ถ้าหากหมอบอกความลับไปว่า หมอยังชอบดูการ์ตูนเรื่อง ดาร์ก้อนบอล อยู่ จะมีใครเชื่อบ้างคะ เรื่องที่หมอยังชอบดูการ์ตูนนี่น้อง ๆ ที่ร้านเขาเห็นกันจนชินตาค่ะ ดูผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถืออยู่ทุกวี่ทุกวันที่ว่าง ไม่นึกว่าวันนี้จะได้เจอดาราการ์ตูนตัวจริง และเอ่อ ถ้ามีเสียง ก็ เสียงจริงค่ะ
หลังเสียงเคาะประตู 2 – 3 ครั้ง สาวน้อยผู้ช่วยโผล่หน้ามาแจ้งข่าวในห้องพัก พลางยกมือปิดปากหัวเราะคิกคัก
“พี่หมอ ๆ ท่านผู้เฒ่าเต่ามาหาค่ะ”
“โห กว่าจะขี่เมฆจากเกาะเต่า มาไกลเลยนะนั่น รีบเชิญด่วน ๆ เลยจ้า” หมอรับมุกพร้อมย่นจมูกให้ลูกน้องเสียทีหนึ่ง
อ้าว นึกว่าล้อเล่นกันเสียอีก ผู้เฒ่าเต่ามาจริง ๆ ด้วยสิคะ แต่ท่าจะยังแจกลายเซ็นไม่ไหว เพราะวันนี้ท่านผู้เฒ่าของเราป่วยค่ะ คุณเจ้าของเล่าอาการว่าไม่ทราบ เพราะอะไรเจ้า ‘เต่าเรดิเอต้า’ (Radiated Tortoise) ตัวเขื่องจึงไม่ยอมกินอะไรเลย
เมื่อหมอก้มลงดูเจ้าเต่ายักษ์ในอ่างต้องถึงกับสะดุ้งเบา ๆ เพราะกระดองที่ผิดรูปของเขา หลังจากหมอชวนคุณเจ้าของคุยเรื่องนั้นเรื่องนี้ จึงทราบว่าลุงเต่าถูกเลี้ยงในห้องน้ำมาโดยตลอด!
อืม งานนี้ท่านผู้เฒ่าเต่าของเราป่วยจริงและท่าทางหนักเสียด้วยสิคะ เห็นทีงานนี้คงต้องใช้เวลาโมดิฟายเจ้าสัตว์โลกหลังตุงกันนานเลยล่ะ ส่วนคุณเจ้าของก็เห็นจะต้องจูนคลื่น เอ้ย ปรับความเข้าใจเกี่ยวกับการเลี้ยงเต่าบกเสียใหม่ ที่สำคัญต้องเป็นวิธีเลี้ยงที่ถูกต้องค่ะ และเนื่องเจ้าจากเต่าใหญ่ไม่มีชื่อ เด็ก ๆ ที่มาฝึกงานจึงให้ชื่อว่า ‘ผู้เฒ่าเต่า’ จริง ๆ เสียเลย
การเลี้ยงในห้องน้ำตลอดเวลา กระดองที่บิดเบี้ยว และการไม่กินอาหาร เป็นสิ่งที่เกี่ยวเนื่องกันอย่างไม่น่าเชื่อ
อย่างไรน่ะหรือคะ
อย่าลืมว่าเต่าเป็นสัตว์เลือดเย็น คำว่าเลือดเย็นไม่ได้หมายความถึงคนใจร้าย อย่างที่ในเพลงอกหักนิยมนำมาอุปมาอุปไมยให้เราเข้าใจผิด แต่หมายถึงสัตว์ที่ปรับอุณหภูมิในร่างกายของตัวเองตามสิ่งแวดล้อมได้ ทีนี้ในช่วงที่มีอากาศเย็น ระบบเมตาบอลิซึม (Metabolism) ของเขาจะลดลง ทำให้ความอยากอาหารน้อยลงไปด้วย
