หลังจากที่คุณตาเสียชีวิตไปได้ไม่นาน ฉันก็อยู่บ้านคนเดียว จนกระทั่งวันหนึ่ง มีแมวจรตัวหนึ่งเข้ามาหาฉันในเวลาตี 5 ครึ่งซึ่งเป็นเวลาที่ฉันจะใส่บาตร ด้วยคำสั่งที่ว่าต้องทำบุญให้คุณตาทุกวัน
ฉันไม่เคยมีความคิดที่จะเลี้ยงแมว แต่ด้วยความน่ารักของมัน ฉันเลยได้แต่ซื้ออาหารมาให้มันกินทุกวัน และถ่ายรูปมันเอาไว้ดูเล่น
ฉันรู้สึกดีทุกครั้งเมื่อได้เห็นหน้ามัน จนเกิดเป็นความผูกพันและเอ็นดูแมวจรจัดทุกตัวในหมู่บ้าน แต่แมวบางตัวไม่ยอมให้ฉันจับและวิ่งหนี ฉันเลยชอบเอาอาหารมาล่อเพื่อที่จะเล่นกับมัน
แต่ต่อให้แมวหันหน้าหนี ฉันก็จะใช้กระจกสะท้อนเพื่อจะได้เห็นหน้ามัน
ถ้าเลือกได้ ฉันจะเลือกรับแมวจรจัดตามข้างทางมาเลี้ยงแทนการซื้อแมวแพง ๆ เพราะถือเป็นการให้โอกาสแมวได้มีบ้าน มีคนดูแล และมีอาหารให้กินทุกมื้อ ถือเป็นการให้อย่างหนึ่ง มันคงเป็นความรู้สึกดี ๆ เหมือนกับที่ฉันใส่บาตรในทุกเช้า
Write on The Cloud
Photo Essay
ถ้าคุณมีเซ็ตภาพถ่ายที่อยากมาอวดในคอลัมน์นี้ ช่วยส่งเซ็ตภาพพร้อมคำบรรยาย(แบบไม่ยาวมาก) รูปถ่ายผู้เขียน ประวัติส่วนตัวผู้เขียน ที่อยู่ เบอร์โทรติดต่อ และชื่อ facebook มาที่อีเมล photoessay@cloudandground.com ระบุหัวข้อว่า ‘ส่งต้นฉบับสำหรับคอลัมน์ Photo Essay’
ถ้าเซ็ตรูปของคุณได้รับการตีพิมพ์ลงในเว็บไซต์ เราจะส่งสมุดลิมิเต็ดอิดิชัน จาก ZEQUENZ แบรนด์สมุดสัญชาติไทย ทำมือ 100 % เปิดได้ 360 องศา ให้เป็นที่ระลึกด้วยนะ
