหาอะไรใหม่ ๆ ทำ ต้องยอมรับความเป็นจริงว่าไม่ใช่ทุกเพลงจะดัง และเพลงบางเพลงไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อดังอย่างเดียว อาจจะปล่อยมาเพื่อให้คนฟังรู้จักเรา นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมศิลปินถึงอยากปล่อยอัลบัม เพราะเพลงคือสิ่งที่บ่งบอกว่าคนคนนั้นคือใคร

ใช้วิธีเดียวกับการแต่งเพลงหรือเป็นโปรดิวเซอร์ให้คนอื่นด้วยไหม

ใช่ค่ะ เวลาแต่งเพลงให้คนอื่นหนูจะดูว่าใช้คำนี้แล้วคนจะเชื่อจริง ๆ ไหมว่าศิลปินคนนี้พูด วิเคราะห์ทุกด้านเลยนะ ดูประวัติเขา ดูสัมภาษณ์เขา ดูว่าเขาเป็นคนยังไง ดูว่าภาพลักษณ์วงเป็นยังไง และไม่ทำตามสิ่งที่ทำไปแล้ว แต่คิดใหม่เพื่อดึงเสน่ห์ของเขาออกมา เหมือนได้ลองสร้างอะไรใหม่ ๆ ที่เราไม่มีทางเอามาทำกับตัวเองได้แน่ เช่น ความแบ๊ว เกิร์ลกรุ๊ป และน่าสนุกดีค่ะที่เห็นคนกล้าลงทุนในผลงานของเรา

คุณเดบิวต์มา 3 ปีแล้ว เรียกว่าประสบความสำเร็จในฐานะศิลปินอย่างที่คิดไว้หรือยัง

มาไกลกว่าที่คิดเยอะค่ะ หนูรู้ว่าคงต้องใช้เวลามากกว่านี้ในการทำความเข้าใจตัวเอง แต่ไม่รู้ด้วยชีวิตหรือโชคชะตาบีบบังคับว่าต้องรีบโตเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะไม่ทันแล้ว สถานการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตบังคับให้หนูต้องพยายามมาก หนูอยากรีบรวย (หัวเราะ)

รีบรวยไปเพื่ออะไร

หนูอยากมีครอบครัวค่ะ (ยิ้ม) อยากมีความมั่นคงในชีวิต อยากมีทุกอย่างจนรู้สึกว่าไม่ต้องมีแล้ว

หลายคนที่พ่อแม่แยกทางกันมักไม่อยากมีครอบครัวเพราะกลัวลงเอยแบบเดียวกัน แต่แป้งกลับคิดตรงกันข้าม

เพราะเราเห็นสิ่งที่ไม่ดีมาแล้ว รู้แล้วว่ามันรู้สึกยังไง และจะไม่มีทางทำแบบนั้นกับคนอื่น คงจะเป็นความดื้อเงียบของหนูอีกแล้วมั้งคะที่อยากพิสูจน์ให้เห็นว่าครอบครัวที่ดีเป็นยังไง

โลกนี้วุ่นวายมาก หนูอยากหาเสาหลักให้ตัวเอง เพราะหนูไม่เคยมี และอยากเป็นเสาหลักให้ใครสักคนหนึ่งบ้าง 

หนูไม่รู้เลยว่าจะมีคนนั้นได้ยังไง แต่ถ้าเป็นในตอนนี้คงทำได้แน่ ๆ เพราะถ้ามีพลังงานแบบนี้ กฎของแรงดึงดูดก็คงดึงเขาเข้ามาเอง โลกคงไม่ใจร้ายกับหนูขนาดนั้น

คุณปล่อยวางเรื่องครอบครัวของตัวเองไปมากแค่ไหน

ปล่อยแบบปล่อยไปเลยค่ะ หนูเรียนรู้มามากพอแล้วจนรู้ว่าการปล่อยวางทำให้เราก้าวต่อไปเพื่อโอกาสที่ดีกว่า 

หนูไม่เคยได้รับการยอมรับจากครอบครัวเลยนะคะ ไม่มีเลย แล้วหนูก็ไม่อยากได้ด้วย สิ่งที่หนูอยากได้คือพื้นที่ปลอดภัย ความรัก ความอบอุ่น แค่นั้นเลย

