‘อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ’ เป็นจุดศูนย์กลางการคมนาคมที่ไม่เคยหยุดนิ่งตั้งแต่อดีตมาจนถึงปัจจุบัน จำนวนผู้ใช้งานที่เพิ่มขึ้น การใช้งานอย่างสม่ำเสมอมาเป็นเวลายาวนาน อาจทำให้สิ่งอำนวยความสะดวกเริ่มไม่สอดคล้องกับจำนวนผู้ใช้งาน รวมถึงภาพของผู้คนที่เลือกการเดินข้ามถนนแทนการข้ามสะพานลอย ภาพของผู้คนยืนตากแดดเปียกฝนที่ยังคงปรากฏให้เห็น 

ดังนั้น การปรับปรุงพัฒนาพื้นที่จึงกลายเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิตอบโจทย์ความต้องการของผู้ใช้งานทั้งในปัจจุบันและอนาคต

ปัจจุบัน อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิอาจถูกจดจำในแง่ของการเป็นพื้นที่ใช้ชีวิตมากกว่าอนุสรณ์ และภาพสะท้อนที่เกิดขึ้นอาจเป็นเสียงเรียกร้องให้พื้นที่แห่งนี้ก้าวทันความเปลี่ยนแปลงของผู้คนและโลก