ผู้เฒ่าเต่าของเรานั้นเป็นเต่าเรดิเอต้าซึ่งเป็นเต่าบก การดำรงชีพอยู่ในห้องน้ำชื้น ๆ นานนับสิบปีแบบนี้อาจทำให้ปอดของเขาอักเสบได้ เมื่อหมอใช้ผ้าขนหนูหมาดน้ำคลุมบนกระดองแล้วฟังเสียงหายใจ เสียงฟืด ๆ ในปอดนั้นทำให้หมอเบาใจไปได้หน่อยหนึ่งค่ะ เพราะหมายถึงปราศจากภาวะปอดอักเสบอย่างปาฏิหาริย์
และการที่อยู่ในห้องน้ำมานานแทบไม่เจอแสงเลย ทำให้เขาขาดวิตามินดี จึงเป็นสาเหตุให้กระดองของลุงเต่าผิดรูปไป เรียกว่าโรค Metabolic Bone Disease
ตามธรรมชาติแล้ว เมื่อสัตว์ได้รับรังสียูวีบี (UVB) จากแสงแดด จะมีการสังเคราะห์วิตามินดีที่ชั้นใต้ผิวหนัง และส่งไปเปลี่ยนให้เป็นรูปพร้อมใช้งานที่ไต โดยออกฤทธิ์เพิ่มแคลเซียมในกระดูก ในกรณีที่บางบ้านไม่สะดวกนำสัตว์เลี้ยงเลือดเย็นออกไปตากแดดก็จะใช้หลอดไฟรังสียูวีบีเปิดให้แทน
นอกจากนี้ ที่มาของแหล่งแคลเซียมที่เขาจะได้รับก็มาจากอาหาร เต่าบกจากเกาะมาดากัสการ์อย่างท่านผู้เฒ่าเต่า อาหารจานหลักที่อุดมไปด้วยแคลเซียมจึงเป็นหญ้า
สัตว์เป็นโรค Metabolic Bone Disease จะมีอาการเดินเป๋ ยกตัวไม่ได้ กระดองผิดรูปไป อาจจะแบนไม่เป็นรูปโดม กระดองนิ่มผิดรูป เกล็ดกระดองมียอดแหลมแบบพีระมิดหลายยอด จะงอยปากผิดปกติไปคล้ายนกแก้วหรือแบนแบบปากเป็ด เบื่ออาหาร อ่อนแรง และท้องผูก
หลายวันที่อยู่ด้วยกัน…
วันละ 2 เวลา เช้า-บ่าย เจ้าเต่าแก่จะถูกเด็ก ๆ ว่าที่คุณหมอในอนาคตนำออกมาแช่น้ำอุ่น ๆ เพราะถึงเป็นเต่าบกก็ยังมีความต้องการน้ำอยู่นะคะ และการแช่น้ำปริ่ม ๆ กระดองนี่ล่ะจะช่วยให้ร่างกายของเขาดูดซึมน้ำผ่านทางทวารร่วม (Cloaca) ลดสภาวะที่ร่างกายขาดน้ำได้เยี่ยมเลยล่ะ
หลังจากอาบน้ำเสร็จก็มาถึงขั้นตอนชาร์จแบตเตอรี่ พวกน้อง ๆ ที่มาฝึกงาน 3 – 4 คน ช่วยกันหอบลุงเต่าขึ้นมาตากแดดเพื่อให้ร่างกายได้สังเคราะห์วิตามินดี และกระตุ้นให้ระบบเผาผลาญของร่างกายทำงานตามปกติ