ถามว่าทุกวันนี้ยังรู้สึกในใจลึก ๆ เรื่องปมด้อยหรือวัยเด็กไหม ก็คงต้องใช้เวลาเยียวยาตัวเองไปเรื่อย ๆ พยายามเติมเต็มสิ่งที่ขาด เพราะมันอยู่กับเรามาตั้งแต่เด็ก 

ปล่อยแล้วให้อภัยไหม

ให้อภัย ไม่อยากโกรธแค้น จะมีก็แต่ความน้อยใจ หวังว่าสักวันหนึ่งคงจะปล่อยได้จริง ๆ 

ไม่ใช่แค่หนูคนเดียวที่ได้เรียนรู้ เขาเองก็ได้เรียนรู้บทเรียนที่สำคัญมาก ๆ ว่า การที่เขาไม่สมบูรณ์แบบ ส่งผลให้อีกคนไม่สมบูรณ์แบบตาม เราต่างต้องเรียนรู้กันและกัน

ถ้าเลือกได้อยากเป็นคนเข้มแข็งขนาดนี้ไหม

หนูก็จะเป็นหนูคนนี้แหละ ถ้าไม่เจอเรื่องพวกนี้ก็คงไม่ได้มานั่งตรงนี้แล้วนึกย้อนกลับไปว่าเคยผ่านอะไรมาบ้าง เส้นทางนั้นมันน่าภูมิใจขนาดไหน

เมื่อก่อนเราโทษตัวเองว่าทำไมต้องเกิดมาเจอเรื่องแบบนี้ ทำไมไม่มีเหมือนคนอื่น เราเอาแต่ตั้งคำถาม แต่วันนี้กลับรู้สึกขอบคุณชีวิตที่สั่งสอนเราซะเละ และดีใจที่ได้เจอสิ่งพวกนั้น

หนูอายุเท่านี้เอง ต่อให้คนจะบอกว่าดูโตมากเลย แต่พี่ เด็กก็คือเด็ก 

ปีนี้หนูอายุ 22 หมอดูบอกว่าจะประสบความสำเร็จสุด ๆ ตอนอายุ 28 หนูเชื่อว่าหนูทำได้ รู้อยู่แล้วว่าจะมีวันนั้น แต่ระหว่างทางหนูจะมีความสุขไหม จะได้เจอคนที่ทำให้รู้สึกเบิกบานบ้างไหม 

ได้แต่หวังว่าเส้นทางที่ไปถึงตรงนั้นจะมีหลายรสชาติ อย่ามีแต่ความลำบากอย่างเดียว 

คนมักชื่นชมคุณเสมอว่า เด็กคนนี้ไปอยู่ไหนมา ทำไมเพิ่งเจอ ถ้าเข้าไปตอบข้อความได้จะตอบว่าอะไร

หนูไม่ได้ไปไหน พี่แค่ยังไม่เคยเห็น หนูพยายามโผล่ขึ้นมาตลอด แต่อัลกอริทึมมันไม่ขึ้น! (หัวเราะ)

พี่ไม่รู้หรอกว่าหนูผลักดันตัวเองแค่ไหนกว่าจะมาให้พี่มองเห็นได้ ความพยายามของหนูสำเร็จสักที ขอบคุณมาก ๆ ที่มองเห็นหนูแล้ว 

แป้งบอกเสมอว่าตัวเองคือเด็กคนหนึ่ง นิสัยที่สะท้อนความเป็นเด็กที่สุดของคุณคืออะไร 

เราต้องการการยอมรับจากคนอื่นที่ไม่ใช่ครอบครัว ถ้าแก้ตรงนี้ได้หนูคงเป็นคนที่สงบสุขที่สุด

ด้วยความเป็นศิลปิน เราต้องการชื่อเสียง ต้องการการยอมรับ หนูเลยต้องมีอีโก้ ซึ่งไม่ได้ชอบนักเลยไอ้อีโก้นี่ บางทีหนูก็ใช้ไม่ค่อยเป็น พูดอะไรออกไปแล้วก็มานั่งคิดว่าไม่น่าพูดเลย 

ถ้าวันหนึ่งหนูไม่ต้องการการยอมรับจากใคร แล้วทุกคนยังชอบอยู่ มันก็คงดี 

หนูไม่ต้องการอะไรเลย นอกจากคนที่รักในตัวหนูจริง ๆ

ขอบคุณสถานที่ Mutual Bar