เต่ายักษ์จากเกาะมาดากัสการ์นั้นไม่ดื้อไม่ซน พวกเรานั่งเฝ้ากันสบายอารมณ์เหมือนพาวัวไปเลี้ยงอยู่กลางทุ่งก็ไม่ปาน ราว ๆ 20 นาที หลังจากชาร์จพลังงานแสงอาทิตย์จนเต็มเปี่ยม เต่ายักษ์ก็ค่อย ๆ ขยับตัวก้าวเดินอย่างช้า ๆ ดูท่าทางสนใจระคนตื่นเต้นกับสิ่งแวดล้อมที่แปลกไป
ปล่อยให้เดินจนสบายใจเฉิบแล้วก็มาถึงขั้นตอนบังคับขู่เข็ญกันล่ะ คือการบังคับป้อนอาหารและบังคับฉีดยา ลุงเต่าทำหน้าตาที่พอจะอ่านได้ว่า ‘เอ็งหลอกข้า ข้าขอสาปแกไอ้หมอ’ อยู่ตลอดเวลา
ตามหลักของการรักษาจะต้องทำสิ่งที่เจ็บน้อยที่สุดก่อน ทุกคนลงความเห็นพ้องกันว่าป้อนอาหารและยาเป็นอันดับแรกน่าจะเหมาะที่สุด แต่อย่าลืมนะคะว่าเขาเป็นสัตว์ที่หดหัวเข้าไปซุกในกระดองได้ โชคดีที่ผู้ช่วยแสนเก่งกาจหนีบคอของเขาไว้ได้ทันท่วงที และนับว่าบุญรักษาที่ผู้เฒ่าของเราไม่ใช่พวกตะพาบน้ำที่เอี้ยวหัวมาแว้งกัดได้ ไม่งั้นคงได้นั่งเย็บแผลกันแล้ว
เห็นเป็นเต่าเคลื่อนไหวช้า ๆ เชื่อง ๆ แบบนี้เขาดิ้นรนชนิดสู้ตายค่ะ และแรงเยอะไม่ใช่เล่น ๆ เลย คนจับได้แผลถลอกปอกเปิกกันทุกวัน วันไหนที่ขาดแคลนผู้ช่วย หมอจึงต้องใช้เทคนิค ‘จับเต่าใส่ถัง’ โดยเอาเจ้าเต่าแสบใส่ถังในแนวตั้งเพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวของเขา
“@#~!%$*&+” หมอรู้สึกว่าลุงเต่าทำปากขมุบขมิบ
และขั้นตอนสุดท้ายคือการฉีดยา เต่าแก่คงรู้เสียเชิงจนไม่มีอะไรจะเสียแล้วจึงลดการขัดขืนลง กลั้นใจครู่เดียวการฉีดยาเข้ากล้ามเนื้ออันแสนเจ็บปวดก็ผ่านพ้นไป
ปลุกปล้ำกันอยู่ราว ๆ 2 สัปดาห์ เจ้าเต่าเพื่อนยากก็ถ่ายอุจจาระก้อนงาม ๆ ออกมาให้ชาวคลินิกแสดงความยินดีกันยกใหญ่ และจากนั้นก็เริ่มมีความอยากกินอาหารถึงขั้นไปแอบเล็มใบตำลึงข้างรั้ว ก่อนจะทำสีหน้าหงุดหงิดเมื่อถูกห้ามปราม
2 สิ่งนี้เป็นนิมิตหมายอันดีว่าผู้เฒ่าเต่าของเราจะได้กลับบ้านแล้วค่ะ แต่เนื่องจากตรวจพบไข่พยาธิแส้ม้าในอุจจาระของผู้เฒ่า วันนี้จึงต้องเพิ่มยาถ่ายพยาธิมาอีกหนึ่งขนานก่อนกลับด้วย
“พี่ไม่ได้แกล้งนะท่านผู้เฒ่าเต่า”
ไม่มีคำตอบของลุงเต่านอกจากสายตาแค้นเคืองที่เหลือบผ่านด้านหลังของคุณเจ้าของส่งมาให้เหล่ามนุษย์หมอโดยเฉพาะ
